บทเพลงวันอาทิตย์
ฉันย้ายแก้วกาแฟกับครัวซองต์จากโต๊ะอาหารมาไว้ที่โต๊ะเตี้ยในห้องนั่งเล่น ส่วนเบ็นนั่งสบาย ๆ อยู่บนโซฟาในมือมีนิยายเชอร์ล็อกโฮล์มส์ ดูท่าทางเขาติดเอามาก ๆ ตั้งแต่ซื้อมา ไม่น่าเชื่อว่าสนใจแนวนี้ ส่วนใหญ่ถ้าเข้าร้านหนังสือจะได้แต่หนังสือแต่งบ้านหรือไม่ก็ออกแบบ เขาอธิบายว่าเคยอ่านสมัยเรียนมัธยมและจำได้ว่าชอบ
ใช่...ชอบแล้วชอบอีก

“นอนไหม ?” ฉันเสนอ
เขาเงยหน้าขึ้นจากกระดาษ
“ไม่กินกาแฟเหรอ ?”
“ไว้ก่อน...วันหยุดไม่น่าตื่นเร็วเลย”

เขาขยับชิดด้านในโซฟาเอนหลังนอนเหยียดยาวแล้วยื่นแขนซ้ายออกมา มือขวายังประคองหนังสืออยู่ ทุกอย่างเกิดขึ้นอัตโนมัติ ฉันล้มตัวลงนอนตะแคงซุกแก้มกับแขนนั้น กลิ่นกาแฟร้อนหอมเตะจมูก ฉันมองควันบาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งออกจากปากแก้ว ได้ยินเสียงนกประสานเสียงผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง พวกมันอาจจะมีเพลงพิเศษเอาไว้ร้องในวันอาทิตย์ เวลาช้าลงกว่าที่เคย ไม่มีไฟล์งาน อีเมล รถติด และมือถือ

“ตอนนี้สนุกไหม ?”
“สนุกสิ วัตสันเก่ง ฉลาดรอบคอบมาก”
ฉันพลิกตัวหันไปมองเขา
“ชอบคุณหมอมากกว่าพระเอก ?”
เขายิ้ม “ผมว่ามีพระเอกสองคนมากกว่านะ”
“ฉันก็ชอบ เขาดูอบอุ่นกว่าโฮล์มส์ ถ้าเลือกเป็นระหว่างสองคนนี้ฉันเลือกวัตสัน”
“คงต้องแย่งกันหน่อยละ”
“ไม่ได้ ฉันจองก่อนแล้ว”
เบ็นหัวเราะเบา ๆ “โอเค ถ้าคุณเป็นวัตสันผมจะยอมเป็นโฮล์มส์”

ตลกดี ธรรมดาเขาไม่ค่อยชอบอะไรเหมือนฉันหรอก แต่นั่นไม่เคยเป็นปัญหาสำหรับเรา  
กลิ่นกาแฟเริ่มจางแล้ว ฉันหลับตาลง นกยังคงเสียงใสร้องเพลงของมันต่อไป วันนี้ดีที่สุดเลย

SHARE
Writer
Sammkamon
Writer, Storyteller
Let me tell you something. https://www.facebook.com/sammkamon/ https://www.facebook.com/samm.sammkamon

Comments