นักเล่าเรื่องที่พูดไม่รู้เรื่อง
เรารู้ตัวเองดีว่าเราเป็นคนพูดมากนะ แต่พูดเฉพาะสิ่งที่อยากพูด บางทีพูดขึ้นมาลอยๆจนเพื่อนต่างพากันงงและเราก็เชื่อมาตลอดว่าเราเป็นคนพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง เรียบเรียงคำพูดไม่ถูก​ พูดวกไปวนมา

จนกระทั่ง​มีแฟน... 
ทุกเช้าเวลาแฟนไปทำงาน เวลา8โมงกว่าๆที่ไทย (9โมงกว่าที่จีน) เค้าจะเรียกชื่อเรา และ​คำว่า​ "เล่า" แบบนี้ทุกเช้า แรกๆเราไม่เข้าใจเลยนะว่าต้องเล่าอะไร เล่าทำไม เพิ่งตื่นนอนจะเอาอะไรไปเล่า... แต่เราก็ต้องเล่าให้เค้าฟังทุกเช้าอยู่ดี5555
.
.
ตอนก่อนนอนวีดีโอคอลกัน แรกๆเค้าก็จะพูดก่อนบ้าง เน้นว่า​ "บ้าง" พอมาหลังๆเค้าได้ใจและเราก็ตามใจ จนกลายเป็นว่า พอรับสายเค้า ต้องเป็นแพทเทิลทุกๆวันที่เป็นเราต้องเล่าเรื่อง เรื่องอะไรก็ได้ เล่าเหมือนนิทานกล่อมเด็ก พอเราหยุดพูดไม่มีเรื่องเล่าเค้าก็จะพูดว่า
"ต่อสิกำลังเพลิน"
เราก็ต้องเล่าเรื่องหมา แมว​ ต้นไม้​ มังกร​หรือเล่าเรื่องจากกระทู้pantip
ตอนเราเล่าไปก็ต้องคอยถามว่า
"พี่เข้าใจไหม"
"งงป่าวเนี่ย"
เพราะบางทีก็เล่าเองงงเอง55555
แต่เรากล้าพูดว่าเราไม่เคยเบื่อที่ทำแบบนี้ทุกๆวันแต่กลับมีความสุขมากที่เหมือนเรากำลังกล่อมเด็กตี๋ๆเข้านอน555 
เราว่ามันคือ... การละลายพฤติกรรม
เราลองมองดูตัวเราและเค้า มีหลายอย่างที่เปลี่ยนไปจากวันแรกจนถึงวินาทีนี้
​เมื่อก่อน... เราจะเรียกแฟน
"พี่ตั้มจ๋าา"
"ห้ะ​ อะไร​ ว่าไง​ มีไร" นี่คือสิ่งที่เค้าตอบ
... ตอนนี้​ เขาตอบว่า "จ๋าา" แล้วนะ555
มันคือสิ่งที่ดูแปลกมากสำหรับเค้า​ บอกรักเรา บอกฝันดี​ก่อนเอง​ (ปกติเราจะพูดก่อน) แถมด้วยยิ้มหวานๆ ยื่นแก้มมาให้จุ๊บก่อนนอนอีก กว่าจะได้เห็นโมเม้นท์นี้ก็เป็นครึ่งปีเลยเนอะ

นี่คือรางวัลของนักเล่าเรื่องที่พูดไม่รู้เรื่อง
**ขอบคุณ​พี่ที่ฟังเรื่องที่เล่าไม่รู้เรื่องทุกๆคืน
อยู่ให้กล่อมแบบนี้ตลอดไปเลยนะ**
SHARE
Written in this book
You and Me. BE Forever
Writer
Kptn88
Writer
Nothing

Comments