พี่บ้าน
1ปีที่ผ่านมา ฉันอยู่ที่บ้านหลังนี้
วันนี้ ฉันยังคงอยู่ที่บ้านหลังเดิม
3เดือนที่ผ่านมา เราร่วมกันสร้างบ้านเพื่อรอคอยสมาชิกใหม่
แต่การสร้างบ้านครั้งนี้ไม่ง่ายเลย
ครั้งหนึ่งที่ฉันรู้สึกเหนื่อย ฉันถามตัวเองว่า
"น้องพวกนี้เป็นใคร ทำไมฉันต้องทำให้ขนาดนี้"
แต่แล้วใครคนหนึ่งก็ให้คำตอบฉันด้วยคำถามที่ว่า "แล้วปีที่แล้วมึงเป็นใครล่ะ"
แปลกดีเหมือนกัน แค่ประโยคสั้นๆ แต่ฉันกลับรู้สึก

ระหว่างการสร้างบ้าน
ปัญหาต่างๆเริ่มเข้ามา
เรามีทุน แต่เราขาดแรงงาน
เรามีแรงงาน แต่เราขาดความเข้าใจ
เรามีความเข้าใจ แต่เราขาดความรัก
เรามีความรัก แต่เรากลับเห็นแก่ตัว

เมื่อเราไม่เริ่มเป็นผู้ให้ แล้วจะมีผู้รับได้อย่างไร
เราจะสร้างบ้านไปเพื่ออะไร ถ้าบ้านไม่มีสมาชิกบ้าน

3วันสุดท้ายของการสร้างบ้าน
เป็น3วันที่เหนื่อยที่สุด
แต่ก็เป็น3วันที่ฉันมีความสุขที่สุด
ความสุขที่ได้เป็นผู้ให้
วันนี้ฉันตอบตัวเองได้แล้วล่ะ ว่าฉันเหนื่อยไปเพื่ออะไร

การรับน้องที่ผ่านมา ไม่ใช่สัญญาณการจากลา หากแต่เป็นจุดเริ่มต้น
ต่อจากนี้ เธอคือผู้กำหนดทางเดินของบ้าน

คำกล่าวสุดท้ายของฉันคงเป็นคำขอบคุณ
ขอบคุณเพื่อนที่ร่วมเดินทางกันมา
ขอบคุณพี่ที่คอยเป็นเสาหลักให้บ้านเรา
ขอบคุณน้องที่มาเติมเต็มไม่ให้บ้านเป็นเพียงอาคารร้างๆ

ฉันหวังว่า1ปีต่อจากนี้ เราจะดูแลกันและกัน
ไม่ใช่เพราะฉันคือพี่ เธอคือน้อง
แต่เราจะดูแลกันเพราะทุกคนคือครอบครัว

ฉักฝากบ้านของเราด้วยนะ โจ๋24 :)
#ทีมหลังม่าน

2สิงหาคม 2559
SHARE
Written in this book
บ้านหลังที่2
บ้านโจ๋ จุฬาฯ บ้านรับน้อง

Comments