" โลกไม่ยุติธรรม...... หรือมนุษย์สร้างมา?"
หายไปนาน กลับมาด้วยเรื่อง เศร้า ๆ ในชีวิต
 
หลายครั้งที่คนมี ถูกกล่าวหาว่า มีแล้วไม่ช่วย

หลายครั้งที่คนดีถูกเอาเปรียบ เพียงเพราะกลัวว่าคนอื่นจะลำบาก

เป็นความรู้สึกผิดที่ติดอยู่ในใจ เพียงเพราะไม่ได้ช่วย

อยากให้มีสักครั้ง ที่คนไม่มี คิดได้ว่า ทำไมคนมี เขาถึงมี

อยากให้มีสักครั้ง ที่คนไม่มีคิดได้ว่า ทำไมเขาถึงไม่มี เหมือนคนมี

อะไร ๆ ล้วนถูกกำหนด จากคนเห็นแก่ตัว

ยามสบาย สบายแต่เพียงผู้เดียว

ไม่คิดเก็บออมความสบาย ไว้ใช้ในอนาคต

เมื่อไม่สบาย ก็ออกมาร้องขอ เรียกร้องความสบายจากกระปุกออมความสบาย
ของคนอื่น

เมื่อไม่ได้รับการแบ่งปัน ก็กล่าวหาว่า คนอื่นเห็นแก่ตัว

บางคนไม่มี ทำอย่างไรก็ไม่มี ทำได้ดีที่สุดแค่มีกินไปวัน ๆ ..... แบบนี้น่าเห็นใจและสมควรที่ได้รับความช่วยเหลือ

บางคนไม่มี ทำทุกอย่างเพื่อให้มี พอมีแล้วไม่รู้จักใช้ให้พอดี .... แบบนี้น่าสงสาร

พอมี ใช้ให้พอมีและพอกิน ..... มีความสุขแบบพอเพียง 
  
คนที่ทำผิด รู้ว่าผิด แต่ยังคงสร้างข้อแก้ตัวให้ตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่า ขณะที่ทำก็รู้สึกผิด ร้องให้เสียใจ ไม่ได้อยากทำแบบนั้น แบบนี้เลย แต่..... ก็ยังคงทำต่อไป ทำต่อไป เหมือนความผิดนั้นเป็นสิ่งที่ต้องทำทุกวัน จนกลายเป็นชีวิตประจำวัน
 
ทำผิดกับผู้อื่น หวังแค่ ขอโทษแล้วเรื่องมันก็จบไป หากอีกคนไม่ให้อภัย ก็จะถูกกล่าวหาว่าเป็นคนจิตใจคับแคบ

หลายคนพูดว่า ถ้าเราไม่ยืนในจุดนี้จะไม่รู้ซึ้งหรอกว่ามันทุกข์ยังไง 
หลายคนหลากเรื่องราว หลากหลายความความทุกข์ หลายหลากความจำเป็น  
สิ่งหนึ่งที่ในความหลากหลายนั้นควรมี คือ ความดีและการดำรงตนโดยนั่งอยู่บนพื้นฐานของความเป็นคนดี อะไรคือความดี........ 
สัญชาตญาณความเป็นมนุษย์ เป็นของมนุษย์ทุกคนมาตั้งแต่เกิด
 
สุข เพราะหลอกตัวเองว่าสุข สุดท้ายไม่พ้นทุกข์
ทุกข์ เพราะไม่ให้อภัยและปล่อยวาง สุดท้ายไม่พ้นทกุข์

สวัสดี ... แล้วเจอกัน

SHARE

Comments