17.1.19 แค่กลับไปสู่จุดเริ่มต้น
นี่ก็คงเกือบๆจะครบ1ปี ที่เรากลับมาเขียนระบายในนี้
จากวันนั้น17-1-19 จนถึงวันนี้ 24-1-19 เวลา 00.11น.
ครบ 1อาทิตย์แล้วซินะ...กับความรู้สึกนี้ ความรู้สึกที่”เหนื่อยล้า” ไม่เข้าใจ”ทรมานกว่าทุกๆครั้งที่ผ่านๆมา

เพราะอะไร...รู้ไหม เรารู้สึกเหมือนตัวเองตกอยู่ในโลกที่คิดเข้าข้างตัวเองมาตลอด7ปี เราคิดว่า ใครคนนั้น....คือคนที่เค้ารู้จักเราดีที่สุด...เค้าคือคนที่ห่วงเรามากที่สุด

แต่ลึกๆแล้วมันกลับไม่ใช่!!! อย่างที่เราคิด 

เพราะเหตุการณ์บางอย่างที่เราเจอมา คำพูดบางคำพูดของเค้ามันทำให้เราบอก กับตัวเองว่า
แก...พอเถอะ ถอยออกมาเถอะ แกอยู่ตรงนั้น แกไม่เคยมีตัวตนเลยจริงๆนะในตอนนี้ความเงียบ มันมาพร้อมกับความว่างเปล่าของข้อความที่เราส่งไป มันไม่มีแม้กระทั่งการตอบกลับมาของคนอีกคนมันยิ่งตอกย้ำในการกระทำ และสิ่งที่เราคิด
คนที่อยากรักษาความสัมพันธ์ไม่ว่าจะในฐานะไหนๆก็ตามก็คือเรา...ไม่ใช่เค้า 

ขอบคุณนะที่เคยพูดเคยบอกกับเราในวันปีใหม่2019ที่ผ่านมาว่า..
ขอบคุณนะ ขอบคุณสำหรับของขัวญ แต่..ของขวัญที่ดีที่สุดรู้ไหมว่านั่นมันคือ...ช่วงเวลาที่ใจเราอิ่มเอมมากพอแค่เจอหน้ากัน ได้พูดคุยกัน สำหรับเราแค่นั้นก็ดีมากพอแล้ว ขอบคุณนะ จะจดจำช่วงเวลาที่ดีที่สุดอย่างนี้ไปอีกวัน  ดอกไม้ที่ยังสวยงามเสมอ...ช่วงเวลาแห่งความสุข ในตอนนี้ เราคงไม่ใช่ของขัวญที่เกิดขึ้นในชีวิตของเค้า เราคงไม่ใช่ช่วงเวลาความสุขของใครอีกคนแล้วละ
เราเพิ่งเข้าใจก็วันนี้
แต่เราอยากบอกเธอนะว่า...7ปีที่ผ่านมาเธอคือของขัวญที่ดี...ที่สุดที่เกิดขึ้นจริงในชีวิตของเรา
ขอบคุณ...ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างที่ทำให้เรื่องของเรามันได้เริ่มต้นขึ้นแม้มันจะจบลง...แต่ในระหว่างทาง...ที่มันเคยเกิดขึ้นมันดีมากเลยละในชีวิตของเรา

ขอบคุณ..คำพูด หรือกำลังใจที่เคยให้เรา และมันก็ช่วยเราได้ทุกๆครั้ง เวลาที่เราอ่อนแอไม่เข็มแข็ง

ขอบคุณ...เพลงบางเพลงที่เคยอัดและส่งให้เรา เรายังฟังมันอยุ่ทุกๆครั้งที่เราคิดถึง...

ขอบคุณ...รูปถ่ายVDOที่เราเคยถ่ายด้วยกัน ถึงแม้บางครั้งเราจะบังคับให้ถ่ายให้ก็ตาม เรายังกลับไปดูมันอยู่ทุกๆวัน

ขอบคุณ...กล่องดนตรี ให้เราได้ฟังเวลาเรานึกถึงคนให้

ขอบคุณ....ที่ครั้งหนึ่ง ช่วงชีวิตหนึ่ง ที่ทำให้เราได้เข้าไปอยู่ในโลกของเธอ 

ตอนนี้ไม่ขออะไรแล้วล่ะ เพราะคนที่อยู่ข้างๆเธอ เค้าคงทำให้เธอมีความสุขได้มากกว่าฉันคนนี้

เธอจะต้องกลับไปมีความสุขกับคนที่รักเธอและเธอก็รักเค้า 

เค้าคงได้ทำอะไรก็ตาม...ที่ฉันอยากจะทำ แต่ฉันไม่มีโอกาศได้ทำให้กับเธอ. สำหรับฉัน ฉันคงทำได้แค่ในความคิด...และหวังว่า 
เค้าจะเป็นรอยยิ้ม เป็นเสียงหัวเราะ เป็นต้นเหตุของความสุข ความสบายใจให้กับเธอได้ในทุกๆวันขอให้เธอมีความสุข...มีรอยยิ้มมากกว่าที่ผ่านๆมาในทุกๆวันนะ


ส่วนตัวเรา ไม่ต้องห่วงเรานะ เราอยู่ได้ เราจะกลับไปอยู่ในที่ ของเรา กลับไปอยู่ในโลกของเราจริงๆเสียที

ปล่อยให้ความไม่เข้าใจ...อยู่ในใจเราแบบนี้ตลอดไป

ขอบคุณอีกครั้งนะ 

SHARE

Comments