ดวงดาวบนฟ้าแสนไกลที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า...
สำหรับตัวฉัน ดวงดาวบนท้องฟ้าใน เป็นสิ่งที่อยู่ห่างไกลจากมนุษย์มากที่สุด ที่มนุษย์สามารถมองเห็นได้ และทุกครั้งที่ฉันได้มีโอกาสดูดาว มันทำให้รู้สึกถึงความเงียบสงบ ความเวิ้งว้าง ความงดงามของท้องฟ้า รวมทั้งความรู้สึกในใจของฉันต่อความทรงจำที่มีเธอผู้อยู่ห่างไกลกว่าระยะสายตาที่มองเห็นดวงดาวบนท้องฟ้าเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำที่เหลืออยู่ของฉัน
ความทรงจำต่อเธอในเรื่องราวนี้ มันเริ่มมาจากความสงสัยในตัวเธอของฉันเอง 
แรกๆก็ไม่ได้ตั้งใจชอบเธอหรอกนะ แต่พอนานวันเข้าได้เปลี่ยนจากความสงสัยกลายเป็น ความรู้สึกที่ฉันชอบเธอจริงๆไปแล้ว และตอนที่ฉันรู้ตัวว่าฉันรู้สึกอย่างไรกับเธอ เธอก็หายไปจากฉันแล้ว หายไปแบบไม่มีวันตามหาเจอ แล้วก็ทำให้ฉันจึงได้รู้ตัวว่า ณ ตอนนั้น ฉันคงหมดโอกาสที่จะได้พบเธออีก
เพราะเธอกับฉันอยู่ห่างไกลเกินกว่าระยะสายตาของฉันที่สามารถมองเห็นดวงดาวบนท้องฟ้า แต่ฉันไม่มีโอกาสมองเห็นเธออีกแล้ว 





SHARE
Writer
Meteorshower
นักเวิ่นเว้อผู้ชอบท่องเที่ยว
นักศึกษาผู้หัดอ่านและหัดเขียน

Comments