คนโง่
ครั้งหนึ่งเธอเคยมั่นใจว่ารู้จักใครคนนั้นดีพอ อย่างน้อยก็เป็น "เขา" ในแบบที่เธอรู้จัก แม้ใครหลายคนที่คุ้นเคยกับเขาจะพูดถึงเขาในมุมที่ต่างไป ในมุมที่เธอไม่รู้ คล้ายๆจะบอกว่า เขาที่เธอรู้จักนั้นไม่ใช่เขาจริงๆ แต่เธอให้เหตุผลกับคนเหล่านั้นว่า "แต่ละคนก็รู้จักเขาในมุมของตัวเอง" เธอมั่นใจเกินไป เย่อหยิ่งเกินไป หรือไม่ก็รักและเชื่อมั่นในตัวชายหนุ่มที่เธอคิดว่ารู้จักดีมากเกินไป

เมื่อสุดท้ายเวลาได้เฉลยคำตอบ ว่าความมั่นใจที่มีมาของเธอนั่นผิด เขาที่เธอเคยบอกว่ารู้จักดี แท้จริงแล้วเธอกลับไม่ได้รู้จักเขาเลย 

"เขา"ที่เธอรู้จัก เขาที่เธอหลงรัก เป็นเพียงภาพลวงที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อให้เธอประทับใจเท่านั้น เขาฉลาดที่รู้ว่าผู้ชายแบบไหนที่จะทำให้หัวใจเธอสั่นไหวได้ เมื่อความจริงมาถึง มันก็ไม่ทันกับหัวใจที่เธอได้มอบให้เขาแล้ว

ไม่มีความสัมพันธ์ใดตั้งอยู่ได้บนพื้นฐานของการโกหก ไม่มีความจีรังในความลวง เขาเปลี่ยนไป เมื่อได้ในสิ่งที่เขาต้องการ เขาจึงเลือกที่จะเป็นตัวเองซึ่งมันไม่ได้ถูกใจเธอ แต่เธอได้หลงรัก แต่ติดภาพจำของเขาที่แสนดีคนนั้นไปเสียแล้ว..

วันนี้จะโทษใครได้เล่า ในเมือวันนั้นเธอเลือกที่จะฟังเสียงของตัวเธอเอง มากกว่าเสียงเตือนจากคนคุ้นเคยของเขาคนที่เติบโตมาด้วยกัน จนทำให้วันนี้เธอกลายเป็นผู้หญิงโง่ๆที่หัวใจสลายคนหนึ่ง

เจ็บจากรักที่ผิดหวังนั้นว่าแย่แล้ว แต่ตกหลุมพลางก็การหลอกลวงนั้นแย่ยิ่งกว่า

"อย่าบอกเลยว่ารู้จักใครดี หากคุณไม่ได้รู้จักเขามากกว่าครึ่งของชีวิต กับช่วงเวลาไม่กี่ปีที่คุณได้รู้จัก ได้สัมผัส ได้ใกล้ชิดมันก็แค่เศษเสี้ยว และคนเรานั้นแปรเปลี่ยนอยู่เสมอ"








SHARE

Comments