ความผิดพลาดที่สอนว่ารักตัวเองสำคัญที่สุด
ยังคิดถึงรอยจูบ ยังคิดถึงความรักที่เขาวาดทิ้งไว้บนร่างกายฉันได้อยู่
ยังคิดถึงสัมผัสและไออุ่นของร่างกายที่ไมเคิลฝากไว้บนร่างกายฉันได้อยู่

ผ่านมาจะหกเดือนแล้ว ก็ไม่คิดว่าจะมาเขียนเรื่องไมเคิลอีกครั้ง
แต่สัญญากับตัวเองไว้แล้ว ว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย (ครั้งที่แล้วก็พูดแบบนี้)

ย้อนกลับไปตอนคืนแรกที่เจอผู้ชายคนนี้ ความมีเสน่ห์ของเขาชนะใจฉันอย่างราบคาบ
ฉันนี่แทบไม่เหลือภาพของผู้หญิงแกร่งคนนั้นเลย

ยอมทุกอย่าง
ทุกอย่างจริงๆ 

ถึงแม้ว่าบางครั้งมันจะทำให้ดูเหมือนฉันยอมเกินไปก็เถอะ 
มันชอบไง อะไรที่ทำให้เขามีความสุขฉันก็ยอมหมด

จากตอนแรกๆคิดว่ามันเป็น one night stand 
พอรู้สึกตัวอีกทีก็เป็นคืนที่สิบแล้วที่ไมเคิลนอนอยู่ข้างๆ 
กลับไปแล้วกลับไปอีก 

ไมเคิลซื้อตั๋วให้ฉันกลับไปแอลเออีกสองครั้ง 
ไมเคิลขับรถมาหาฉันที่ซานฟรานหนึ่งครั้งจากแอลเอ 

ไมเคิลบอกว่าชอบฉันที่ฉันไม่เหมือนคนอื่น 
ชอบที่ฉันไม่ได้ไปนอนกับใครไปทั่ว
ชอบที่ฉันดูแลเขา
ชอบที่ฉันอยากรู้จักตัวเขามากขึ้นกว่าเดิม 
ชอบที่ฉันไม่แคร์ว่าอาหารที่ไมเคิลจะพาฉันไปกินคืออะไร
ชอบที่ฉันแฮปปี้กับแมคโดนัลล์ที่เขาซื้อมาให้
       
ชอบที่ฉันไม่แคร์ว่าบ้านไมเคิลอยู่ในฮอลลีวู้ด
ชอบที่ฉันไม่สนใจว่าไมเคิลขับรถอะไร 

ไมเคิลบอกว่าในชีวิตเขาไม่เคยมีใครมาดูแลเขามาก่อน
ไม่เคยมีใครสนใจว่าเขาหิวไหม
ไม่เคยมีใครถามว่าเขาเติบโตมายังไง ครอบครัวเป็นยังไง
ไม่เคยมีใครอยากรู้จักเขาจริงๆ
มีแต่คนที่สนใจว่าไมเคิลมีเงินเท่าไหร่ บ้านอยู่ที่ไหน ขับรถอะไร 
มีแต่คนที่เข้ามาแล้วก็ผ่านไป 

ฉันก็คิดในใจ ใช่สิวะ ... เขาใช้ชีวิตกลางคืนแบบนี้จะไปหาผู้หญิงที่ชอบเขาจริงๆได้ยังไง 
ฉันแทบไม่อยากจะคิดว่าในชีวิตนี้ไมเคิลผ่านผู้หญิงมาแล้วกี่คน
ตัวเลขอาจจะทำให้ฉันหัวใจวายตายได้ (จริงจัง)

สิ่งเดียวที่ฉันชอบในไมเคิลคือเวลาที่เขาดูแลฉัน ชอบรอยยิ้มของเขา 
ไมเคิลก็ยังเป็นผู้ชายที่ฉันคิดว่ามีรอยยิ้มที่สวยที่สุดเสมอ 
รอยยิ้มที่เขามีทำให้ฉันละลายทุกครั้งที่ฉันได้เห็น

นั่นแหละ พอไมเคิลเริ่มลดกำแพงที่กั้นระหว่างตัวเขากับฉันลงมา 
แต่ไมเคิลเวอร์ชั่นที่เขาอยู่กับเพื่อนเหมือนเป็นคนละคน 
เป็นผู้ชายที่ละลายเงินไปกลับอบายมุขและของทุกอย่างที่เงินสามารถซื้อได้
พอเห็นผู้ชายแบบนั้นเปิดตัวเองเข้าหาฉัน ฉันก็รู้สึกเห็นใจ ว่าชีวิตที่มีเงินมากมายนั้น
มันไม่ได้การันตีว่าฉันจะมีความสุข เวลาไมเคิลมีวันที่ไม่ดี เขาไม่สามารถจะแชร์เรื่องนี้กับเพื่อนได้
เพราะเป็นกลุ่มผู้ชายที่มีเงินไง เป็นผู้ชายแข็งแกร่ง หล่อ เท่ห์ ผู้หญิงติดตรึม
จะมามีความรู้สึกไม่ได้ ก็เป็นฉันตลอดที่ไมเคิลจะวิดิโอคอลมาหา 

