เขาผู้ไม่กลับมาอีกแล้ว
ฉันกำลังรอ . . .
เขาผู้ไม่กลับมาอีกแล้วฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมยังรอคนที่เขาไม่คิดจะกลับมาหาเรา
วันนี้เขาคงมีใครใหม่แล้ว . . . เธอคนนั้นคงดีกว่าฉันมาก
ถ้าเธอไม่ดี เขาคงไม่ทิ้งฉันไปหรอก ฮ่าๆ

ฉันคิดถึงเขา ฉันเป็นห่วงเขา 
เขาผู้อยู่ในทุกเวลาของฉันตลอดเจ็ดเดือนที่ผ่านมา
เช้าตื่นมาก็คิดถึงคนที่ทักแชทรัวๆมาปลุก คนที่ดุเวลาฉันไม่ยอมตื่น
กลางวันก็คิดถึงคนที่เคยถามว่ากินข้าวรึยัง คนที่เคยบ่นว่าหิวๆก่อนเที่ยง
เย็นก็คิดถึงคนที่คอยสั่งให้ไปหาอะไรกิน คนที่เขาเคยห่วงฉันตอนฉันไม่สบาย
กลางคืนก็นอนไม่หลับคิดถึงคนที่เคยคุยกันก่อนนอน 
รู้มั้ยฉันสะดุ้งตื่นมาช่วงที่เราเคยคุยกันตลอดเลยนะ

การมีเขาอยู่คือความเคยชินของฉัน แต่วันนี้เขาไม่อยู่แล้ว 

ฉันรู้ว่าไม่ควรรอเขา แต่เหมือนมันยังห่วง 
หลายๆเรื่องที่ฉันห่วงเขา
เขาไม่ค่อยใส่ใจสุขภาพของตัวเอง
ตรงนี้แหละที่ฉันห่วงเขามากๆ

เขาจะรู้มั้ยนะว่าฉันเป็นห่วงเขามากแค่ไหน
คนใหม่ของเขาจะห่วงเขาเท่าฉันมั้ย

เธอคนนั้นจะดูแลพี่ดีมั้ยถ้าเจออะไรไม่ดี ก็กลับมาหาหนูนะ
หนูสัญญาว่าจะไม่ถามอะไร
จะกอดไว้ไม่ยอมปล่อย
จะดูแลพี่ให้ดีที่สุด

รัก.
SHARE
Written in this book
ผู้หญิงคนนี้ชื่อแตงโม
ความเพ้อของผู้หญิงคนนึง

Comments