คืนจันทร์
เรามาจากอักษรฯเหมือนกัน
เราไม่เคยคุยกัน
เราไม่เคยรู้จักกัน 

คืนนั้นเรากลับนอนข้างกัน
เราคุยกันประหนึ่งว่ารู้จักกันมาแสนนาน
เธอมีความคิดของเธอ
ฉันก็คิดแบบของฉัน
แต่ในความแตกต่างนั้น มีเพียง'เรา'ที่เข้าใจ 

ฉันเพียงบอกไปว่า
ท้องฟ้าที่นี่สวย ถ้าได้นอนดูท้องฟ้าตรงนี้คงจะดี
หากเป็นคนอื่นคงหาว่าฉันบ้า
แต่เธอไม่ใช่
คืนนั้น เราสองคนนอนใต้ผืนฟ้านั้น 
ไม่มีเสียงพูดคุย ไม่มีเสียงหัวเราะ
มีเพียงความเงียบ
แต่เราต่างรับรู้ถึงความสุขที่ส่งผ่านกันและกัน 
ขอบคุณค่าย ขอบคุณเพื่อน ขอบคุณช่วงเวลาแสนสุขนั้น
ฉันบอกเธอว่าฉันเสียดายที่คืนนั้นไม่มีดาวแต่หนึ่งสิ่งที่ฉันไม่เคยพูด
"ดาวเป็นล้านดวงไม่อาจทำให้ฉันสุขใจ:หากไม่มีเพื่อนข้างกาย"
สุดท้ายนี้ฉันเชื่อเสมอว่า 
ดวงดาวจะพาเรากลับไป
เขียนโดย น้ำฝน ตอบ ปณต
บันทึกการเดินทาง
30/05/2016

         ค่ายอาสาฯ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาฯ
     "ค่ายบ้านโคกใบบัว จังหวัด นครราชสีมา"



SHARE
Written in this book
เล่าให้คุณฟัง
สิ่งที่ฉันได้สัมผัสใน"ค่ายอาสา"

Comments