เมื่อฉันต้องตัด(สิน)ใจ
มันเป็นเรื่องราวที่น่าเศร้าของความสัมพันธ์

ฉันเลือกที่จะเดินในเส้นทางนึง

คุณเลือกที่จะเดินในอีกเส้นทางนึง

เส้นทางคนละเส้นทาง แต่ทว่ามันทอดยาวและเคียงข้างกัน เราต่างมองเห็นซึ่งกันและกันเพียงแต่ว่าไม่สามารถสัมผัสกันได้


แต่เป็นฉันเองนั่นแหละ ที่กลับไม่พอใจในเส้นทางนี้

ฉันเองที่ปรารถนาที่จะเดินในเส้นทางเดียวกับคุณ

เดินไปด้วยกัน จับมือไปพร้อมๆกัน


มันก็ดูเหมือนจะง่ายนะ ก็แค่เดินย้อนกลับไปในจุดเริ่มต้น จุดที่เราเริ่มเดินทางกันมา

แล้วก็แค่เปลี่ยนเส้นทางไปในเส้นทางเดียวกับคุณ


มันคงจะเป็นอะไรที่วิเศษที่สุด ถ้าฉันและคุณเดินไปในเส้นทางเดียวกันและจับมือกันไป


แต่อย่าลืมสิ ว่าฉันไม่ได้อยู่ในนิยายรักหวานแหวว หรือ หนังรักทำเงิน นี่มันศตวรรษที่21 ศตวรรษที่ทุกคนควรตระหนักถึงความเป็นจริงและความโหดร้าย

ไม่มีอะไรรับประกันว่าคุณจะหยุดเดินเพื่อรอฉัน


ไม่มีอะไรรับประกันว่าฉันจะเจอคุณในเส้นทางนั้น


และแน่นอนไม่มีอะไรรับประกันว่าคุณพร้อมที่จะจับมือฉันแล้วเดินไปด้วยกัน


ทุกอย่างก็จะไม่เหมือนเดิม และที่สำคัญที่สุด ฉันกลัวว่าฉันอาจจะไม่ได้เจอคุณอีก

และนั่นทำให้ฉันยอมที่จะเดินไปในเส้นทางเดิมของฉัน

เส้นทางที่ไม่คุณเคียงข้างฉันและจับมือฉัน

แต่ต่างคนก็ต่างรับรู้ได้ถึงการมีตัวตน

ตัวตนของคนรู้จัก ไม่ใช่คนพิเศษ

ฉันไม่ได้กลัวที่จะมีความรัก แค่กลัวผลที่ตามมาจะไม่เป็นอย่างที่หวัง 

กลัวที่จะสูญเสียความสัมพันธ์ดีๆที่ยืนยาวแต่ทว่าไม่หวือหวาและน่าเย้ายวนใจ 

แค่กลัวว่าเมื่อได้เปิดเผยถึงความรักในรูปแบบนั้นออกไป ทั้งเราและคุณจะไม่เหมือนเดิม

 รักมันไม่จำเป็นที่จะต้องรู้สึกเหมือนกันทั้งสองคน แน่นอนใครรู้สึกมากกว่าก็แค่จะมีอะไรที่สุดโต่งกว่า ทุกข์สุดๆ หรือ สุขสุดๆ 

จากทั้งหมดนี้ ฉันก็แค่จะบอกว่า 
ฉันยังอยากมีคุณในชีวิตฉันเหมือนเดิม เหมือนทุกๆวัน ถึงแม้จะไม่ได้เป็นอะไรที่หวือหวาน่าตื่นเต้น แต่ถ้ามันจะยืนยาว และมีความเจ็บปวดน้อยที่สุด ฉันก็เลือกที่จะเก็บความรักนั้นไว้เอง :)
ก็แค่นั้นเอง :)

แด่ คุณผู้สร้างความกลัว

SHARE
Writer
Apisaraa
The youngest sister
LIVING ON MY PLUTO

Comments