นักแบ่งเวลา




นานแล้วเหมือนกันจากครั้งก่อน



'เขาว่ากันว่าไม่ควรให้อภัยกับเรื่องเดิมๆ ที่เกิดขึ้นเกินสามครั้ง'
 


เขาที่ว่านี่ใคร



'ไม่รู้ซี แต่มันแทบเป็นไปไม่ได้ในความสัมพันธ์ระยะยาว'


มันเป็นไปไม่ได้เลยต่างหาก
ความสัมพันธ์กับคนคนเดิม ปัญหาที่เกิดก็มักจะเกิดในรูปแบบเดิม
ทั้งปัญหาที่แก้ได้และปัญหาที่แก้ไม่ได้จนมันค่อยๆ สะสม
ทั้งที่เราคิดว่าเราปล่อยมันไปทันทีที่มันเกิดขึ้นแต่สุดท้ายแล้วในวินาทีที่ปัญหาวิ่งชนเราเต็มๆ 
เราจะรู้, รู้ว่ามันยังอยู่ไม่เคยจางหายไปไหน



ในช่วงเวลาที่เรายังมีแรง มีกำลังในการต่อสู้กับปัญหาเป็นเราที่เลือกจะมองข้ามเรื่องเล็กๆ พวกนั้นไปและใช้ชีวิตต่อ



แต่เอาเข้าจริง พวกเราต่างรู้กันดี
มันเป็นปัญหาที่ไม่สามารถแก้ได้ มองข้ามไม่ได้และพร้อมจะทำให้เจ็บปวดทุกครั้งที่จิตใจอ่อนแอ



สิ่งที่เราต้องการอาจไม่ใช่นักแก้ปัญหามืออาชีพ



สิ่งที่เราต้องการคือนักแบ่งเวลา
จะมือสมัครเล่นหรือมืออาชีพเราก็ไม่เกี่ยง
ขอแค่เป็นคนที่สามารถแบ่งแยกเวลาออกเป็นส่วนๆ แล้วใส่เราเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของห้วงเวลาระหว่างวันได้



เพราะเวลาคือสิ่งที่แสนมีค่า
คุณเขายังคงหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไม่ว่าเราจะต้องการให้มันเป็นแบบนั้นหรือไม่
ไม่เคยทวงถาม ไม่ฟังคำร้องขอใด
ไม่สามารถทวงคืนหรือย้อนกลับไป ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งได้
แม้เราจะแสนโหยหาหรือพยายามจะทำให้มันเดินผ่านไปให้ไวกว่าเดิมมากมายเพียงใดก็ตาม



เวลาในแต่ละวันมีเท่าๆ กัน
ช่วงเวลาแต่ละช่วงให้ความรู้สึกที่ไม่เหมือนกัน



หากย้อนกลับไปในเวลาที่เราเพิ่งเริ่มต้นทำความรู้จักมันเป็นสิ่งที่สวยงาม
แทบทุกความสัมพันธ์เริ่มต้นด้วยความบริสุทธิ์ ความจริงใจ
เราแชร์ทุกสิ่งที่เรามี แบ่งปันทุกๆ เรื่องราวที่เคยผ่านมาให้ฟัง
แม้ ณ ห้วงเวลาแห่งนั้นคุณไม่ได้มีเรื่องราวร่วมแต่กลับรู้สึกราวว่าตอนนั้นเรายืนอยู่เคียงข้างกัน



ความรู้สึกที่แสนอบอุ่นหัวใจ, ราวกับถูกห่อเอาไว้ในผ้าห่มอุ่นๆ
ช่วงเวลาที่หัวใจอันเปล่าเปลือยได้สัมผัสถึงกันและกัน
ทุกสิ่งทุกอย่างง่ายดาย



