FINISHER รางวัลแด่ตัวฉันเอง... (เกร็ดความรู้สึกบนก้าววิ่ง)

(0)
เย้ 10K ที่ดีที่สุด ใครจะไปฉลองกันมั้ง ^^
...วันนี้วิ่งจบอีกหนึ่งรายการ (มินิฮาร์ฟมาราธอน ที่ 5/2018)แค่ตื่นไปวิ่งก็ชนะแล้ว เพราะระยะทางจากบ้านไปสถานที่จัดงาน CRRU หรือ ราชภัฏเชียงราย ไกล 40 กว่ากิโลเมตรทีเดียว (วิ่งไปมั้ย จะได้ระยะมาราธอนเลย แบบไปถึงเข้าเส้นชัย รับเหรียญเลยอะไรแบบนี้ // นั่นก็ตลกไป) เราเลยตื่นตั้งแต่ตี 3.30 อาบน้ำเตรียมตัว รอน้องๆที่จะไปด้วยกันมารับ เวลาตี 4 ออกจากบ้าน แวะปั๊ม เพราะท้องใส้เดินอีก ไปถึง ตี 5 รถติดด้านหน้าอีกกว่าจะลงรถ ตี 5.30 พอดี ระยะ 21K ปล่อยตัวแล้ว พวกเราไปยืนรอกันอีกครึ่งชั่วโมง วอร์มอัพแล้วออกจากจุดปล่อยตัว เวลา 6 โมงเกินมาไม่ถึงสิบนาที ก็ถือว่าดีมาก วิ่งสบาย และคงเพราะเราตั้งเป้าไว้ 3 เดือนแรก หรือไตรมาสนี้วิ่ง 5 รายการ มันเลยรู้สึกเป็นรายการสุดท้าย ปิดโปรแกรมของเรา เลยอยากทำให้ดีที่สุด เลยวิ่งได้ดีกว่าทุกครั้งเหนื่อยน้อย หรืออ่อนแรงก็ไม่ยอมหยุดไปล้าอีกทีตอน 5K แต่ก็ฟื้นพลังและวิ่งต่อได้ถึง 10.5K ด้วยเวลา 65 นาที หรือ 1 ชั่วโมง 5 นาที ใช้เพซเฉลี่ย 6'19" ก็ทุบสถิติเดิมของตัวเองทั้งหมด ชนะตัวเองได้ เป็นอีกรายการที่พอใจ สนุก และมีความสุขที่ได้วิ่งจริงๆ สุขที่ได้เห็นมิตรภาพเต็มท้องถนน และเฉกเช่นทุกครั้ง เราไม่ได้มาเพื่อแข่งกับใคร เรามาเพื่อเอาชนะตัวเอง... ทำเวลาได้ดีกว่าที่ผ่านมา ถือว่าดีมาก ชนะแล้ว!



** จบไตรมาสแรกของก้าววิ่ง ที่อยากบันทึกสรุปความรู้สึกทั้งหมดไว้แบบยาวๆ **
.
จบไตรมาสแรกแล้ว ดั่งที่ตั้งใจไว้ว่าจะวิ่งทั้งหมด 5 รายการ ตั้งแต่ต้นปีจนถึงตอนนี้ก็ครบแล้ว เกินคาดด้วยซ้ำ เพราะเดือนที่แล้วกวาดเรียบ อาทิตย์ละรายการเลย ถือว่าประสบความสำเร็จในการเอาชนะตัวเองได้แล้ว รู้สึกได้ว่าร่างกายพัฒนาการขึ้น
มันทำให้เกิดแรงผลักดันเรื่องราวดีๆระหว่างก้าววิ่งเต็มไปหมด

(1)

จำได้ว่ารายการแรกเจ็บเข่า ลากขาวิ่งตั้งแต่กิโลเมตรแรกยันกิโลเมตรสุดท้าย แต่ได้มิตรภาพ ได้เพื่อนใหม่ๆ ได้กำลังใจ ได้ความรู้สึกคิดบวกที่มากขึ้น และเพราะการวิ่งนั้นเป็นการวิ่งการกุศล เพื่อเด็กยากไร้ มันเลยพาเรารักษาตัวเองจนหายในเวลาต่อมาอย่างรวดเร็ว และไม่เคยเจ็บอีกเลยหลังจากวิ่ง มันเลยพาเรามุ่งหน้าสู่ รายการที่สอง ที่เชียงของ...

