บทสรุป บนจุดยืน

หลังจากที่วางสายของคุณ.....
คำถามที่วนเวียนในอยู่ในหัว 
ฉันควรจะทำยังไง.......???? 

ฉันฟังทุกคำที่คุณพูด และ ฉันคิดทุกคำที่ได้ยิน 
ฉันค่อยๆ ตั้ง 'สติ' และ ‘ทบทวน' การกระทำของตัวเองด้วย 'ปัญญา' 

จริงอย่างที่คุณพูด ... ฉันปิดตัวเองมากเกินไป 
ฉัน ตรง และ ชัดเจน มากเกินไป
ฉันมีแค่ ขาว กับ ดำ  
คุณเข้ามาเพื่อสอนให้ฉัน เข้าใจความเป็น 'มนุษย์' 
และทำให้รู้ว่า 'กิเลส' มันเกิดขึ้นได้ทุกเวลา 
ทั้งรู้ตัว แล้วก็ไม่รู้ตัว 
ฉันว่าง กิเลส ลง จากความหลงผิด

เมื่อถึ่งเวลาที่เราคิดได้ สติ ปัญญา เหตุ และ ผล มาครบและพร้อมเพียง 
ฉันกลับมามองเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา
ฉันถามตัวเองว่า
วันนี้ฉันพยายามอะไรหรือยัง ถ้าพยายามฉันยังคงจะหยุด 
วันนี้ฉันเหนื่อยแล้วหรือยัง  ถ้าเหนือยฉันก็ยังคงจะหยุด 
วันนี้ฉันเห็นคุณทุกด้านแล้วหรือยัง 
วันนี้คุณเห็นฉันทุกด้านแล้วหรือยัง 

ฉันยังไม่ได้พยายาม 
ฉันยังไม่รู้สึกว่าเหนื่อย 
ฉันยังไม่รู้จักคุณดีพอ 
และคุณก็ยังไม่รู้จักฉันดีพอ 

แล้วถ้าเราไม่รู้จักอะไรกันเลย ทั้งๆ ที่มันเป็นโอกาศ 
ที่ฉันคิดว่ามันไม่มีทางเกิดขึ้น 

ถ้าฉันยังคงยืนยังคำตอบเดิม ถ้าตัดใครบางคนออกจากชีวิต 
วันนี้ฉันอาจจะไม่เสียใจ แต่ฉันมั่นใจว่า วันข้างหน้า ฉันต้องเสียใจ กับสิ่งที่ฉันตัดสินใจ โดยใช้อารมณ์ เป็นตัวตั้ง 

วันรุ่งขึ้นฉันทักเธอ 
บอกกับเธอว่า ฉันได้คำตอบ แล้ว ว่าจะเอายังไง 

" หนู ขอ เวลา ให้ กับ ตัว หนู เอง กับ ตัว พี่ กับ เรื่อง ของ เรา 1 ปี " 


