ชีวิตเด็กนอก#2
คิดถึงบ้านขั้นรุนแรง หรือว่าท้อ?
Depressed..
ความท้อแท้ของวันนี้
อาการมันมา มันจะสวิงๆหน่อยกับอารมณ์
ตอนเช้าอาจจะกำลังอารมณ์ดีๆ
สายๆเริ่มนอยด์ เริ่มเบื่อ
อยู่ดีๆก็ อยากร้องไห้ อยากกลับบ้าน
ไม่อยากทำอะไรแล้ว เรียนก็ไม่อยากเรียน
เหนื่อย เบื่อ ท้อ อยากนอนนิ่งๆซักสามสี่วัน
แต่ก็คงจะทำไม่ได้
มีอะไรให้ต้องรับผิดชอบเยอะไปหมด
ถามตัวเองทุกวันก่อนนอนว่า
“นี่กูจะเป็นต้องสู้ขนาดนี้เลยหรอวะ?”

ขาที่มันปวด มันล้า จนชา จนไม่รู้สึกอะไรละ
แขนกับไหล่ที่มันปวด มันตึง มัน.. เฮ้อออ
ค่าเทอมปีละห้าแสนที่ต้องทำงานหาเงินจ่ายเอง
ค่าเช่าบ้าน ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าใช้จ่ายนานาจิตตัง
อยากไปเที่ยว
อยากทำนู่นทำนี่
อยากพักผ่อน
อยากใช้ชีวิตให้มีความสุข
แต่ความรับผิดชอบและความสุขมันเดินสวนทางกัน

อ่า...
วันนี้โทรหาสมชาย
สมชายก็บอกว่าอย่าไปคิดมาก
อย่าไปเครียดกับสิ่งที่มันยังไม่เกิดขึ้น
อย่าไปกดดันตัวเองขนาดนั้น

อยากใช้ชีวิตให้มีความสุข
แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
ต้องทำอะไรแล้วจะมีความสุข?

อะไรๆ ก็ไม่ได้ดั่งใจไปซะหมด
ท้อแท้ไปหมดแล้ว

อืม
ชีวิตเรา ก็ต้อง เดินหน้ากันต่อไป

บ่นเสร็จแล้ว ไปนอนล่ะ
พรุ่งนี้มีเรียนเช้า
ต่อด้วยทำงานจนถึงสี่ทุ่ม
พอเลิกก็หมดแรง 
ถึงบ้าน
ก็คงอยากจะร้องไห้อีก
เหนื่อยจังวะกู..

——— ปลาหมอ ———
SHARE

Comments