อยากรักษาความรู้สึกแบบนั้นเอาไว้ให้เนิ่นนาน



ไม่อยากอีกแล้วกับความคาดหวังที่มากเกินไป
ไม่อยากอีกแล้วกับการเรียกร้องหาใครสักคน, แล้วเขาไม่ได้ยิน



บอกกับตัวเองให้ทำทุกอย่างเท่าที่ไหว, บอกกับตัวเองพอเมื่อควรพอ, บอกกับตัวเองหยุดเมื่อควรหยุด



เข้าใจเท่าที่เข้าใจได้
ให้อภัยเท่าที่ให้อภัยได้
ยอมเท่าที่สามารถโอนอ่อนให้ได้
รอเท่าที่รอได้
อดทนเท่าที่อดทนได้



เราไม่ควรทรมานตัวเองหรือฝังตัวเองให้จมอยู่กับทรมานใดทรมานหนึ่งยาวนานเกินไป
ปล่อยตัวเองออกมาจากกรงของความรู้สึกเหล่านั้น, ดึงความรู้สึกเปลือยเปล่า ปราศจากทิฐิหรือความขุ่นข้องใดของตัวเองออกมาสัมผัสกับความสุขเสียบ้าง



ปล่อยให้ตัวเราเองได้พักเสียบ้าง



ค่อยเป็นค่อยไปได้ไหม, ความรู้สึกของผม
ไม่จำเป็นต้องเร่งเร้า ไม่จำเป็นต้องรีบ
อย่างที่นักแบ่งเวลาบอกค่อยๆ คิดอยู่ตรงนี้แหละ



ความรู้สึกของวันนี้เป็นความรู้สึกของการได้พักผ่อนที่แท้จริง
ช่วงเวลาที่เหมือนกับการได้กลับบ้าน หลบมาพักผ่อนหัวใจ
เติมเต็มพลังงานให้กับตัวเอง เพื่อที่จะกลับไปสู้กับความวุ่นวายเดิมในชีวิตที่ยังคงไม่หายไปไหน



การได้มานั่งอยู่ ณ ที่แห่งนี้ในเวลานี้เป็นช่วงเวลาอันแสนวิเศษ
ราวกับผ้าห่มเน่าที่แสนติด มีความสุขและอุ่นใจทุกครั้งที่ได้คว้ามากอดเอาหน้าแนบ
การได้พบเจอกับผู้คนที่เข้าใจในความเป็นเรา ได้พูดคุย ได้ใช้เวลาร่วมกัน



จะมีอะไรที่ให้ความสุขได้มากกว่าการได้ทำในสิ่งที่อยากทำ การได้เจอคนที่อยากเจอและการได้กอดคนที่อยากกอด



สุดท้ายนี้ขอบคุณ
ขอบคุณคุณคอมฟอร์ตโซนสำหรับความรักและความเข้าใจที่มีให้เสมอมา ขอบคุณสำหรับคำพูดแสนเรียบง่ายที่ทำให้หัวใจและความคิดอันยุ่งเหยิงของผมคลี่คลายลงได้โดยง่าย

ขอบคุณคุณความเข้าใจที่เข้าใจและรับรู้ในทุกความเป็นไปแต่ก็ยังอยู่ตรงนี้ (แน่นอนว่าแม้ว่าคุณจะอยากหรือไม่ คุณก็คงต้องติดแหง็กกับผมจนกว่าความตายจะพรากเราทั้งคู่ออกจากกัน)

ขอบคุณคุณนักแบ่งเวลาสำหรับความอบอุ่น ความเข้าใจและความอ่อนโยนที่มีให้ ขอบคุณความเถรตรงของคุณที่ทำให้ผมเข้าใจอะไรได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องคิดอะไรไปเอง ที่สำคัญที่สุดขอบคุณสำหรับเวลาที่เทมาให้อย่างไม่คิดหวง
SHARE
Written in this book
Giver l Taker
แด่, คุณนักแบ่งเวลาของเรา
Writer
ibearinmind
Sea
Everything around myself.

Comments