ฝันร้าย

แม่บอกว่าถ้าฝันร้าย ตื่นเช้าขึ้นมาให้แก้ความฝันด้วยการนึกความฝันนั้นในห้องน้ำและกดชักโครกลงปล่อยให้ฝันร้ายนั้นหายไปและอย่าไปเล่าให้ใครฟัง...
แต่ฝันร้ายมันก็ยังไม่หายไปไหน
มันฝังอยู่ในหัวนี่ อยู่ในนี้ ตลอดเวลา

ช่วงนี้ฉันฝันร้ายบ่อย (อาจเกิดจากความเครียดและวิตกต่างๆนานา) ทั้งยังนอนหลับๆตื่นๆ พอตื่นกลางดึกสมองก็จะคิดอะไรมากมายไปหมด จนกระทั่งหลับไปช่วงใกล้เช้าและตื่นอีกทีตอนเสียงนาฬิกาปลุก สิ่งที่ตามมาคืออาการง่วง ไม่อยากตื่น เหนื่อย เพลีย ในวันๆนั้นจะเป็นวันที่ฉันต้องการอยู่กับตัวเองมากที่สุดเพราะถ้าเผลอทำหน้าไม่สบอารมณ์(เหวี่ยง) ใส่คนอื่นอาจจะไม่เป็นผลดีนัก

ฉันฝันร้ายอีกแล้วในคืนต่อมา ภาพในความฝันมันชัดเจนมาก ชัดเจนน่ากลัว ฉันเห็นตัวเองร้องไห้จะเป็นจะตายจากนั้นสะดุ้งตื่นมาพร้อมกับน้ำตาไหลเต็มแก้ม

นี่เป็นครั้งที่สองที่ต้องนั่งระลึกความฝันในห้องน้ำแล้วกดน้ำลงชักโครกให้ฝันร้ายนั้นมันหายไป แต่...มันก็ใช่ว่าจะลืม
ไม่่่่ชอบความฝันแบบนี้เลย
มันทำให้อารมณ์ขุ่นมัวอยู่ทั้งวัน

แต่ฝันร้ายจะกลายเป็นดี...แม่บอก
อย่าเครียดมากเดี๋ยวนอนไม่หลับ...แม่บอก
วันพระ ไหว้พระด้วยอย่าลืม...แม่บอก
ไปวัดทำบุญก็ดีถ้ามีเวลา....แม่บอก

และอีกหลายๆอย่างที่...แม่บอก

แต่ไม่เคยทำสักอย่าง!
อ้างโน้นอ้างนี่ อ้างไม่มีเวลา อ้างว่าลืม
อ้างด้วยเหตุผลที่งี่เง่าและตรรกะส่วนตัวที่พูดไปอาจจะโดนว่าได้
บางทีก็รู้สึกว่าตัวเองดื้อมาก ฟังทุกอย่างแต่ไม่เคยทำตามเลยสักครั้ง 


แต่มันก็แค่ความฝันหรอกน่า
อีกหน่อยก็ลืม...



#บันทึกเรื่อยเปื่อย
SHARE
Writer
N-I-C-H-A
My diary...
บันทึกเรื่องราว ความรู้สึกที่สัมผัสได้ในแต่ละวัน บางความรู้สึกอาจจะเกิดขึ้นและกลายเป็นอดีตไปแล้ว...

Comments