คิดถึง...
   วันนี้ผมเลื่อนดูรูปในเฟสบุ๊คย้อนหลังไปเรื่อยๆ
จนเจอรูปเธอ..คนที่ผมรักสุดหัวใจ...
คิดถึงจัง....
  ผมได้แต่ยิ้มและคิดถึงช่วงเวลาที่แสนดีเหล่านั้น
เวลาที่ไม่อาจย้อนกลับคืนมาได้อีกแล้ว..

 ก่อนหน้านี่ซักสองเดือนผมเคยมองดูรูปเดียวกันนี้แล้วร้องไห้...

หน้าแปลกนะครับที่วันนี้ผมยิ้ม... เวลามันผ่านไปไวซะเหลือเกิน หกเดือนกว่าแล้วนะที่เราเลิกกัน.

ยังคิดถึงอยู่เสมอ ยังห่วงใย ในใจลึกๆอยากให้เธอเป็นฝ่ายทักมาหาซักครั้ง... แต่ผมรู้ดีเธอไม่ใช่คนแบบนั้น .

ผมไม่กล้าเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตเธออีกแล้ว เธอมีคนของเธออยู่แล้ว.. 

แต่ในบางทีท่าทีที่เธอแสดงออกมาใน twitter มันช่างทำให้ผมรู้สึกห่วงเธอเหลือเกิน..

อยากยื่นมือเข้าไปปลอบ อยากคุยด้วยเหมือนที่ผ่านมา..

แต่มันคงไม่ใช่หน้าที่ที่ผมควรทำไม่ว่าจะด้วยฐานะอะไร เพราะการเข้าไปก้าวก่าย มันอาจทำให้เธอมีปัญหากันกับคนๆนั้น 

ผมคงได้แต่ช่วยเป็นกำลังใจให้อยู่ตรงนี้ อยู่ห่างๆ 

ผมคิดเสมอว่าตอนนี้เราสองคนยังไม่ได้ตัดขาดจากกัน..

มันเหมือนมีเชืิอกที่ผูกข้อมือของเราสองคนไว้ตลอดเวลา ผมเพียงแค่รอให้คนที่อยู่ปลายเชือกอีกด้านกระตุกมัน เพื่อเรียกผม..ว่าต้องการผม..

แต่ผมรู้ดีว่าต่อให้ตายยังไงเธอจะไม่มีวันกระตุกปลายเชือกเรียกผมเด็ดขาด ...

แต่ผม...ยังรออยู่นะ 
รักเสมอ.... 




SHARE
Writer
MySumairu
แมงโบ้ง
Never Forever ...

Comments