บุหรี่ม้วนสุดท้ายจากซองของเธอ
วันศุกร์สิ้นเดือนเป็นวันที่ผู้คนพลุกพล่านไปหมด ไม่ว่าจะไปไหนก็เจอแต่ผู้คน
คนส่วนใหญ่ออกมาปาร์ตี้กัน เหมือนเช่นผม วันนี้ผมตัดสินใจพาตัวเองออกมาปาร์ตี้ แต่เป็นปาร์ตี้ความเศร้า...
ผมมาฉลองให้กับการเลิกกับแฟน      ครบ 1 ปี ครับผมไปได้เจอเธอเลยตั้งแต่เราตั้งสินใจเลิกรากันไป ด้วยเหตุผลโง่ๆของผมที่ว่าเราเข้ากันไม่ได้หรอก เป็นเหมือนอารมณ์ชั่ววูบที่ดับความสุขของผมเลย
ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เธอจะเป็นยังไง แต่ผมก็ยังคิดถึงเธออยู่เสมอ

วันนี้บรรยายกาศก็เหมือนจะรู้งาน มันช่างดูหม่นๆเสียเหลือเกิน ฝนก็ทำท่าจะตกแล้ว ผมคิดได้ จึงรีบเดินไปยังจุดหมายที่ตั้งใจ ผมเดินมาหยุดอยู่ที่บาร์แห่งหนึ่งที่ผมชอบมานั่งชิลกับเธอ ก่อนที่จะยืนนิ่งๆอยู่หน้าร้านแบบนั้น โดยไม่สนใจคนที่เดินผ่านไปมาเลยแม้แต่น้อย

ผมคงจะยืนเหม่ออยู่นานมากจริงๆแหละ ก่อนที่ฝนจะตกลงมาเรียกสติผมกลับมาอีกครั้ง พร้อมเสียงเรียกจากใครบางคน 
'คุณครับ คุณ' ผมหันไปมองตามเสียง พนังงานร้านกำลังส่งเสียงเชื้อเชิญให้ผมเข้ามานั่งในบาร์นั่นเอง

ผมถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนจะก้าวขาเข้าไปในร้าน คงเพราะความเศร้าในใจแหละมั้ง ผมจึงเลือกที่จะมาที่นี้ มาเสพบรรยากาศ มาฟุ้งซ่านที่นี้ และหวังลึกๆว่าจะได้เจอกับเธอ ซึ่งมันก็น่าจะดีกว่าการตรงดิ่งกลับห้องเป็นไหนๆ

หลังจากที่ผมนั่งดื่มอยู่คนเดียวจนเริ่มมึน ผมเลยตัดสินใจออกมาสูดอากาศหลังร้าน และนั่นผมพบกับผู้หญิงผมยาวที่กำลังพ่นควันบุหรี่อย่างผ่อนคลาย
ใจผมเริ่มเต้นแรง ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะความตื่นเต้น ความกลัว ความคาดหวัง หรืออะไรกันแน่
ใช่ครับ                                          ผู้หญิงคนนั้นคือ                           แฟนเก่าผมเอง ผมจำเธอได้ทันที เธอไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย เธอค่อยๆหันมามองผม และยิ้มให้ผมเล็กน้อย รอยยิ้มของเธอยังคงทำใจผมกระตุกได้เสมอ
ผมตัดสินใจเดินเข้าไปคุยกับเธอ
ผม  : ไง เป็นไง ไม่เจอกันนานเลยนะ
เธอ : ก็เรื่อยๆ ไม่มีอะไรเด่นเป็นพิเศษหรอก แล้วนายหละ ชีวิตเป็นยังไงบ้าง

ผมนิ่งกับคำถามของเธอไปพักหนึ่งได้ นั่นสิ ชีวิตผมตั้งแต่ไม่มีเธอ มันก็เปลี่ยนไปมากเลยนะ และผมชอบชีวิตที่มีเธออยู่ข้างๆมากกว่าตั้งเยอะ

เธอ : อ้าว นิ่งไปเลย ได้ยินเปล่าเนี่ย
ผม  : เธอว่าไงนะ
เธอ : ไม่มีอะไรหรอก ลองนี่มั้ย บุหรี่ม้วนสุดท้ายแล้ว
ผม  : เธอไม่เก็บไว้สูบหรอ เห็นชอบบ่นว่าบุหรี่ยี่ห้อนี้หาซื้อยาก
เธอ : สูบมาทั้งซองแล้ว ม้วนสุดท้ายให้นายบ้าง เหมือนทุกทีไง
ผมหยิบบุหรี่ม้วนสุดท้ายมาจุดไฟ          พร้อมกับเริ่มสูบมัน
ผมก้มมองนาฬิกาข้อมือ ขณะนี้ใกล้จะตี2แล้ว
ผม  : ดึกแล้ว ไม่กลับบ้านหรอ เดี๋ยวที่บ้านก็เป็นห่วงหรอก
เธอ : รอนายสูบให้หมดม้วนก่อน
ผม  : อือได้ งั้นขอถามอะไรหน่อยดิ
เธอ : .....
ผม  : ทำไมถึงเธอถึงชอบบุหรี่ยี่ห้อนี้จัง ทั้งๆที่มันหาซื้อยาก แต่เธอก็พยายามตามหามัน ทำไมไม่ซื้อยี่ห้ออื่นแทนหละ
เธอ : คงเพราะเสพติดแล้วหละมั้ง5555 เคยชอบอะไรมากๆ จนไม่อยากชอบอย่างอื่นแล้วมั้ยหละ แต่ก็ไม่ใช่ไม่ลองเปิดใจให้ยี่ห้ออื่นนะ
แต่มันไม่ใช่ มันไม่ชอบเท่าอันนี้อะ       ไม่ใช่มันก็คือไม่ใช่ผม  : บุหรี่ม้วนสุดท้ายในซองมันก็มีอิทธิพลกับผมมากนะ ถ้าไม่ใช่ม้วนสุดท้ายของบุหรี่ยี่ห้อนี้ และไม่ใช่ม้วนสุดท้ายในซองของเธอ ผมก็คงปฏิเสธมันไปแล้วแหละ
ผม  : เรากลับมาคบกันมั้ย

เธอมองผมแล้วยิ้มให้เล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า 'บุหรี่ยี่ห้อนี้มันเป็นยี่ห้อโปรดของฉันและฉันเฝ้าตามหาและรอคอยร้านที่มีขาย เหมือนกับนาย ที่ฉันก็เฝ้ารอมาตลอด'
ขอบคุณเธอนะที่ให้โอกาส               และยังรอคอยคนอย่างผม           ขอบคุณที่ทำให้ผมได้เจอเธอ            และได้ดูแลเธออีกครั้ง
            ขอบคุณอะไรก็แล้วแต่                            
       ที่ทำให้ผมเจอบุหรี่ม้วนที่ชอบ            
  บุหรี่ม้วนสุดท้ายจากซองบุหรี่ของเธอ

SHARE

Comments

148cm
6 months ago
ชอบบบบบ
Reply