คุยกับตัวเอง
นี่ก็ผ่านไป 3 เดือน กับ 12 วันแล้วสินะ สำหรับการลาออกครั้งสุดท้ายในชีวิตของฉัน
จากโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ในออฟฟิตใจกลางเมือง ย่านสีลม
มาสู่โลกที่หมุนช้าลง...

จะเริ่มยังไงดีนะ...เริ่มทีละข้อก่อนละกันนะ
1.ฉันลาออกจากงานประจำ
2.ฉันอยู่บ้านขายของผ่านช่องทางออนไลน์
3.บางวันก็ดูหุ้น เทรดบ้างบางวัน

หลักๆน่าจะมีเท่านี้... ซึ่งตอนนี้ก็ฝ่านไปแล้ว 3 เดือนกว่า
ฉันกลับรู้สึกเหมือนตัวเองค่อยๆจะจางหายไปจากโลก ยังไงไม่รู้
เลยคิดว่าอยากลองทำอะไรดูสักอย่าง ก็เลยมาลองเขียน Blog เอาไว้คุยกับตัวเองดู

เพราะสมองเอาแต่คิดๆๆๆ  แต่ไม่มีการจดบันทึก หรือระบายเป็นคำพูดออกมานะสิ
เพื่อนคนไหนว่างๆก็แวะเข้ามาพูดคุยกันได้นะ ตอนนี้โลกทั้งโลกของฉัน ก็มีแต่ฉัน
ก็เลยคิดว่า ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ลองคุยกับตัวเองดูสิ ว่าจะเป็นอย่างไร
วันนี้ขอเริ่มจากตรงนี้ก่อนละกันนะ

-Butterfly Gilrs-
SHARE

Comments

anathema
1 year ago
ชอบคำว่าจางหายไปจากโลก อาจเพราะหลุดจากฟันเฟืองการทำงานในเมืองวุ่นวายแล้ว พอออกมามันเหมือน Fade จาง จาง เราก็ชอบพูดกับตัวเองนะ แต่ส่วนใหญ่จะเขียนมากกว่า อยากแนะนำผู้เขียน ไม่รู้ว่าผู้เขียนเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนไหม แต่เราจะเขียนจดหมายถึงตัวเองในอนาคตตลอด บางครั้งก็เขียนให้กำลังใจ ระบายความรู้สึก สุข-ทุกข์ กลับจากพักร้อนหรือปาร์ตี้หนักหน่วง ก็จะเขียนลงไป จ่าหน้าไว้ด้วยวันเปิดจดหมาย เราจะเขียนวันเปิดอย่างน้อย 2 ปีเสมอ บางทีเจอดอกไม้ หรือของชิ้นเล็กๆ ที่มีความหมายในช่วงเวลานั้น เราก็ใส่ลงไปด้วย พอกลับมาเปิดอ่านมันมีความสุขมากนะคะ เหมือนเราเจอตัวเอง คุยกับตัวเองอยู่จริงๆ เราเรียกมันว่า Time Capsule
Reply
nananatte
1 year ago
เรียกว่าเป็น "ช่วงปรับตัว" มั้งคะ พอปรับตัวได้ก็จะรู้สึกเข้าที่เข้าทางกว่าที่เป็นอยู่นี้ เวลาทำงานที่บ้านต้องระวังเรื่องนั่งมากเกินไปนะคะ เพราะไม่ได้ต้องเดินมากเหมือนตอนทำออฟฟิศ สู้ๆ นะคะ สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ :-)
Reply