ความฝัน
ผู้คนมักหลงลืมวันและคืน
ไล่ล่าความฝันโดยไม่หยุดยั้ง
คิดว่าชีวิตยังอีกยาวไกล
ฝากความหวังไว้กับอนาคต
ฝากความหวังไว้กับสิ่งที่มองไม่เห็น
ใช้ชีวิตไปตามสิ่งที่เรียกว่าบทบาทและหน้าที่
จนกระทั่งวันหนึ่งพวกเขาป่วย
ความรู้สึกเจ็บปวด ควบคุมไม่ได้
ทำให้เขารู้สึกถึงความเป็นมนุษย์อีกครั้ง
พวกเขาเคยใช้เงินที่หามาได้อย่างยากเย็น
ไปกับการบำเรอกามและซ่อมแซมสุขภาพ
ใช้เงินซื้อสิ่งที่เรียกว่าความสุข
จนกระทั่งวันหนึ่งพบว่าเงินเป็นเพียงวัตถุที่เอื้อความสะดวกบางอย่างเท่านั้น
เงินไม่ใช่ความสุขอีกต่อไป...
ไม่มีคนใกล้ตายคนไหน ที่กังวลเรื่องเงิน
ตั้งคำถามในใจ
ถ้าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต
จะยังคงใช้ชีวิตไล่ล่าความฝันแบบที่เป็นมาหรือเปล่า
สิ่งที่ทำอยู่ทุกวัน มันทำให้เข้าใกล้ความฝันมากขึ้นจริงๆหรือ

อาจารย์เคยแนะนำว่า
"เรียนจบแล้วขอให้คุณทำงานอย่างทุ่มเท
ทำงานให้หนักสัก 20 ปีแล้วค่อยเกษียณ
เก็บเงินให้ได้สักก้อน พออายุสัก 45 
ค่อยออกเดินทางไปเที่ยวรอบโลก
ออกไปใช้ชีวิตในแบบที่คุณต้องการ
คุณสามารถฝันให้ใหญ่แค่ไหนก็ได้ 
แต่ขอให้คุณจงฝัน ตั้งความปรารถนาในชีวิต
ค้นหาความสุขในทุกๆวันของคุณ

และถ้าคุณเผลอเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับใครคนอื่น
ผมต้องแสดงความเสียใจด้วยจริงๆ
เพราะคุณจะพบว่าทุกๆอย่างในชีวิตมันช่างยากเย็น
เหนือฟ้ายังมีฟ้า
ถ้าคุณอยากเป็นที่หนึ่ง
มันหมายความว่าคุณต้องยอมแลกกับบางอย่างในชีวิต
การขึ้นเป็นที่หนึ่ง มันมาพร้อมกับภาระ ความรู้สึกหนักอึ้งบางอย่าง
ไม่ใช่ไม่ดี แต่คุณต้องแน่ใจว่ามีความรับผิดชอบมากพอ
คุณจึงควรถามตัวเองว่าคุณต้องการอะไรกันแน่ในชีวิต

อะไรสักอย่างที่ทำให้คุณยอมเหนื่อย
ยอมทุ่มเททุกอย่างเพื่องานของคุณ
บ้านหลังใหญ่ รถหรู เงินเก็บเยอะๆในบัญชี สิ่งต่างๆที่คุณอยากมี
มันเป็นเพียงเป้าหมายชั่วคราวในชีวิตเท่านั้น
วันหนึ่งคุณจะพบว่า
ความสุขมันไม่ต้องใช้ปัจจัยเยอะขนาดนั้น
ถ้าสิ่งที่ทำอยู่ เป็นอยู่ มันไม่ใช่ 
ก็จงเดินออกไป เลือกเส้นทางอื่น
มันไม่สายเกินไป

แต่ถ้าคุณรู้สึกว่ามาถูกทางแล้ว
ผมก็ขอแสดงความยินดีด้วย
ขอให้คุณสู้และทุ่มเทเพื่องานของคุณต่อไป
แต่จงอย่าได้ละเลยสุขภาพ
เงินที่คุณหามาได้
ความฝันที่สวยงาม
จะหมดความหมายเมื่อร่างกายของคุณไม่พร้อม
จงระมัดระวังในการใช้ชีวิต
ชีวิตไม่ได้เป็นของคุณคนเดียวอย่างที่คุณคิด
ดูแลตัวเองให้ดีนะครับนักศึกษา
เพราะชีวิตมีครั้งเดียว
การใช้ให้คุ้มค่า ไม่ได้หมายความว่าต้องเร่งรีบใช้
แต่จงใช้ให้เป็น"

จบคลาสด้วยคำถามที่วนเวียนอยู่ในใจ
อะไรคือความปรารถนาสูงสุดในชีวิต
คงไม่มีใครตอบได้ดีเท่ากับตัวเราเอง
ค้นหาตัวตนต่อไป
รู้สึกว่าคิดถูกที่เขียนไดอารี่
ไม่ได้เขียนทุกวัน
แต่ก็ดีกว่าไม่เขียน

ค้นพบว่าครั้งหนึ่งเคยมีความสุขกับสิ่งเล็กๆ
สมุดที่เอาไว้บันทึกเรื่องที่ดีและแย่
สมุดที่ทำให้รู้จักตัวเองในสิบปีก่อน
...และพบว่าครั้งหนึ่งฉันเคยอยากเป็นนักธรณีวิทยา
SHARE

Comments