อย่างที่พี่บอกหนูอาจจะ ปิดตัวเองมากเกินไป แล้วบางเรื่องมันต้องใช้เวลา ครั้งแรก หนูคาดหวังมากเกินไป ครั้งที่ 2 หนูคาดหวังน้อยลง แต่ก็ยังคาดหวังอยู่ดี  แต่ครั้งนี้ หนูเข้าใจ และ หนูไม่คาดหวัง ปล่อยให้เวลา มันตอบคำถาม ของความสัมพันธ์ ดีกว่า ระหว่าง 1 ปี ผลลัพย์นี้จะออกมาดีหรือไม่ดี หรือ ถ้าพี่จะเจอใคร หนูจะไม่เสียใจ แล้วหนูจะไม่เสียใจในเรื่องระหว่างเราสองคน หนูอาจจะให้เวลาตัวเอง ในเรื่องของพี่น้อยเกินไป และมุงไปตรงเป้าหมายอย่างเดียว จนลืมมองช่วงเวลาระหว่างทาง แล้วก็ลืมมองว่า พี่ไม่ได้รู้ว่าหนูรู้สึกยังไง ตั้งแต่ต้น พี่พึ่งมารู้ ตอนนี้ แร้วหนูมาแรงขนาดนี้  พี่ก็คงจะตั้งตัวไม่ทัน หรือ รับทุกความรู้สึกที่หนูส่งไป ไม่ไหว หนูเองอาจจะรู้จักพี่น้อยเกินไป หรือ อาาจะไม่รู้จักเลยก็ได้ แล้วพี่อาจจะรู้จักหนูน้อยเกินไป และอาจจะเห็นแค่เปลือก ที่หนูห่อหุ้ม สิ่งที่เป็นจริงตัวหนูจริงๆ ที่อยู่ข้างใน บางสิ่งมันรวบรัด เกินไป เพราะตัวหนูเองหนูก็มีมิติเยอะ เวลา 1 ปี สำหรับหนู หนูว่ากำลังพอดี กับการรู้จักนิสัยของคนคนนั้นจริงๆ หนูเองที่ คิดว่าพี่ ก็ยังเป็นคนที่หนูรู้จักเมื่อ 9 ปีที่แล้ว จนลืมไปว่า 9 ปี การที่คนสองคนไม่คุยกัน พี่จะไปเจออะไรมาบ้าง หรือ หนูไปเจออะไรมาบ้าง เพราะหนูก็ไม่ใช่ เด็กที่น่ารัก แบบตอนนั้นเหมือนกัน ก่อนหน้านี้หนูอาจจะเร่งเร้า กับพี่มากเกินไป โดยที่ตัวหนูเอง ไม่รู้ตัว ว่าความมุ่งมั่นของตัวหนูเอง ทำให้พี่อึดอัด  และกดดัน หนูคิดดีแล้ว ในการตัดสินใจ พี่โอเคหรือกับความคิด และระยะเวลาหรือเปล่าคะ หรือพี่จะปรับเปลี่ยนอะไรได้นะคะ หรือถ้าต้องการที่จะพูดคุย กันแบบพี่น้องจริง ๆ หนูก็ทำได้นะคะ อย่าสงสาร อย่าเห็นใจ แล้วพี่ต้องอึดอัด ต้องอดทน ถ้าแบบนั้นหนูคงเสียใจ เพราะหนูอยากให้พี่มีความสุขที่สุด และหนูก็อยากมีความสุข ที่เห็นพี่มีความสุข 
"จุดยืนของฉันก็ยังชัดเจน" 


ถ้าถึงเวลา 1 ปี ถ้าดีก็ดี แต่ถ้าไม่ดี มันก็ดี 
เพราะ ตัวฉันเอง ในอนาคต 
จะไม่ต้องมานั่งเสียใจ ไม่ต้องมีคำถามคาใจ
หรือรู้สึกติดค้างอะไร ฉันแค่
จะทำ วันทุกวันหลังจากนี้ เป็นช่วงเวลาที่ดี 

อย่างน้อย ถ้าไม่ได้ คบกัน 
แต่เราสองคนก็ยังมีความทรงจำที่ดีร่วมกัน
และฉันเชื่อว่าถ้าทุกวันเป็นวันที่ดี 
ถ้าวันหนึ่งที่ต้องแยกจากกัน 

"คุณเองนั้นละที่จะอมยิ้มทุกครั้งที่นึกถึงภาพความทรงจำเหล่านั้น เพราะทุกๆ ภาพในความทรงจำของคุณจะมีฉัน กับร้อยยิ้ม ที่คุณเห็นทุกครั้งคุณจะรู้เสมอ ว่าร้อยยิ้มที่ฉันให้คุณ  มันเกิดขึ้นเพราะคุณ"















SHARE
Written in this book
Y o u.
'ความหมาย' ของ 'ช่วงเวลา' 'ช่วงเวลา' ที่มี่ 'ความหมาย' เพราะ 'เธอ' 'ขอบคุณนะคะ'
Writer
VedaGENE
• life is full of surprises •
|| nothing in this universe happens by chance. it all happens for a reason ||

Comments