คุณได้ยินเสียงฉันไหม?
ฉันอยู่ที่นี่คุณมองเห็นฉันไหม ?
ฉันตะโกนออกไปสุดเสียงที่มี

ความมืดที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น 
คือคำตอบที่ชัดเจนที่สุดโดยไม่ต้องมีคนอธิบาย

ไม่มีใครเห็นฉันเลย
ไม่มีใครได้ยินเสียงของฉันเลย

ฉันอยู่ที่ไหน ?
ภายข้างในนี้มันช่างมืดมิด

ความหนาวเหน็บทำให้ฉันโหยหาไออุ่นจากอ้อมกอด
ความอ้างว้างทำให้ฉันรู้สึกราวกับเหลือตัวคนเดียว

ฉันมองเห็นคุณ
ฉันได้ยินเสียงคุณ
ฉันสามารถสัมผัสคุณ

แต่ความเดียวดายนี่ก็ยังไม่หายไป

ฉันตะโกนร้องจนคอแหบแห้ง 

อยากให้ใครสักคนรับรู้ถึงการมีอยู่ของตัวฉัน
อยากให้ใครสักคนรับรู้ถึงความเศร้าที่ตกตะกอนอยู่ข้างในตัวฉัน

แต่ไม่มีใครได้ยินมันเลย
ไม่มีใครรับรู้ถึงมันเลย..

ฉันกำลังร้องไห้อย่างบ้าคลั่ง
ความมืดไร้ที่สิ้นสุดกลืนกินตัวฉันเข้าไป

ปีศาจโอบกอดฉัน
อึดอัดจนแทบสำรอกออกมา

ฉันกลัว
ฉันกลัวเหลือเกิน

ทั้งที่เห็นคุณ
ทั้งที่ได้ยินเสียงคุณ
ทั้งที่สามารถสัมผัสคุณ

แต่ความรู้สึกเหมือนกับเหลือฉันเพียงคนเดียวก็ยังไม่หายไป

ปีศาจกระซิบบอกกับฉัน
ไม่มีใครต้องการเธอไม่มีใครมองเห็นเธอไม่มีใครได้ยินเสียงเธอ
ฉันร้องไห้
ฉันร้องไห้ออกมา

เหลือเพียงเงาที่อยู่ข้างกาย
เหลือเพียงปีศาจร้ายที่ยังโอบกอด

เหลือเพียงฉัน
เหลือเพียงความทรมาณแสนสาหัส

หากตัวตนของใครสักคนจะสถิตอยู่ได้ด้วยความทรงจำจากคนคนหนึ่ง

งั้นตัวตนที่แท้จริงของฉันอยู่ที่ไหน

หรือฉันไม่ได้เป็นฉัน
ไม่มีฉันมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว


ฉันอยู่ที่นี่
คุณมองเห็นฉันไหม ?


SHARE
Written in this book
d e p r e s s i o n
จากก้นบึ้งมหาสมุทร และส่วนที่ลึกที่สุดของทุ่งดอกไม้
Writer
puela
วาฬบนดวงจันทร์
แค่อยากเขียน

Comments

rian
1 year ago
เจ็บปวดจัง
Reply
SnowPoo27
1 year ago
โดดเดี่ยวเหลือเกิน
Reply