กล่องความทรงจำที่ไร้ประโยชน์
ฉันเก็บเรื่องราวของเรามากมาย
ใส่ลงกล่องแห่งความทรงจำ
หวังว่าในสักวันหนึ่ง เราจะได้มาเปิดกล่องนี้และรำลึกถึงความทรงจำแต่ละชิ้นไปด้วยกัน
ฉันยังจำได้ดี ทุกๆฉากและถ้อยคำ
แต่น่าเสียดาย
กล่องนี้คงไม่มีวันถูกเปิดอีกแล้ว
เปนเพียงกล่องไร้ประโยชน์

ของทุกชิ้น ภาพทุกภาพ คำทุกคำ หรือแม้แต่กระดาษโน้ตใบหนึ่ง
เศษกระดาษทิชชู่ร้านอาหารที่เราเขียนข้อความถึงกัน
มันก็ยังอยู่
ความรู้สึกของฉันก็ยังอยู่
...แต่เธอไม่อยู่แล้ว


4ปีแล้วสินะ
ที่ฉันยังเก็บมันไว้อย่างดีโดยไม่มีใครร้องขอ
ทำไมยังร้องไห้อยู่อีกนะ
ฉันเคยสงสัย ว่าคนเราจะรักคนคนนึงโดยที่เขามองไม่เห็นได้นานเท่าไหร่
ฉันค้นหาคำตอบโดยใช้ตัวเองเป็นตัวพิสูจน์
แต่การทดลองนี้ ไม่จบลงเสียที
แต่ละปีที่ผ่านไป มันยังไม่มีวินาทีไหนที่เป็นจุดจบของความรู้สึกเหล่านี้เลย

ทำไมถึงยังเจ็บปวด กับเรื่องที่จบไปแล้ว
รักเขาแล้วยังไง
รักที่ไม่ได้มาครอบครอง มันไหวจริงๆหรอ
ไม่แม้แต่เป็นเงาในชีวิตด้วยซ้ำ

จะรักไปอีกนานเท่าไหร่
เป็นคำถามที่ไม่กล้าถามตัวเองเท่าไหร่นัก
เพราะกลัวว่าจะเป็นการขุดคุ้ยตะกอนความรู้สึกให้มันคลุ้งมาเปล่าๆ
แต่ที่ไหนได้ ความรู้สึกมันก็ลอยของมันอยู่อย่างนั้น ไม่เห็นหายไปไหน
ไม่แม้แต่ตกตะกอนลงไปให้พ้นตา

รักแล้วยังไง
ก็เขาไม่รัก เขาไม่จดจำ เขามีคนอื่นแล้วไง

จะมีใครโง่อย่างฉันอีกไหม
ก็ความรู้สึกมันเปลี่ยนไม่ได้ ต้องทำยังไง
ฉันต้องทำยังไง
บอกฉันที

ถ้าชาติหน้ามีจริง
ฉันจะได้พบเธออีกไหม
...


SHARE
Writer
runrainrun
lily<3
Please believe that I would do anything to see you happy and so I do the only thing I can - I release you.

Comments