Dek62
ให้ตายเถอะ! นี่มันมากกว่าที่คิดไปด้วยซ้ำ
ความเครียดของการเป็นเด็กแอดมิชชั่นเนี่ย

นี่ขนาดปิดเทอมขึ้น ม.6 นะ
มีบางครั้งที่เรารู้สึกเคว้งคว้างมากๆ
เหมือนโดนโยนทิ้งในอวกาศ
นี่ขนาดเรารู้เป้าหมายตัวเองแล้วนะ
ถ้าคนที่ไม่มีเป้าหมายจะเคว้งขนาดไหน

เช้าตื่นไปเรียน เที่ยงก็เรียน กลับบ้านก็ทบทวน
เคยคิดเหมือนกันว่าทำแบบนี้มันเหนื่อยไปไหม
ฝืนตัวเองมากเกินไปรึเปล่า
แต่ความฝันมันก็สำคัญมากๆอะ

การที่เราเห็นรุ่นพี่มหาลัยเดินไปมาระหว่างเรียน
ได้มีโอกาสสัมผัสบรรยากาศมหาลัยในฝัน
แค่นี้ก็เป็นแรงผลักดันให้เราได้แล้ว

เคยคิดรึเปล่าว่าตอนนี้เพื่อนเราไปถึงไหนกันแล้ว
การไม่รู้นี่มันน่ากลัวจริงๆนะ

ก็เคยแอบคิดเล่นๆอยู่เหมือนกัน
เราตอนเข้ามหาลัยจะเป็นยังไงนะ
กลุ่มเพื่อนจะเป็นแบบไหน
เราจะเข้ากับเพื่อนได้รึเปล่า

ทุกคนก็เคยมีโมเมนต์ประมาณนี้ใช่มั้ยเล่าา
ทั้งเครียด มีแรงผลักดัน เหนื่อยและฮึดสู้ในเวลาเดียวกัน
ตอน ม.6 เป็นยังไง...กันบ้าง




เล่าให้ฟังหน่อยสิ






SHARE
Writer
SANTA
is you.
ยังไงซะ โลกก็เป็นดาวที่น่าอยู่ที่สุดในจักรวาล...เพราะมีคุณอยู่ไง

Comments

jed
2 years ago
เคยคิดครับ แต่เพราะคิดนี่แหละครับ ทำให้กังวลมากกว่าเดิม อยากให้ชีวิตง่ายขึ้น ไม่ต้องหาเหตุผลให้ความคิดของตัวเองครับ
Reply
SANTA
2 years ago
เราเห็นด้วยเลยค่ะะ ยิ่งคิดว่าเพื่อนไปได้ถึงไหนแล้วก็ยิ่งเครียดด ก็พยายามลดๆอยู่ค่ะะ แต่เราคิดว่าเราคงเลิกหาเหตุผลให้ความคิดตัวเองไม่ได้จริงๆอะะ แงงงง เราคิดจนติดเป็นนิสัยไปแล้วว มันทำให้เรารู้สึกเข้าใจตัวเองมากขึ้นนะ แต่ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะที่มาแสดงความคิดเห็นกับเราา นี่เราคิดได้เยอะขึ้นจริงๆนะะะ :D
jed
2 years ago
แค่เชื่อครับ เปลี่ยนได้แน่นอน
ถ้าไม่เชื่อยังไงก็เปลี่ยนไม่ได้

เราเปลี่ยนได้ครับ เชื่อสิครับว่าต้องทำได้😊