Morning and sun glare
มันเป็นเช้าวันธรรมดา
คือเป็นเช้าที่ธรรมดา
และวันนี้เป็นวันธรรมดา




เช้ามืดวันอังคาร,

หมอกลงหนา, 

ในแคนทีนและเด็กไฮสคูลประปราย



เป็นอีกครั้งเมื่อผมเลือกที่นั่งเสร็จสรรพ  
นั่งทอดสายตาไปเรื่อยเปื่อยในเช้าตรู่อันเงียบสงบละเลียดมันฝรั่งในน้ำซุปสีขาวขุ่น  


เช้าขนาดที่ว่า 
พระอาทิตย์ยังไม่ออกมาจากกลุ่มเมฆสีครามอ่อน
และคุณเจ้าหน้าที่เสียงตามสาย
ก็ยังไม่มาเปิดอะไรให้ฟัง 



อีกครั้งที่สายตาบังเอิญไปเจอกลุ่มก้อนสีน้ำเงินเข้มเกือบไปถึงดำ กำลังนั่งฟุบหลับอย่างเหนื่อยอ่อนกับโต๊ะของโรงอาหาร 
ห่างออกไปสองโต๊ะ ตรงตำแหน่งสองนาฬิกา


เขาคนเดิม
,และสเวตเตอร์สีกรมท่าตัวเดิม 



ผมใช้พื้นที่ส่วนตัวในการกินซุปในถ้วยไปเงียบๆ 

เฝ้ามองว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง
ในพื้นที่ส่วนตัวของเขาเอง 





จนพระอาทิตย์ขึ้นเต็มที่ 
ละอองแดดล่องเข้ามาในเขตโรงอาหาร 
สาดกระทบโต๊ะไม้ทุกโต๊ะอย่างแผ่วเบา


ก่อนจะตกลงที่เด็กชายผู้กำลังหลับไหล



ผมจ้องมองดูภาพนั้น
 ,ที่ไม่ได้ต่างจากเดิมไปเท่าไหร่



ผมสีช็อคโกแลตอันยุ่งเหยิงของเขาเล่นแสงเงากับพระอาทิตย์ มันทั้งโดดเด่นและน่าจับตามองในเวลาที่แสงแรกของวันกำลังแผ่อิทธิพล  
แต่เขาก็ไม่ได้ทำให้มันกระโตกกระตากไปมากกว่าการยกหัวขึ้นมาจากโต๊ะ 

และหลับลงไปอีกครั้ง

ราวกับอยากปิดประตูหนีโลกที่กำลังวุ่นวาย
หนีพระอาทิตย์ที่กำลังทักทายผู้คน 






ไม่นานนักเขาก็ลุกขึ้นมาอีก 
กลุ่มเส้นผมเรียงตัวสวยเหล่านั้นไหวกระเพื่อม


ละอองแดดตกลงที่สันจมูกแดงก่ำ


ตาคู่สวยเปิดขึ้นแล้วหลับลง 
ลืมแล้วหลับอย่างนั้นอยู่สักพัก 
ก่อนจะกระพริบตาถี่เพื่อไล่ความง่วงออกไป



แดดเจ็ดโมงเช้าเคลื่อนตัวผ่านผู้เป็นที่รักของดวงอาทิตย์เพื่อปลุกให้ตื่น

และตอนนี้เขาตื่นขึ้น 
เหยียดแขนยาวออกไปข้างๆ 
จัดระเบียบเสื้อของตัวเอง


ก่อนจะกวาดสายตามาเจอผม




ตาคู่นั้นทิ้งประกายบางอย่างไว้บนตาของผม

ก่อนจะหยัดยืน และเดินออกไป




ประกายระยับเหล่านั้นบอกผม
ว่าเขาไม่ได้เป็นที่รักของดวงอาทิตย์



หากแต่เขาเป็นแสงอาทิตย์เสียเอง
แสงอาทิตย์อันจัดจ้า
แต่ไม่แผดเผาให้ระเคืองสิ่งใด



เพียงสาดกระทบให้รู้สึก
ก่อนเคลื่อนตัวผ่านไป




เพื่อจะมาพบกันใหม่
ในเช้าที่แสนธรรมดา




อีกครั้ง








ref.มาจากชีวิตมอห้าที่หลับจริงในโรงหาร หลับแม่งทุกวัน เดินหลับตาเข้าโรงเรียนแล้วมาฟุบ ตื่นตอนแดดส่อง นั่นแหละ นอกนั้นก็ปั่นคัดจีน ลอกชีทเลข สลับกับซดซุปไก่ที่ใส่มันฝรั่ง
ไม่วุ่นวายไม่ใช่ไฮสคูลครับ

SHARE
Written in this book
𝑯𝑬𝑨𝑹𝑻 𝑶𝑭 𝑺𝑼𝑵𝑳𝑰𝑮𝑯𝑻
แสงเช้า แดดอุ่น ห้วงเวลาของการตกหลุมรัก
Writer
charrotss
kodaline — The one
let her (grow)

Comments

sasixapril
2 years ago
ไม่เคยมีเหตุการ์ณแบบนี้นอกจากรีบๆยัดข้าวเข้าปากและปั่นงานไปพร้อมๆกันแบบไรท์นี่แหละ555555555
Reply
nightomeetu
1 year ago
ภาษาสวยจัง ชอบมากเลยค่ะ:)
Reply