Bully the Bully: ล่า
คุณเคยเจอคนที่ตอแหลจนเหลือทนมั้ย
คนที่วันๆไม่ทำอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว แต่กลับเอาหน้าราวกับทำงานทั้งหมด
ฉันเจอคนนึง
และฉันอยากทำลายชีวิตมันมาก

จริงๆมันก็ไม่ได้ส่งผลกับตัวฉันสักเท่าไหร่หรอก ฉันแต่ไม่ชอบขี้หน้ามันก็เท่านั้นทำตัวราวกับตนเองสูงส่ง แล้วแย่งเอาผลงานคนอื่น สร้างภาพให้ตัวเองดูดีแล้วเหยียบขยี้หัวคนที่ตัวเองเรียกว่าเพื่อน
ฉันไม่ได้มีปัญหากับการเหยียบคนอื่น เพราะทุกคนก็ทำ แต่อย่างน้อยเหยียบด้วยความสามารถหน่อยก็ดี
แต่การที่หล่อนตอแหลเก่งก็น่าจะเป็นความสามารถอย่างหนึ่งเหมือนกัน
ฉันได้แต่ปกปิดความเกลียดด้วยรอยยิ้มเสแสร้ง

หลังจากซุ่มสะสมความเกลียดในใจ โอกาสที่ฉันรอมานานก็มาถึงหล่อนมีเรื่องผิดใจกับ ‘เพื่อน’ ในกลุ่ม และฉันพร้อมเหยียบซ้ำ แต่ไม่อยากให้เท้าแปดเปื้อน
ฉันคอยใส่ไฟ กระจายข่าวอย่างแนบเนียนแล้วคอยดูพวกคนตรงๆเขาออกหน้า ฉันจะขอสนุกกับ

โชว์นี้อยู่ที่แถวหลัง
ด้วยความที่ฉันดูไร้พิษสง จึงสามารถชักใย และยุยงปั่นป่วนและบิดเบือนข้อมูลได้อย่างตามอำเภอใจ
ฉันปลื้มปริ่มกับผลงานของตัวเองยามมองหล่อนโดนผู้คนก่นด่า และขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากทักษะการกระจายข่าวของหนึ่งในเพื่อนร่วมอุดมการณ์ของฉัน

อดีตของหล่อนโดนขุดคุ้ย เรื่องครอบครัวโดนประจานออกสื่อ ปัญหาด้านการเงินถูกตีแผ่ตอนนี้ทุกคนรู้ดีว่าหล่อนสร้างภาพคุณหนูคนรวยเพื่อปกปิดปมด้อย และพากันยิ้มเยาะ
แน่นอนว่าฉันหัวเราะร่าอยู่ในมุมมืดในขณะที่ม่านปิด
ฉันถนัดทำงานฝ่ายเบื้องหลังมากกว่า

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าคนตอแหลนั้นน่ากลัวแต่เหยื่อที่หมดความอดทนนั้นน่ากลัวว่า
แต่ที่น่ากลัวที่สุดคือคนที่ตอแหลว่าดูไรพิษภัยอย่างฉัน
SHARE
Writer
Alexsel
Writer/Student
A woman who writes

Comments