ครูผู้เป็นที่รัก
เคยได้ยินว่าคนเราเวลาตาย
แล้วจะกลายเป็นดาวบนท้องฟ้า
ไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงไหมเนอะอาจารย์
แต่อาจารย์ไม่ต้องไปเป็นหรอกดาวอ่ะ
การส่องสว่างคงเหนื่อยน่าดู
อาจารย์แค่นอนหลับให้สบายก็พอแล้ว

คุณ-ผม ถูกใช้เป็นสรรพนามเวลาเราคุยกันเสมอ คุณไม่เคยใช้สรรพนามอื่น หลายครั้งที่เด็กแสบๆอย่างพวกเราล้อเลียนคุณด้วยคำๆนี้ คุณ!!! ฮ่าๆ 'อาจารย์์์ณรงค์ ชมเกษร' เป็นที่รักในหมู่เด็กๆเสมอ เหตุผลคงเป็นเพราะความน่ารัก จริงใจ ตลก และตรงๆของอาจารย์ที่ไม่เคยลดทอนเลย!! ม.1-ม.3 เวลาเกือบ3ปีที่มีคุณเป็นที่ปรึกษาเป็นเวลาที่ผ่านไปอย่างมีความสุขจริงๆ คุณไม่เคยบอกว่าเราจะทำไม่ได้เลย มีแต่เชียร์ให้สู้ คุณคอยถามทุกครั้งที่เจอหน้ากัน 'แล้วคุณเรียนอะไร ต่อที่ไหน' ถามตั้งแต่ม.3ยันครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน อาจารย์ยังไม่ได้ฟังคำตอบของหนูเลยนะ ตอนนี้หนูเรียนวิศวะ ส่วนเหตุผล คืออยากเท่แบบอาจารย์บ้าง ฮ่าๆ ก็เล่นใส่ช็อปมาอวดกันทุกวันเลยนี่นา วันที่คุณเกษียณมันเศร้ามากนะที่จะไม่ได้เจอคุณ แต่การที่คุณจะหายตลอดไปแบบนี้มันเศร้ากว่ากันเยอะเลย  เหมือนกับว่าเราพึ่งลาคุณเมื่อวานเองเนอะ แต่เราจะโอเคไม่ต้องห่วง อย่างน้อยตอนนี้คุณก็ไม่ต้องทรมานแล้ว 

อาจารย์คะ วันนี้หนูไม่ได้ไปลาอาจารย์ด้วยตัวเอง
แต่อาจารย์รู้ใช่ไหมล่ะความรู้สึกของหนู ทุกครั้งที่หนูคิดถึงอาจารย์ต่อจากนี้หนูจะไม่เศร้า หนูจะยิ้มเพราะทุกช่วงเวลามันมีความสุขเกินกว่าจะร้องไห้ได้ หลับให้สบายนะคะ คุณจะเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาที่ไม่มีใครแทนได้ตลอดชีวิตของหนู
SHARE

Comments