นกกระจอก
ระหว่างทางที่ผมเดินออกจากหอพักไปยัง7-11เป็นระยะทางสั้นๆ ที่เดินผ่านร้านค้าที่ยังไม่เปิดมากมาย แน่นอนว่าร้านที่เปิดกลางคืน จะมีใครมาเปิดร้านตอนเช้าขนาด 7.00 น. ถูกไหม?

ระหว่างทางออกจากหอ เป็นทางที่แคบๆ เพราะเส้นทางหลักยังไม่เปิด มีท่อน้ำอยู่ แน่นอนว่าผมได้เจอกับเพื่อนสุดน่าเกลียดน่าชังนั่นคือ

ปีเตอร์

แทบทุกครั้งที่เดินทางนั้น ผมภาวนาให้ไม่เจอปีเตอร์ ซึ่งมันได้ผลบ้าง ไม่ได้ผลบ้าง

หลังจากที่ผ่านด่านปีเตอร์ผมก็ได้แซนวิชกับชานมของ 7-11 ผมเดินกลับหอเพื่อไปกินที่ห้อง แล้วผมก็พบกับ

นกกระจอก

เป็นครั้งแรกที่คำพูดของคนๆหนึ่งผุดขึ้นมา
คนที่ตื่นเช้ามาแล้วมีอาหารเช้าให้กินเลยนี่น่าอิจฉามากๆเลยนะ รู้ตัวหรือเปล่า
พร้อมกันนั้น ก็ปรากฏภาพหนึ่งขึ้นมา

หญิงวัยกลางคน ร่างสูงโปร่ง สวมแว่นเชยๆกรอบเหลี่ยมๆ ผมยาวประต้นแขน กำลังตวงข้าวสารวางไว้หน้าประตูบ้าน พร้อมกับนั่งมองนกที่มาแอบกิน

เธอยิ้มด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น

คนเดียวกับที่คะยั้นคะยอให้ผมกินข้าวให้ได้
คนเดียวกับที่ต้มไข่ต้มให้ผมทานทุกเช้า

ผมคิดถึงเธอ

ผมเห็นคุณค่าในบางสิ่ง
บางสิ่งที่ผมไม่อาจได้รับในยามนี้

แด่มารดา ผู้เป็นที่รัก

P.ty
SHARE
Written in this book
try to be alive
บันทึกของเด็กคนหนึ่ง ที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้พร้อมกับโรค 3 โรค Major depression disorder, Generalized anxiety disorder, Post-traumatic stress disorder มานานกว่า 10 ปี แต่เพิ่งมาได้รับการรักษาจริงๆจังๆ
Writer
Asharch
Marionette
🌱 1996, I'm just a little ash in this dirty world

Comments