(2)

เราชอบรายการนั้นมาก เชียงของ เพราะระหว่างทางมันเต็มไปด้วยเรื่องราว พี่น้อง พร้องเพื่อน มิตรสหาย รอยยิ้ม เสียงปรบมือ พี่น้องสองฝั่งโขง เป็นการกุศลเพื่อมิตรภาพไทย-ลาว มีอะไรอีกมากระหว่างนั้น ทุกครั้งที่วิ่งมันเลยมีความสุข และหลังจากนั้นไม่ว่าจะทำอะไรมันก็ได้พลังจากส่วนนั้นมาเป็นแรงผลักดัน ท้อเหรอ ไม่ไหวเหรอ นึกถึงตอนวิ่งสิ มันหนักหนาเหมือนกันน่ะ แต่เราสู้และฝ่าฝันมันจนถึงเส้นชัยได้ นี่แหละ ชีวิตจริงก็แบบนี้ ทุกอย่างมันก็แบบนี้แหละ เราวิ่งกันตลอดเวลานั่นแหละ แล้วรายการที่ 3 ก็เกิดขึ้นในสัปดาห์ถัดมา

(3)

รายการ สิงห์ครอสคันทรี่ ของสิงห์ปาร์ค ซีรี่ย์รัน รายการแรก พาเราวิ่งขึ้นเนิน เข้าป่า พงหญ้า ดินแดง น้ำและ อุปสรรคต่างๆ มันสอนเราว่า นี่แหละ ชีวิตก็มีอุปสรรคแบบนี้แหละ เห็นการพ่ายแพ้หมดลมกลางทาง ระหว่างทางกัน แต่เรายืนหยัดที่จะวิ่งต่อไปให้ได้ จึงได้เรียนรู้ศักยภาพของตัวเอง นั่นแหละ ประสบการที่สิงห์มอบให้ในรายการที่ 3 มันนำพาเรื่องดีๆอีกมากตามมาหลังจากนั้น แม้จะแทรกปัญหาเข้ามาทดสอบด้วยก็ตาม เราชอบน่ะ และจำได้ดีเลยล่ะ ทำให้เราได้เห็น ได้เจอ ได้พูด ได้เข้าใจอะไรๆอีกเยอะเลยจนอยากจะขอบคุณมันด้วยเช่นกัน เราไม่ได้เล่าตอนนั้นเพราะคิดว่าเก็บไว้เล่าตอนสรุปนี่แหละดีแล้ว นั่นแหละ ถึงตรงนี้ก็วิ่งทุกอาทิตย์ไปแล้ว

(4)

สัปดาห์ถัดมา อาทิตย์แรกของเดือนที่ 3 เดือนมีนาคม ชีวิตถูกจู่โจมด้วยปัญหาอีกครั้งแต่เราก็มองข้ามปัญหา มองหาเส้นทางก้าวต่อไป และวิ่งต่อในรายการที่ 4 วิ่งการกุศล เพื่อโรงเรียนอีกครั้ง สนุก เบาๆ ไม่หวือหวาอะไร แต่สบายใจ แล้วปัญหามันก็ค่อยๆจางหายไป จากที่ดูใหญ่โต มันก็เล็กลง เรื่องโรงเรื่องศาลที่เผลอไปยุ่งเกี่ยวตอนไหนก็ไม่รู้ กลับกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยที่เราไม่เกี่ยวยังไงก็ไม่มีทางทำอะไรเราได้ ใจเราเด็ดเดี่ยวมากที่ไม่หลงเชื่อคำยุยง แหย่ให้กลัว และพร้อมใช้ความจริงสู้กับมัน จนมันพ่ายและตกลงไปช้าๆเอง ตอนนี้เหรอ ไม่มีปัญหานี้อยู่ในหัวอีกแล้วล่ะ

(5)

