หากเธอเหนื่อยล้า..ก็ให้ลองดู
วันนี้ไปขายงานลูกค้ามา ซึ่งเป็นลูกค้าเจ้าเดิมคนเดิมที่เรามักจะมีปัญหาด้วยอยู่เสมอ มันไม่ใช่เพราะเขาไม่ดี หรือเราไม่ดีหรอก แต่มันเหมือนเรามีดวงไม่สมพงษ์กันมากกว่า
ครั้งนี้ก็อีกเช่นกัน การขายจบลงด้วยประโยคของลูกค้าว่า "ความจริงทางเราเองก็ยังไม่ได้เคาะ strategy เลย เราเลยยังพูดไม่ได้ แต่ก็ขอบใจที่ทำการบ้านมา"
.
.
ก็รู้เลยนะคะ
ว่าไม่ได้
.
.
แฮ่!

แต่ก็เอาเถอะ
เราชินกับลูกค้าเจ้านี้เสียแล้วละ
เราไม่เสียใจ ไม่ดีใจ ไม่ยินดียินร้ายไปกับมันละ

มันเป็นความปลง ๆ ที่ชินชากับวงการนี้เสียมากกว่า
วงการที่มันดูเหมือนจะต้องพึ่งอารมณ์ลูกค้าซะเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งมันขึ้น ๆ ลงๆ คาดเดาอะไรไม่ได้ซะด้วย

ความปลงต่าง ๆ ก็ตีวนเป็นความคิดที่ลอยเคว้งคว้างในหัวอยู่สักพัก
จนก็ไปสะกิดแผลตรงที่ความรู้สึกเดิม ๆ
.
.
"กู
เหนื่อย
โฟ้ยย!"
.
.
ไม่รู้ครั้งที่เท่าไรที่ความรู้สึกนี้ผุดขึ้นมา
แต่ครั้งนี้มันเหนื๊อยเหนื่อย เหนื่อยที่ใจ จนอยากเดินหันหลังให้กับทุกสิ่ง แล้วจบ ๆ กันไปเถอะ
แต่อีกใจก็ยังอยากเอาชนะสิ่งเหล่านี้ให้ได้

พอกลับมาถึงที่ทำงาน
บังเอิญพี่หัวหน้าเดินเข้ามาถามไถ่ถึงการพรีเซนต์ครั้งนี้พอดี
หลังจากที่เล่าอะไรกันเสร็จ ก็ได้เวลาประจวบเหมาะที่จะเกริ่นเรื่องที่เราค้างคาใจอยู่

"พี่...พี่เคยรู้สึกท้อมั้ย?"

พี่แกสวนกลับมาแทบจะทันที
"เหนื่อยหรอ? พี่ก็เคยท้อนะ เดี๋ยวจะเล่าชีวิตพี่ให้ฟัง.."
ด้วยความที่ห่างกันถึง 12 ปี พี่หัวหน้าก็มีเรื่องเล่ามากมายหยิบจับมาเล่าไม่รู้จบ พี่เขาเริ่มงานหนึ่งแล้วก็เปลี่ยนเป็นอีกงานทันทีเมื่อรู้ว่าตัวเองไม่ชอบ ลองแล้วเปลี่ยน ลองแล้วเปลี่ยน เขาบอกว่ามันไม่มีอะไรเสียหายนี่ถ้าจะตามหาตัวเอง 

สิ่งที่เขาบอกคือ เมื่อเวลาเราท้อ ทางเลือกที่เราจะเดินมันมีแค่ 2 ทาง
แกมันทีแค่สองทาง คือแกจะเอาชนะ แล้วข้ามมันไป หรือแกจะถอย แล้วไปหาสิ่งอื่น
ถ้าแกจะถอย แกต้องรู้ให้ได้นะ ว่าทางต่อไปคืออะไร แล้วแกมั่นใจมั้ยว่าแกจะไม่ถอยอีก?
นั้นสิ..
แล้วเราจะมั่นใจได้ยังไงว่าถ้าวันนี้เราถอย แล้วทางใหม่มันคือทางที่ถูกต้อง..?

"แกต้องหาตัวเองให้เจอ ว่าแกอยากเป็นอะไร"
"มันไม่ใช่ว่าแกทำอะไรได้นะ แกแฮปปี้กับตรงไหนนะสำคัญที่สุด"

เป็นประโยคสุด cliche ที่ได้ยินแทบทุกวันตั้งแต่ตื่นนอน เดินทางไปทำงานก็ได้ยินจากโฆษณา เลื่อนฟี้ดบนเฟสบุ้กก็ยังเจอ 'จงออกไปหาตัวตน ออกไปใช้ชีวิต มันมีชีวิตที่เป็นตัวเรา'...
อื้อ.. เอาจริงป่ะ..
คือตูยังไม่รู้เลยว่าตูชอบอะไรรรร..

"แก ถ้าเกิดแกมีความชอบหลายอย่าง แกอย่ารอ"
"มันไม่ใช่ว่า วันนี้แกอยู่ตรงนี้ แกจะทำได้แค่สิ่งนี้ แกลองไปสิ่งอื่นไปด้วยได้เว่ย"
"แกอย่ารอ แกอย่าคิดว่าถ้าจะไปทำอีกอย่าง แกต้องออกจากตรงนี้ไป ถึงได้ทำ"
"สำคัญที่สุดคือการแบ่งเวลา ลองทำในสิ่งอื่น ๆ ที่แกไม่ถนัด ไม่เคยทำบ้าง เผื่อแกจะเจอตัวตน"

ก็จริง..
ลองทำอะไรที่เราไม่คุ้นเคยดูบ้าง
ลองทำอะไรหลาย ๆ อย่างในสิ่งที่สงสัยบ้าง อย่ามัวแต่รอเวลา..

"แก ต้องลองเว่ย!"

ใช่ เราต้องลอง
บางอย่างเราก็คิดแค่ว่าเราอยากจะทำมัน
เราต้องทำมันได้แน่ ๆ ทดมันไว้ในใจ จนตอนนี้มีเป็นสิบหลายแล้วมั้ง

ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว
ลองเลือกสักอย่างที่อยากทำ อันดับต้น ๆ ในใจเลยละกัน
อะไรก็ได้ ทำ ๆ แม่งไปเหอะ
ขอแค่ได้เริ่มก็พอ
งั้นก็...

"พี่ อยากเรียนดำน้ำ ขอกู้หน่อย!"
.
.
"พี่ อยากเรียน python ผ่อนหน่อย!"
.
.
"ชั้นไปแชร์ความฝันกับแกหรอ!"
.
.
ตึ่งง
ก็ลองดู
เผื่อได้

😉


SHARE
Writer
Ginx
Trying to be Do-er
ทุกอย่างล้วนมีทาง จงพยายาม.

Comments