เดิินทาง
"กำลังจะเดินทางต่อสินะ"
"อือ ใช่ ฉันกำลังจะเดินทาง"
"ไปไหนล่ะ"
"ยังไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าต้องเดินต่อ"
"คิดดีแล้วหรอ"
"อื้ม น่าจะดีแล้ว"
"อืม ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของเวลาเถอะ"



เสียงสัญญาณเตือนของเรือที่กำลังจะออก บอกให้เดินทาง



"ต้องไปแล้วนะ" ฉันบอกกับใครบางคนที่ท่าเรือ
"พูดกับใครน่ะ" เสียงในหัวใจฉันเอ่ยถาม
"ไม่รู้สิ คงเป็นความทรงจำของฉันแหล่ะ เพราะถ้าเราเลือกจะเดินไปข้างหน้า ฉันก็คงต้องทิ้งบางความทรงจำไป เพื่อจะจดบางความทรงจำน่ะ"
"นั่นสิ"

ไปก่อนนะ 
ฉันโบกมือลา พร้อมกับภาพทรงจำที่ค่อยๆห่างไป ค่อยๆจางหาย

 ขอบคุณ ความทรงจำ ที่มาช่วยให้ชีวิตฉันได้เติบโต
และขอบคุณเธอ ที่มาช่วยลบความทรงจำร้ายๆนะ

SHARE
Written in this book
Ninja.diary
ความรู้สึกในแต่ละวัน

Comments