ตั้งใจว่าวันนี้ รายการนี้ CRRU RUN จะปิดรายการวิ่ง สำหรับไตรมาสแรกของปี 2018 เราเลยตั้งใจวิ่งมาก ตั้งใจเลยว่าจะเอาชนะตัวเองทุกครั้งที่ผ่านๆมา จะทำเวลาให้ดีที่สุดกว่าทุกครั้ง มันผ่านการฝึกฝน ฝึกซ้อม แล้วก้าววิ่งในสนามจริง รายการนี้ ก้าวได้ไกลขึ้นเหนื่อยน้อยลง และถึงเหนื่อยอยากหยุดขนาดไหนก็ไม่สนและก้าวต่อยาวๆได้อีกไกล จนที่สุดแล้วมันก็ออกมาดีและพอใจมากที่สุดนั่นแหละ ชอบบรรยากาศการวิ่งครั้งนี้น่ะ เพราะมีกองเชียร์ ชอบใจเลยทีเดียวที่คนป้า คุณน้า แต่งตัว ถือพู่ฟางเชียร์กัน เรายิ้มตลอดทางตรงนั้นเลย และวิ่งแบบไม่หยุดด้วย ชอบมาก ขอบคุณทุกสิ่งอย่างที่ผ่านพบ ขอบคุณตัวเองที่ออกมาวิ่ง เอาชนะความหลายๆอย่างในตัวเองได้ หลังจากนี้อาจพักก่อน แต่ก็ยังคงวิ่งอยู่นั่นแหละ วิ่งในสนามชีวิตจริงไง วิ่งไปกับชีวิตทำงาน การเอาชนะอุปสรรคต่างๆที่จะเข้ามาบั่นทอนกำลังเราได้ทุกเมื่อเชื่อวันเหล่านั่น เราจะวิ่งต่อไป ถึงวิ่งไม่เก่ง แต่เราจะไม่หยุดวิ่ง เราจะนึกถึงความรู้สึกเหล่านั้นที่ผ่านมาทั้งหมด  สู้กับทุกอย่างในสนามชีวิตจริง ต่อจากนี้ สนามหน้า ไตรมาสหน้า เริ่มที่ไหน ตอนนี้ยังไม่รู้ แต่มันก็ต้องมีสักที่แหละ 
สามเดือนแรกของปี ผ่านพ้นไปแล้วและมันไม่สำคัญเลยว่าเรามาไกลแค่ไหน แต่มันสำคัญตรงที่ว่า เราจะไปได้ไกลแค่ไหน ต่างหาก!!!
.
#ไม่วิ่งก็ซี้ 
SHARE
Written in this book
ศรัทธาและความหวัง (Believe Faith Hope)
เมื่อชีวิตเต็มไปด้วยอุปสรรคและขวากหนาม หนทางที่แสนมืดมน เพียงแค่ยัง "ศรัทธา" จะก่อเกิด "ความหวัง" ให้เห็นแสงสว่างในหัวใจ แม้ว่าบางคนจะไม่เข้าใจเธอ จะมองเธอว่าไร้เดียงสาแค่ไหน แค่เพียงเชื่อและศรัทธาในตัวเธอเอง สิ่งที่เธอทำจะไม่สูญเปล่า #Believe_Hope
Writer
ELThanaphat
writer
ข้าพเจ้าว่า ชีวิตมันมีอะไรมากมายนะ เล่าได้ไม่รู้จบ ทั้งดีร้าย แต่บางทีเรื่องเหล่านั้นอาจเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น มากกว่าที่คิดไว้ก็ได้

Comments

niji
3 months ago
วิ่งๆ
Reply
ELThanaphat
3 months ago
^^ ดูคนอื่นวิ่งมั่ง
khaikung
3 months ago
ยินดีด้วยฮ้าฟ :)
Reply
ELThanaphat
3 months ago
^^ 
199Xc
3 months ago
บังเอิญมากกกก เราก็ไปวิ่งเหมืองกัน ที่สิงค์เราก็ไป ที่ราชภัฏเราก็ไป ฮ่าๆๆ ดีใจกับ 10 km. และเหรียญรางวัลของคุณด้วยนะคะ 😁🏅💕
Reply
ELThanaphat
3 months ago
โอ้ว ดีใจด้วยเช่นกันครับ ลงระยะเดียวกันมั้ยครับ ต้องเวลาดีกว่าแน่เลย หรือว่าลง 21k ...
รายการต่อไปไหนดีครับ ^^