#น้องพี่ที่รัก
วันนี้เพิ่งได้มีโอกาสไปดูน้องพี่ที่รักในโรงภาพยนตร์มา รู้สึกเต็มอิ่มกับหนังเรื่องนี้มากๆ อาจจะเป็นเพราะเราเองก็เข้าใจในความรู้สึกของความเป็นพี่น้องเป็นอย่างดี พอออกมาเป็นหนังอะไรอย่างนี้ก็เเบบพยักหน้าตาม ใช่ น้องกับพี่เป็นอย่างนี้คือเรื่องธรรมดามาก

ย้อนกลับไปตอนพี่ชัชอยากได้น้องชาย 
แต่ได้น้องสาวมาแทน
เช่นเดียวกันกับนี่ตอนเด็กๆ 
เราเองก็อยากมีน้องสาว 
แต่ดันได้น้องผู้ชายมาแทนซะงั้น
เหมือนโลกจะถล่ม 
ตั้งความหวังไว้ว่าจะเล่นบาร์บี้ 
เล่นทำกับข้าวกัน เล่นเป็นเจ้าหญิงกันงี้
สุดท้ายทุกอย่างก็ต้องพับแผนเก็บไป
เพราะน้องเป็นผู้ชายไง 

เรื่องมันไม่ได้แย่อย่างที่คิดที่เรามีน้องชาย
มันทำให้เราเเกร่งขึ้นเสียด้วยซ้ำ เวลาไปโรงเรียนแล้วโดนเด็กผู้ชายมาแกล้งเนี่ย เราจะสู้เลยเพราะอยู่บ้านสู้บ่อย สู้กับน้องตัวเองเนี่ยเเหละ เห็นไหมว่า..มีน้องชายก็มีประโยชน์เหมือนกัน แค่เล่นแบบผู้หญิงกันไม่ได้แค่นั้น

พอโตมาหน่อยจะเป็นเรื่องสองพี่น้องอย่างเราพากันติดเกมส์ โตมากับเกมส์ต่อสู้แบบดุเดือดมาก ได้รับอิทธิพลมาจากน้องชายล้วนๆ เพราะตอนเด็กน้องอยากเล่นอะไร ด้วยความเป็นพี่เราจะเล่นด้วย เพราะฉะนั้นไม่มีใครห้ามใคร ไปร้านเกมส์ก็คือจะนั่งเล่นข้างๆกันตลอดๆ  กลับบ้านก็โดนแม่ตีก้นลายกันไปตามระเบียบ เพราะมัวแต่ติดเกมส์เนี่ยแหละ 

แล้วถ้าถามว่าเรากับน้องทะเลาะกันบ่อยไหม
โห้..แทบจะทุกวัน หรือไม่ก็ทุกครั้งที่เจอหน้า
ตอนเด็กๆก็จะทะเลาะกันแบบเด็กๆใช่ไหม
แต่พอโตขึ้นมันจะหนักข้อมากกว่าเดิมอ่ะ
แต่ไม่เคยตีกันนะ เคยแต่มีปากเสียงกันลั่นบ้านงี้เสียมากกว่า ถือว่าเป็นสีสันของชีวิตดี

แล้วเวลาทะเลาะแบบมีปากเสียงเนี่ย จะทะเลาะกันแบบเอาอารมณ์เข้าสู้สุดๆ รู้แต่ว่าต้องชนะอย่างเดียว สุดท้ายคนห้ามก็คือแม่.. เพราะไม่งั้นจะโดนทำโทษทั้งสองคน

ถามว่าเวลาด่ากันรู้สึกเสียใจไหม ก็ไม่นะ...
แต่ความรู้สึกแบบนั้น จะมาหลังจากที่มันตกตะกอนอารมณ์ของความโกรธไปแล้วก็คิดได้ว่า ทำไมต้องพูดแรงๆอย่างนั้นวะ ไม่มีเหตุผลเลยเนอะ แต่ถามว่าขอโทษกันไหม ไม่เคยนะ ไม่เคยขอโทษกันเลย

แม้แต่ครั้งเดียวก็ไม่เคย ไม่รู้สิ.. อาจเพราะการเป็นพี่น้องกัน จะมาพูดหวานๆแบบขอโทษนะน้องอะไรอย่างนี้มันดูเลี่ยนแปลกๆอ่ะ คือทำไม่ได้จริงๆ แต่สุดท้ายเราก็กลับมาคุยกันดีๆอยู่ดี มันเหมือนความสัมพันธ์ที่เราไม่จำเป็นต้องกล่าวขอโทษอะไรกันมากมาย เพราะเราสนิทกันจนรู้ใจกันว่าเราทั้งสองก็ต่างผิดทั้งคู่

ก็เลยเข้าใจในตัวหนังมากๆตอนที่พี่ชัชไม่เคยพูดขอโทษกับเจนเลย แต่ลึกๆแล้ว โคตรจะเป็นห่วงเลยนะ เป็นห่วงมันมากๆ แต่ก็พูดไม่ได้ว่าเป็นห่วง เพราะฟอร์มเยอะจัดอะไรอย่างนี้

สุดท้ายแล้วเราคิดว่าการเป็นพี่น้องต่อให้ทะเลาะกันมากแค่ไหนก็ตาม ตะคอกหรือโมโหใส่กันยังไงก็ตาม มีเรื่องไม่เข้าใจกันแค่ไหนก็ตาม
"สุดท้ายเราจะยังเป็พี่น้องกันตลอดไปอยู่ดี"



SHARE
Writer
barbarbar
freetime - fulltime
เขียนเอาเท่าที่เราจำความได้ - จุดยืนของมนุษย์ไม่ได้มีเพียงความรัก ความฝัน หรือความหวัง ปัจจัยภายนอกก็สำคัญ แบบนั้นจึงเรียกว่า ชีวิตของมนุษย์ที่แท้จริง

Comments