เพราะว่ารีบเกินไปจึงต้องการความเรียบง่าย
     จู่ๆเราก็คิดขึ้นมาในขณะที่เรากำลังเดินออกกำลังกายที่สวนสาธารณะ ว่าความจริงแล้วเราชอบอะไร อยากทำอะไรกันแน่ เราตอบกับตัวเราในใจว่า เราชอบทำหลายอย่างแต่ไม่ชอบทำอะไรที่ต้องลงรายละเอียด ไม่ชอบอะไรที่ซับซ้อนยุ่งยาก พาลทำให้ในเวลานั้นที่ตอบกับตัวเองแบบนี้ เกิดความรู้สึกอยากจะเลิกทำทุกๆอยากแล้วปล่อยตัวตามสบาย.  

     เอ๊ะ !!! เดี๋ยวก่อนนะ มันใช่แล้วเหรอ จริงเหรอ แล้วถ้าเกิดเราลองยอมเหนื่อยก่อนแล้วพอเราทำเป็นแล้วมันก็ง่ายได้เหมือนกันนะ ที่เราคิดแบบนี้มันคนมักง่ายรึป่าว เราจะมีชีวิตที่แค่อย่างน้อยก็เอาตัวรอดได้แค่นั้นเหรอ น่าเบื่อจริงๆ หยุดนะเจ้าความคิดเมื่อกี้นี้น่ะ เราจะพยายามทำในสิ่งที่เราอยากทำเหมือนเดิม แต่เราจะ 
" ค่อยๆทำอย่างช้าๆ " ตัดสิ่งที่ไม่จำเป็นออก เราจะได้มีเวลาคิดก่อนแล้วค่อยลงมือทำตาม
  
     กลับมาที่ห้องน้ำ นั่งลงบนโถส้วมเปิดน้ำลงถัง ฟังเสียงน้ำ ไม่ได้คิดอะไร จริงๆมันก็ง่ายนี่การไม่คิดอะไร รู้สึกตัวตลอด รู้สึกเบาตัว เราได้ยิน เราเห็นสีฟ้าในห้องน้ำ เราเห็นหยากไย่ เราเห็นมดวิ่งไปมา เราเห็นเศษขยะ เราเห็นจิ้งจก พลันคิดได้ว่าอยากเอาวิธีนี้ไปใช้กับการฝึกทักษะอื่นๆจังเลย ถ้าทำได้แบบนี้แล้วไม่เร่งรัดไม่กดดันไม่มีกำหนด แค่โฟกัส กับสิ่งนั้นทีละอย่าง ตัดสิ่งรบกวนออกให้หมด มีเพียงเรา จิตใจของเรา จดจ้องอยู่กับสิ่งๆหนึ่ง   น่าสนุกดีนะ ไม่เครียดด้วยสบายใจเลยล่ะ
SHARE

Comments