ฉันก็รู้สึกผูกพันธ์กับผู้ชายคนน้ีมาขึ้นเรื่อยๆ แต่ในขณะเดียวกันฉันก็พยายามที่จะเอาตัวเองออกมา

ฉันจะตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ไม่ได้ 

รู้อยู่เต็มอก ว่าเขาเป็นของเขาแบบนี้มาทั้งชีวิต ฉันเข้ามาในชีวิตเค้าแค่นี้ ฉันจะเปลี่ยนเค้าไม่ได้
ฉันเลยตัดสินว่าพอกลับมาชิคาโก้แล้วจะเลิกยุ่งกับไมเคิลแล้ว

ฉันควรจะก้าวต่อไป ผู้ชายคนนี้เป็นผู้ชายคนแรก และเขาก็ไม่ใช่คนที่ดี
ฉันกับไมเคิลอยู่กันคนละโลก ในความเป็นจริงมันไม่ได้มีแค่ฉันสองคน
ฉันไม่ชอบงานที่ไมเคิลทำ มันเต็มไปด้วยเรื่องธุรกิจและเงินทองที่ฟังดูปวดหัวสำหรับฉัน
ไมเคิลไม่ชอบงานที่ฉันทำ เพราะมันเป็นงานเพื่อสังคมและเขาคิดว่าเงินที่ฉันได้มันไม่คุ้ม 
ฉันทำใจยอมรับไม่ได้ ว่าไมเคิลเป็นผู้ชายที่มองผู้หญิงเป็นของเล่น 
เป็นเหมือนคนสองคนที่อยู่กับคนละฝั่ง การที่ฉันสองคนโคจรมาเจอกันก็ดูแปลกมากอยู่แล้ว

ฉันตัดสินใจที่จะถอยหลังออกมา คุยกันน้อยลงทุกวัน 
ฉันพยามตัดใจ แต่ฉันทำไม่ได้ 

ฉันตัดสินใจไปเจอไมเคิลอีกครั้ง และยังคงยอมเขาทุกอย่างเหมือนเดิม
...อ่อนแอ... คือคำพูดที่ฉันบอกกับตัวเองในวันที่ฉันกำลังจัดกระเป๋าในเช้าวันต่อมา 
ฉันตั้งใจแน่วแน่ว่ายังไงซะฉันก็จะไม่เจอผู้ชายคนนี้อีก 

แต่สุดท้าย ฉันก็ใจแข็งไม่พอ 
ต้องอาศัยบทเรียนราคาแพงในการตอกย้ำฉันว่าผู้ชายคนนี้ไม่เหมาะกับฉัน

ฉันกลับมาที่ชิคาโก้ กลับมาที่มหาลัย รู้สึกอะไรบางอย่างเปลี่ยนไปจากเดิม 
เหมือนว่าโซ่ที่คล้องฉันกับไมเคิลไว้ได้ถูกตัดออกไปแล้ว 
แต่...ฉันคิดผิด

ฉันยังคุยกับไมเคิลทุกวัน ฉันหาเหตุผลต่างๆมาช่วยให้ฉันเลิกคุยกับผู้ชายคนนี้
มันมีเยอะมากเกินกว่าเหตุผลที่ฉันควรคุยกับผู้ชายคนนี้มากกว่ามาก
ฉันเคยพยายามจะตอบช้าๆ ตอบแบบห่างเหิน
แต่พอสุดท้าย..ไมเคิลเฟสทามมาเท่านั้นแหละ ฉันก็กลับมาเป็นคนเดิมอีก
คนเดิมที่ยังแคร์และเป็นห่วงถึงแม้ว่าไมเคิลอาจจะไม่สมควรได้รับมันเท่าไหร่

พอกลับมาที่มหาลัย ฉันก็เริ่มๆรู้สึกว่ารู้สึกแปลกๆในตัวเอง 
รู้ว่าประจำเดือนมาช้าไปมากแล้ว แต่ไม่ได้สนใจอะไร เพราะฉันมาไม่ปกติอยู่แล้ว
หมอที่คลินิกก็เรียกฉันเข้าไปตรวจร่างกายพอดี
เพราะก่อนที่ฉันจะไปแอลเอ ฉันเริ่มกินยาคุมกำเนิด ซึ่งฉันหยุดกินหลังจากกินไปได้ครึ่งแผง
แล้วทีนี้หมอก็อยากจะตรวจร่างกายดู เพราะว่าฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว 

