ดาวหนึ่งดวงบนฟ้าหลังฝน
ท้องฟ้าก็เหมือนชีวิตของคนเรา 
ยากเกินกว่าจะเดาในแต่ละวัน

ตอนเช้า แสงแดดสดใส มีเมฆประปรายวางก้อนสวย
ตอนเที่ยงตะวันตรงหัว ท้องฟ้าปลอดโปร่งโล่งไร้เมฆ
ตอนเย็นกลับให้แสงที่ขมุกขมัว 
แผ่นเมฆสีเทาปกคลุมไปทั่วไม่มีที่ให้แสงสาดส่อง
ลมพัดกระหน่ำ ทำเอายอดไม้โอนเอน ใบไม้ปลิวว่อน
สายฝนกระหน่ำราวกับคนบนนั้นเทน้ำลงมา
ตกค่ำ ยามฝนหมดไป ท้องฟ้าโปร่งไม่มีเมฆ 
ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ผ่านเหตุการณ์อลหมานวิ่งหลบฝนกันยกใหญ่ 
เหลือทิ้งไว้เพียงแอ่งน้ำให้มองเห็น

แผ่นฟ้าสีเข้มเจือส้ม
ดาวดวงน้อยลอยเด่นเพียงดวงเดียว

แม้ฟ้าครามจะทำให้เหงาไปบ้าง
ฝนที่สาดใส่คล้ายหยดน้ำตาที่เคยหลั่งในวันที่ท้อถอย
ฟ้าหลังฝนบางครั้งไม่ได้สดใสเหมือนในยามกลางวัน
อาจมีครึ้มเข้มไปบ้างในยามค่ำคืน แต่ยังมีดวงดาวนำทาง
เจ้าดาวหนึ่งดวงที่ส่องแสงเปร่งประกายเมื่อยามฝนจางไป
ประกายแสงสดใส เคียงข้างจนกว่าจะเช้า
เมื่อถึงเวลาของมัน เจ้าดาวจะลับหายไป
ส่งไม้ต่อให้ดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงสว่างมากกว่า 
นำทางให้เรา
ปัญหา...
ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก 
สักวันมันก็จะผ่านไป



SHARE
Writer
Apinn
Writer
นักสะสมประสบการณ์

Comments