เรื่องของเลขห้า
เลขห้าในภาษาไทย
ทำหน้าที่หลายอย่างในโลกของเทคโนโลยี
คนเราจะมีซักกี่คนที่ใช้ตัวอักษรเพื่อสื่อถึงเสียง ‘ฮ่าๆ’
ส่วนใหญ่ก็ใช้เลขห้าทั้งนั้น
อาจเรียกได้ว่าเป็นเลขที่มีผู้คนใช้มากที่สุดเลยก็ว่าได้

ฉันเริ่มใช้มันตั้งแต่เริ่มเล่น msn ใหม่ๆ
ตอนนั้นมันเป็นการโชว์ว่าเรารู้จักศัพท์หรือตัวอักษรแสลงมากแค่ไหน
มีอิโมติคอนอะไรรึป่าว

แต่ในยุคปัจจุบัน
มันมีประโยชน์กับเรามากเกินกว่าการประหยัดเวลาในการพิมพ์พูดคุย หรือการแสดงให้เห็นถึงความทันสมัย
สำหรับคนขวานผ่าซากอย่างฉัน
ฉันใช้มันเป็นเครื่องแสดงความจริงใจของฉันไปเสียแล้ว
ทุกครั้งที่ฉันพิมพ์เลขห้าจะแบ่งออกเป็นสองประเภทโดยใจความตั้งใจเป็นบรรทัดฐาน

ความไม่ได้ตั้งใจ แสดงให้เห็นถึงความจริงใจ
นั่นแปลว่าฉันหัวเราะจริงๆ
ยิ่งยาว ยิ่งฮา

ถ้าฉันตั้งใจ
ก็จะกลายเป็นการผ่อนผันความขวานผ่าซากของฉัน
จากคำว่า ‘ไม่’ ธรรมดา ก็จะกลายเป็น ‘ไม่55’
ดูซอฟท์ขึ้นมาทันที
ฉันอาจจะคิดไปเอง แต่ก็จงใจให้คนที่ได้อ่านรับรู้ความไม่จริงใจของฉันด้วย
เพื่อที่ว่าเค้าจะได้รู้ว่าฉันไม่จริงใจกับคำพูด
หรือถ้าเค้าคิดไม่เป็น
ฉันก็ดีใจที่เค้าเข้าใจว่าฉันพูดเล่น


ความไม่จริงใจของฉันแบบนี้มันเกิดจากอะไรนะ?
บางทีก็ไม่รู้ว่าเด็กที่เชื่อมั่นในความจริงคนนั้น
โตมาเป็นนักเลงคีย์บอร์ดอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?

บางทีถึงขั้นที่ว่า
คนๆนี้รับความจริงใจจากฉันได้กี่ตัว
คนนี้ได้มากสุดแค่สองตัว
คนนี้ให้มากสุดได้แค่สี่ตัว
ราวกับคุณครูอนุบาลกำลังให้คะแนนความประพฤติของเด็กนักเรียน
งานนี้ได้สองดาว งานนี้ได้ห้าดาว
เพื่อบ่งบอกให้เด็กนักเรียนพัฒนา
หรืออาจเป็นการชื่นชมความพยายามของนักเรียน

หรือบางที
มันอาจจะเป็นลิเนียร์ฟังชั่น
มีแกนเอ็กซ์เป็นจำนวนเลขห้า
มีแกนวายเป็นระดับความจริงใจ
ส่วนอินเทอร์เซบท์เป็นติดลบสอง
ความจริงใจเริ่มต้นที่เลขห้า 2 ตัว
เห้ย! นี่คนหรอวะ55.
.
.
ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่แสดงความชอบใจจากใครซักคน
พอวันหนึ่งมาถึง
มันจะกลายเป็นความน่าเกลียดอย่างนี้ไปได้
.
.
.
น่าเสียดาย55



SHARE
Written in this book
โรคซึมเศร้าในจินตนาการ
ก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่ามันคืออะไร
Writer
Chopstic
thinker
until i meet myself

Comments