หมาป่าหิวโซกับกระต่ายน้อยน่ารัก
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในพื้นป่าอันกว้างใหญ่ไพศาล
มีฝูงหมาป่าไล่ล่าหาเหยื่อด้วยความหิวโหย
แต่มีหมาป่าตัวหนึ่งหลงฝูงมันเดินโซซัดโซเซ ด้วยร่างกายที่หมดเรี่ยวแรง
หนึ่งวัน สองวัน สามวัน มันเดินไปเรื่อยไร้จุดหมายปลายทาง
แล้วมันก็เดินมาถึงทุ่งดอกไม้แสนสวยงาม ดอกไม้สีเหลืองขาวปะปนแซมกันอยู่
มันค่อยๆย่องไปช้าๆ และมันก็เห็นเหยื่ออันแสนโอชะของมัน
กระต่ายน้อยขนสีขาวราวกับปุยเมฆมันกำลังกระโดดโลดเต้น หยอกล้อเล่นกับดอกไม้ สายลมพัดขนของมันปลิวไหวสวยงาม
เจ้าหมาป่ามองกระต่ายน้อยด้วยความหิวกระหาย มันนิ่งมองให้เหยื่อเผลอก่อนจะรีบตะคุบเหยื่อ
กระต่ายน้อยไม่รู้ว่าภัยจะมาถึงตน มันยังคงกระโดดเล่นด้วยความสนุกสนาน 
มันยิ้มและหัวเราะไปกับสายลม โลกของมันสดใสและร่าเริง
เจ้าหมาป่ามองดูด้วยความเอ็นดูและรักใคร่ในความไร้เดียงสาของกระต่ายน้อย
เจ้าหมาป่ามันค่อยๆย่องเข้ามาใกล้จนเกือบถึงตัวกระต่ายน้อย
กระต่ายน้อยตกใจสุดขีด จนทำให้ร่างกายของมันหยุดการทำงานมันลืมที่จะวิ่งหนี
เพราะความกลัวไหลเวียนไปทั่วทั้งตัวมัน กระต่ายน้อยน้ำตาไหลรินยืนยอมรับแก่โชคชะตาของตน
"ไม่ต้องกลัวเจ้ากระต่ายน้อย เราไม่ทำอะไรเจ้าหรอก"หมาป่าเอ่ยขึ้น
"เจ้าเป็นหมาป่าเจ้าต้องกินข้าแน่" กระต่ายน้อยพูดเสียงสั่นเครือพร้อมน้ำตาที่ไหลรินอาบแก้มทั้งสอง
"ข้าไม่กินเจ้าแล้วล่ะ เจ้าน่ารักเกินไป ข้ากินเจ้าไม่ลง"หมาป่าพูดขึ้น แล้วร่างกายของมันก็ทรุดลงกับพื้นด้วยเรี่ยวแรงที่หมดไปจากการอดอาหารมาหลายวัน ร่างกายมันผอมแก้งจนเห็นกระดูก

"ถ้าเจ้าไม่กินเรา เจ้าจะตายนะ" กระต่ายบอกแก่หมาป่า


"ไม่เราไม่กินเจ้าเด็ดขาด เรารักเจ้าเข้าแล้ว"น้ำตาไหลรินออกมาจากตาทั้งสองข้างของหมาป่า แล้วมันก็ขาดใจตายทันที

กระต่ายน้อยวิ่งมากอดหมาป่าไว้ในอ้อมแขนพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย
SHARE

Comments