เศร้าได้ก็ต้องมีความสุขได้
ชีวิตคนเราจะเศร้าสักแค่ไหนกันเชียว..


ไม่ชอบตัวเองตอนร้องไห้เลยจริงๆ เหมือนกำแพงที่สร้างไว้มันพังลงมาซ้ำเติมความอ่อนแอ


ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ ที่กักเก็บความเศร้าไม่ไหวอีกต่อไป

ถึงจะหายไปก็คงไม่เป็นไรใช่ไหม


เราทุกคนต่างก็อ่อนแอและเข้มแข็ง ในบางครั้ง..

แต่ไม่ใช่ตลอดเวลา
ไม่ว่าเราจะทนฝืนไว้แค่ไหน
มันก็ต้องแตกสลายในสักวัน

วันที่ความเศร้าได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
จนเราหลงลืมไปแล้วว่าความสุขคืออะไร
อะไรคือสิ่งที่ทำให้เรามีความสุข
อะไรที่ทำให้เรายังอยู่ตรงนี้
อะไรกันนะ..
ที่ทำให้เรายังหายใจบนโลกใบนี้ต่ออีกวัน


เวลานั่งรถฉันชอบมองข้างทางแล้วคิดในใจ

ผู้คนต่างก็มีหน้าที่ของตัวเอง ต่างก็ต้องใช้
ชีวิตของตัวเอง บางคนไม่มีบ้านไม่มีแม้แต่เงินที่จะซื้อข้าวกิน แต่ทำไมเขายังอยากอยู่บนโลกนี้ต่อไปล่ะ บางคนมีเงินเป็นร้อยล้านพันล้านแต่รู้สึกเหมือนยังขาดบางอย่างในชีวิต บางคนใช้ชีวิตไปเรื่อยๆให้หมดวัน บางคนขอแค่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นอีกครั้งก็เพียงพอแล้วเราต่างมีชีวิตที่แตกต่่่างกัน แต่เราทุกคนต่างก็มีความเศร้ากันทั้งนั้น
..




วันที่ความเศร้ามากว่าความสุข

สุดท้ายไม่ว่าเราจะเศร้าแค่ไหน

ชีวิตก็ต้องเดินหน้าต่อ

จนกว่าจะถึงวันนั้น..



วันที่เรามีความสุขวันที่เรายิ้มโดยไม่ต้องฝืน
วันที่เราร้องไห้เพราะดีใจไม่ใช่เพราะสูญเ
สีย 


วันเราขอบคุณตัวเองที่ผ่านมันมาได้ 


สักวัน...ความสุขจะกลับมา















SHARE
Written in this book
AC118 -
Writer
9h
September
" แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คน เราก็ยังโดดเดี่ยว "

Comments

Pol_B
2 years ago
เศร้าา
Reply
9h
2 years ago
เข้มแข็งไว้น้าา ✌