วันนั้นฉันรีบ ฉันรีบไปตามนัด หมอก็จัดการเก็บตัวอย่างเลือด ปัสสาวะ เนื้อเยื่อบางส่วน
ฉันไม่มีเวลาพอที่จะฟังผล หมอเลยบอกว่าไว้ผลมาแล้วจะเรียกให้ฉันเข้ามาอีก 

ผ่านไปสักพักฉันก็ได้อีเมลล์มาบอกว่าผลครึ่งนึงกลับมาแล้วให้เข้ามาฟังผลดูตอนว่างๆ
ฉันก็เข้าไปฟังผลกับพยาบาล ไม่ถึงหนึ่งนาทีเสร็จ ผลออกมาว่าครึ่งแรกฉันปกติดี 

แต่ฉันได้อีเมลล์อีกฉบับนึง แต่ฉบับนี้บอกว่าให้ฉันเข้ามาวันนี้และในเวลาที่หมออยู่
รู้สึกแปลกๆแล้วว่าบางทีมันอาจจะไม่ปกติ 

ฉันเข้าไปนั่งรอหมอในห้อง หมอก็เดินโต้งเต้งเข้ามา (โต้งเต้งเพราะนางท้องได้หกเดือนแล้ว)
ฉันยืนรออยู่ในห้องเพราะฉันจำได้ว่าครั้งก่อนฉันคุยกับพยาบาลแค่ไม่กี่วินาที 
ฉันคงไม่จำเป็นต้องนั่ง

แต่หมอบอกให้ฉันนั่งลงก่อน แล้วหมอก็ขยับเก้าอี้มาข้างๆฉัน
หมอถามว่าฉันหยุดกินยาใช่ไหม ฉันตอบว่าใช่ เพราะผลข้างเคียงมันเยอะเกินไป
หมอถามอีกว่าฉันไม่ได้ป้องกันใช่ไหม ฉันตอบอีกว่าใช่ ...

ใจฉันหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม
ไม่ดีแน่ๆ 
ฉันไม่มีข่าวดีวันนี้แน่ๆ 

แล้วประโยคที่หมอบอกถัดมาก็บอกฉันว่าสัญชาตญาณฉันไม่ผิด 
.
.
.
อยากจะกริ๊ด
โว้ย 
มันโกรธ มันโมโห ฉันโคตรโกรธไมเคิลเลย 
ไม่รู้จะบอกเขายังไง 
ไม่รู้ด้วยว่าจะบอกดีไหม 

เหมือนมีไฟพุ่งอยู่ในใจ แต่สุดท้ายความจริงก็กลับเข้ามาในหัว 
ฉันเองก็ผิด 
ฉันไม่กล้าพอที่จะปฎิเสธ ไม่กล้าพอที่จะเอื้อมมือไปในกระเป๋าถือฉันที่วางอยู่บนหัวเตียงที่มีถุงยางอยู่ ไม่กล้าที่จะบอกว่าไม่ ไม่กล้าปฎิเสธความเห็นแก่ตัวที่ผู้ชายคนนั้นหยิบยื่นให้

แต่ดันไม่ได้คิดว่าสุดท้ายคนที่ต้องอยู่กับผลที่ตามมาคือฉันไม่ใช่เขา
ฉันคนเดียว
รู้ทันทีว่าการรักตัวเองสำคัญที่สุด ฉันยังรักไม่เป็น ฉันไม่รู้ว่าฉันจะจัดการกับความรักยังไง
ฉันจะรักคนอื่นได้ยังไงในเมื่อฉันยังไม่รักตัวเอง 

สิ่งที่มันเกิดมาแล้ว ฉันก็ต้องตัดสินใจสู้กันต่อไป อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด 
ฉันต้องเป็นผู้ใหญ่ ทำตัวให้มีความรับผิดชอบมากขึ้น 
ฉันเชื่อนะ ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันมีเหตุผลของมัน 

เพื่อให้ฉันได้เรียนรู้ เพื่อให้ฉันได้เติบโต



พยามว่าปลอบใจตัวเองขนาดไหนก็ยังรู้สึกเหมือนมีภูเขาอยู่ในอกทั้งลูกอยู่ดี
ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีเถอะ
SHARE
Writer
Esperanza
Spontaneity lover
I'm a jack of all trades, master of none.

Comments

Human96
1 year ago
สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
Reply
Esperanza
1 year ago
ขอบคุณมากค่ะ
FeLiCiTyy
1 year ago
สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้นะคะ
Reply
Esperanza
1 year ago
ขอบคุณค่ะ
archiiraya
1 year ago
บางทีการมีเขาเพิ่มมาอาจจะช่วยเติมเต็มความสุขให้กับตัวเรานะคะ แต่อาจจะต้องใช้เวลาปรับตัว ปรับใจสักพักใหญ่ๆ สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ❤
Reply
Sommstillmouse
1 year ago
จะบอกไมเคิลมั้ยหล่ะคะ
Reply
Fulltimedreamer
1 year ago
Are you pregnant?
Reply