ยังจำครั้งแรกที่เจอกันได้อยู่เลย
วันนี้เป็นอีกวัน ที่เราเจ็บปวดอยู่กับความคิดถึง
เราทำอะไรไม่ได้ นอกจากดูอัลบั้มรูปเก่าๆที่เก็บเอาไว้
จนไปเจอรูปวันที่เราเจอกันครั้งแรก


ยังจำวันแรกที่เจอคุณได้อยู่เลย..
วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ที่อากาศร้อน 
ร้อนเกินความคาดหมายเลยแหล่ะ
เรานัดคุณมาเจอเป็นคนแรกเท่าที่เล่นบอทมาสามปี

แม้คุณจะมาสายจากเวลานัดไป2ชั่วโมง นั่นไม่ได้ทำให้เราเคืองคุณเลยสักนิด
ตอนนั้น เราอยู่ในสภาพหน้าสด หัวฟูๆ และแต่งตัว ทาลิปสติกยังไม่เป็น
แต่คุณของเราน่ารักกว่าในรูปเยอะเลย ตัวเล็กๆ แต่งตัวน่ารักๆ ใส่แว่นด้วย

เราไปกินข้าวและเดินเที่ยวกันเล็กน้อยเท่านั้น เพราะถึงเวลาจริงๆ เรื่องที่เตรียมไว้ นึกยังไงก็นึกไม่ออก ไม่รู้จะชวนคุณคุยยังไง

น่าตลก จากเราที่เป็นคนพูดไม่หยุด แต่ต่อหน้าคุณ เราเงียบเป็นเป่าสาก

วันนั้นเรามีเพื่อน ถ่ายรูปให้ มันเป็นความทรงจำที่โคตรดีเลย
เราเขียนจดหมายด้วยลายมือให้คุณ เต็ม1หน้ากระดาษเอสี่ พร้อมทั้งพวงกุญแจเล็กๆน้อยที่ให้ก่อนคุณจะเดินกลับ

ซึ่งเราดีใจมาก ที่คุณเอามันไปติดไว้บนกระเป๋าใบโปรดของคุณ อย่างน้อย คุณก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นนี่หน่า เราไม่เชื่อหรอกว่าคุณเป็นคนใจร้ายน่ะ

เป็นการเจอกันครั้งแรก ที่ใครหลายๆคนสัมผัสได้ว่ามันคงจะน่าอึดอัดน่าดู แต่สำหรับเรา ต่อให้นึกถึงอีกกี่ครั้ง เราก็ยังมีความสุขทุกครั้ง

ยินดีที่ได้เจอคุณ 💛
และอยากจะเจอคุณอีกครั้ง

ย้อนกลับมาดูอีกทีก็อดยิ้มไม่ได้เลยเนอะ
วันนั้นเรามีความสุขจริงๆ ถึงแม้ว่าเราต้องร้อนและเหนื่อย
เปลืองค่ารถ หรือแม้กระทั่งเดินสยามครั้งแรก โคตรเด๋อเลย

แต่คุณคนนั้นในวันนั้นน่ะ เราไม่เคยลืมเลยนะ
เราไม่เคยลืมความรู้สึกตอนที่ยืนรอคุณแล้วคุณเดินมาหา
คุณยิ้มให้เรา คุณคนที่เราชอบตั้งแต่ยังไม่เคยได้เห็นหน้า
ตกหลุมรักผ่านตัวอักษร ชอบเสียงตอนที่คุยผ่านโทรศัพท์

หรือแม้กระทั่งการแต่งตัวในวันนั้น 
รองเท้าผ้าใบสีชมพู เสื้อสีเทา กระโปรงสีดำ ใส่แว่นด้วย
ตอนนั้นทำให้คิดว่าจริงๆแล้วเราอาจจะไม่ได้ชอบคนใส่แว่น
เราแค่ชอบคุณ

แล้วคุณในวันนั้นน่ะนะ ทำเราละสายตาไม่ได้เลย
เราคุยกับคุณผ่านโทรศัพท์ตลอด
พอคุณออกมาจากโทรศัพท์ เราถึงได้รู้ว่าเราไม่ได้ติดโทรศัพท์ 
เราติดคุณต่างหาก

เราอดคิดไม่ได้เลยนะ ว่าตอนนี้เราไกลกันมาก
มากจนไม่น่าเชื่อเลยว่าเราเคยใกล้กันถึงขนาดนั้น

ต่อให้โลกจะเหวี่ยงคุณไปไกลแค่ไหน
หรือคุณจะมีคนใหม่ไปอีกสักกี่คน
ถึงคุณจะไม่เคยชอบเราเลย

เราก็จะอยู่ของเราตรงนี้แหล่ะ
ถ้าคิดว่าไม่มีใครอยู่ด้วย
ก็ยังมีเราอยู่นะ อยู่ตั้งแต่แรกนั่นแหล่ะ

คิดถึงนะ
 :)
SHARE
Writer
Itsora
Writer , Depression , Love
ที่ฉันฟูมฟายไม่ใช่เพราะว่าฉันเสียดาย แต่เป็นเพราะว่าฉันยังรักเธอ

Comments