ทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง
The End

หลังจากที่ซีรี่ส์จบลง ฉันก็เงยหน้าออกโทรศัพท์ บิดคอเพื่อแก้ความเมื่อยล้าออกไปจากร่างกาย ฉันวางโทรศัพท์แล้วลุกขึ้นจากที่นอน อยากล้างหน้าสักนิด

หลังจากล้างหน้า ฉันเดินไปตู้เย็น รู้สึกกระหายน้ำเล็กน้อย

ฉันเปิดตู้เย็น แสงไฟสีส้มในตู้เย็นเล็ดลอดออกมาตัดกับความมืดรอบข้างในห้องครัว ฉันมองไปภายในของตู้เย็นเก่าๆนี้ ทำไมแสงไฟสีส้มในคืนนี้มันสวยจัง ในตู้เย็นว่างเปล่า มีเพียงขวดน้ำเพียงไม่กี่ขวด ฉันหยิบขวดที่เหลือน้อยที่สุดออกมาดื่มจนหมด แล้วนำขวดเปล่านั้นไปวางไว้ในตระกร้าข้างตู้เย็น

ฉันกลับมาที่เตียง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดดูโลกโซเซียล ฉันกดไปที่ช่องค้นหา พิมพ์ชื่อของเธอลงไป ไร้ความเคลื่อนไหว เห็นเพียงเวลาออนไลน์ล่าสุด ฉันได้แต่จ้องมองไปตัวเลขบอกเวลาอยู่อย่างนั้น 

ฉันเหลือบมองไปที่นาฬิกา ตอนนี้ก็ดึกแล้ว ทำไมฉันไม่รู้สึกง่วงเลย

อาจเป็นเพราะสิ่งที่ฉันเห็นเมื่อตอนหัวค่ำ 

เธอกำลังอยู่กับเขา
พอฉันคิดคำนี้ขึ้นมา หัวใจมันก็รู้สึกหวาบขึ้นมา

จู่ๆความเศร้าที่ฉันพยายามจะซ่อนมันก็โผล่ขึ้นมา จู่ๆภาพในหัวมันก็ผุดขึ้นมา มันเป็นภาพของเธอกับเขาที่เราเห็นมาตลอดในช่วงนี้

ฉันพยายามสลัดมันออกไป แต่หัวใจมันก็ยังรู้สึกโหว่ง

ฉันลุกขึ้นจากเตียง เดินไปหยิบบุหรี่แล้วเดินไปที่ระเบียงห้อง ฉันเปิดกล่องบุหรี่ดู มันเหลืออยู่เพียงสองตัวสุดท้าย มันเป็นตัวที่เหลือจากการสูบบุหรี่ไปและพูดคุยกันไปของฉันกับเธอ

ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน
ฉันเปิดเพลงจากโทรศัพท์แล้ววางเอาไว้ใกล้ตัว ฉันยังไม่อยากจับมันตอนนี้ ฉันไม่อยากส่องหาความเคลื่อนไหวของเธอ หรือเขา

ฉันสูบบุหรี่ เพลงที่เปิดมันเป็นเพลงรักเศร้าๆ ที่ฉันกำลังชอบในช่วงนี้ มันเข้ากับบรรยากาศรอบข้างและความรู้สึกของฉันเป็นอย่างดี

ฉันนึกถึงช่วงเวลาไม่นานก่อนหน้านี้ ช่วงที่ฉันรู้เรื่องของเธอกับเขา
ในวันพิเศษ ฉันตั้งใจชวนเธอไปดูหนัง ฉันชวนไปแบบเนียนๆด้วยความเป็นเพื่อน เธอปฏิเสธ แต่เธอไปกับเขา ในค่ำคืนวันนั้นฉันร้องไห้ฟูมฟาย เพื่อนๆปลอบฉัน

หลังจากนั้น ฉันพยายามเข้มแข็ง หันมารักตัวเอง แต่มันก็มีห้วงเวลาที่ฉันรู้สึกเศร้า คิดถึง ภาพร้ายมันคอยหลอกหลอนฉันอยู่อย่างเรื่อยๆ

สุดท้ายในบางค่ำคืนฉันก็พ่ายแพ้ให้กับมัน

 ฉันรู้สึกมากจนล้นออกมาทั้งน้ำตา
บุหรี่หมดไปหนึ่งตัวแล้ว ฉันคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเช็ค ไม่มีการแจ้งเตือนอะไร ฉันกดเข้าไปดูโลกโซเซียลของเธอกับเขา

เธอมีความธรรมดาเกิดขึ้นในชีวิตแล้ว มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ดีต่อใจของเธอกับเขา ภาพในหัวฉันคอยย้ำว่าเธอกับเขาคงกำลังคิดถึงกัน

ฉันควรจะยินดีไม่ใช่เหรอ? ยังไงฉันก็ยังเป็นเพื่อนกับเธอ ฉันยังอยู่ข้างเธอ ฉันควรจะมีความสุขเวลาที่เห็นเธอยิ้มไม่ใช่เหรอ?


