Last week of February 2018
มันเป็นสัปดาห์สุดท้ายของเดือนกุมภาพันธ์ ครั้งที่ 23 ของชีวิต
ไม่แปลกเลยที่เมื่อจบเดือนกุมพาพันะ์ไปแล้วทุกอย่างดูจะเร็วไปหมด
เวลาหมุนเร็วขึ้นด้วยอัตราเร่งคงที่ กระพริบตาอีกทีก็เดือนธันวาคมซะแล้ว
ช่วงเฉลิมฉลองเป็นช่วงที่เวลาหมุนช้า เพราะเราได้ใช้เวลากับตัวเองเต็มที่
อ่ะ มาเข้าเรื่องเถอะ 

จริงๆ แล้ว อยากจะตั้งหัวข้อเรื่องนี้ว่า กลับบ้าน แต่รู้สึกมันไม่ครอบคลุมกับเรื่องราวต่างๆ
จะว่าไปการที่เราได้ไปสัมผัสธรรมชาติ มันก็ทำให้เกิดการหน่วงของเวลาได้เหมือนกัน
อ่ะ เข้าเรื่องจริงๆ ละ

วันที่ 24-26 ก.พ. ที่ผ่านมา 
ไปเข้าร่วมกิจกรรมสร้างบ้านดิน กับสวนศิลป์บินสิมาหล่ะ 
สิ่งที่น่าสนใจคือ เราเป็นคนเกลียดแมลง แต่ 3 วันเว้ย อยู่ได้ว่ะ....
ตลอด 3 วัน กรุ๊ปเราเป็นกรุ๊ปที่ระห่ำมาก ทำกิจกรรมกันแบบขมักขเม่น
บ้านดินทำให้เราเห็นว่า เห้ยถ้าคุณมีที่ดิน แล้วเริ่มจาก 0 คุณก็สร้างบ้านได้
หลังจากนั้นเราก็มาสร้างเตาพิซซ่า ซึ่งสนุกมาก แล้วก็รู้สึกว่าเท่ห์มาก
บ่ายอีกวันเราก็มาเรียนเกี่ยวกับการเลี้ยงไส้เดือน การปลูกผัก 
และการทำปุ๋ยหมักแบบไม่กลับกอง

I feel like that's very cool! 

สิ่งที่ดีมากขึ้นกว่าเดิม(สำหรับเรา) ตรงที่ มีอาสาสมัครเป็นชาวเม็กซิโกที่น่ารักด้วยจ้า 
ทุกๆคนใช้ภาษาอังกฤษโดยไม่เคอะเขิน มันทำให้เรารู้สึกฟรีขึ้น สนุกขึ้น
ในวันสุดท้าย เราก็สร้างคอร์สเรียนขึ้นมาเอง 
ทำสบู่แชมพู สปาเก็ตตี้ ขนมปัง เค้กกล้วย โยเกิร์ต
อื้ม สุดท้ายของท้ายสุด ทุกๆคนต่างแสดงให้เห็นถึงภาพที่เราต้องการ 
ภาพที่เราสนใจ ความปราถนาที่อยากจะทำของแต่ละคน

กลับจากกลับบ้าน คือเราก็ยังไม่สามารถบอกได้ว่า อะ..บ้านเราคือที่ไหน
แต่เราเริ่มเห็นเส้นทางที่จะใช้กลับบ้านละ เราอาจจะต้องปูถนนไปก่อน 
แล้วค่อยๆ สร้าง บ้านหลังนั้นให้กลับคืนมา 

และนอกเหนือจากนั้น เราได้ไอเดียดีๆ เยอะมากๆ 
เยอะมากจนตอนนี้ตามเก็บผลึกที่ตกแล้วแทบไม่ทัน 

แถมยังต้องเริ่มต้นใหมกับน้องโทรศัพท์ OPPO F5 ที่เราไม่เคยใช้อีก
เดือนนี้ก็สอบไอเอล แต่คิดว่าคงสอบไม่ผ่านเกณที่ตั้งไว้แต่ทีแรกหรอก
สกิลไม่ถึง แต่อยากจะให้มั่นใจ
และแสดงความเป็นตัวเองออกมามากที่สุดทั้งสัมภาษณ์และเขียน

นอกจากนี้มีอะไรอีกนะ อยากจะเขียนเว็ปบล็อก pinhole มากๆ แต่ก็ต้องเลื่อนออกไปก่อน
เพราะโปรเจคไม่ทำเงินตอนนี้ล้นมือมาก //ล้องห้าย

แถมยังต้องทำเรซูเม่สมัครงานอีก กังวลจัง ฮึ้ม 
สุดท้ายคือ เรากำลังอยากหางานที่มันเป็นขั้นบันได ให้เราค่อยๆ เดินขึ้นไปทีละขั้นๆ 
เขียนไปเรื่อยเปื่อยตลอด ไม่เคยคงคอนเซปท์ได้ตลอดเรื่องสักที เฮ้อ 

SHARE
Written in this book
AFTER 1000 DAYS
เรื่องราวในหนึ่งอาทิตย์หลังจาก 1000 วันนั้นผ่านไป
Writer
jmulp
คุณป้า
เข่าพี่ไม่ได้มไว้ใช้ 70 ปีหรอก 25 ก็เจ่บจะตายแล้ว

Comments

SAGUY
2 years ago
สู้ๆนะคะ😊
Reply
jmulp
2 years ago
โอ้ ขอวคุณนะคะะ 💖💖