บางทีฉันก็อยากเดินออกไปจากชีวิตตรงนี้ เดินออกไปจากเธอ แต่ฉันก็แพ้ให้กับเธอตลอด ฉันเผลอมีความสุขตอนที่ฉันอยู่กับเธอ ตอนที่เราสองคนหัวเราะกัน มันช่างดีกับหัวใจของฉันเสมอ

ฉันยังอยากเป็นเพื่อนกับเธอ และฉันก็มีความสุขที่มีเธออยู่ในชีวิตแม้จะฐานะเพื่อน

ฉันไม่รู้ว่าควรจะทำตัวยังไงต่อจากนี้ ฉันสามารถแสร้งทำเป็นหัวเราะร่าเริงเวลาที่ต้องอยู่กับเธอได้ แต่ก็ความรู้สึกของฉันก็พังลงทุกครั้งที่รู้ว่าเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้
ฉันเลือกเพลงนึง แล้ววางโทรศัพท์ไว้ที่เดิม เวลาพึ่งผ่านไปได้ไม่นาน คืนนี้ทำไมมันยาวนานจัง ฉันหยิบบุหรี่ตัวสุดท้ายขึ้นมาจุด ตัวสุดท้ายแล้วนะ ฉันบอกกับตัวเอง


ฉันคิดถึงปีที่แล้วจัง ฉันกับเธอทำอะไรด้วยกันหลายอย่างเลย บางอย่างที่เธอทำกับเขา เธอก็เคยทำกับฉัน แต่ทำไมกันนะ เธอถึงรู้สึกดี เขาคงทำให้ความเหงาของเธอหายไปได้ 

เขาเป็นคนที่เก่ง วิเศษเลยเนอะ ฉันไม่รู้จะไปเทียบอะไรกับเขาเลย

ฉันคงคิดไปเองทุกอย่าง


เพลงที่เปิดจบลง ฉันจึงเลือกหาเพลงใหม่ บุหรี่หมดไปค่อนตัวแล้ว ฉันถอนหายใจรอบที่ล้านได้แล้ว ฉันพยายามยิ้มกับตัวเอง สลัดหัวเพื่อให้ความคิดแย่ๆเหล่านี้ออกไป ฉันกลัวตัวเองจะคิดอะไรบ้าๆจนเลยเถิด ฉันเลือกเพลงได้แล้วก็ถือโทรศัพท์ไว้ มืออีกข้างยังคงคีบบุหรี่ไว้
ฉันคิดถึงเธออีกแล้วฉันยิ้มให้กับตัวเอง เอาบุหรี่ในมือขึ้นมาสูบให้เต็มปอด แล้วค่อยๆพ่นควันออกมา เหลืออีกไม่กี่อึดใจบุหรี่ก็จะหมดตัวแล้ว 

ฉันต้องไม่อนุญาตให้ตัวเองคิดเรื่องนี้ไปก่อน พรุ่งนี้ฉันต้องไปเจอเธอ ฉันต้องยิ้มให้เธอ ฉันจะมีแต่พลังบวกให้กับคนรอบข้าง ฉันจะเป็นคนที่รักตัวเอง ทุกอย่างมันกำลังจะผ่านไป ทุกอย่างมันจะกลายเป็นแค่ความทรงจำ จะกลายเป็นแค่ความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน ทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง


บุหรี่หมดแล้ว ฉันดับบุหรี่ คว้าโทรศัพท์ กดปิดเพลงที่ยังไม่จบ เดินกลับเข้าไปที่เตียงก่อนจะล้มตัวนอน ฉันไม่รู้ว่าฉันจะหลับได้มั้ย มันอึดอัดไปหมด แต่ฉันร้องไห้ไม่ออก ฉันจึงยิ้ม แล้วปล่อยให้ตัวเองหลับไป

ทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง
SHARE

Comments