คนเหงา2018
โถ่ววว . . . ชีวิต
นี่  -ู  ต้องเหงาอะไรเบอร์นี้ฉันคือคนติดพ่อ
ฉันคือคนติดแม่
ฉันคือคนติดน้อง
ฉันคือคนติดบ้าน
ฉันคือคนติดเพื่อน
ฉันคือคนติดพี่เขา
(พี่เขาคือคนคุยกัน)

หลังจากได้ที่ทำงานใหม่ที่ห่างจากบ้านฉันประมาณ 160 กว่ากิโลเมตร
แต่ต้องไปประจำพื้นที่ที่ห่างจากบ้านฉันประมาณ 200 กิโลเมตร (เ-ี้ย . . . ไม่ต่างกันเลย)

ฉันก็ค้นพบว่าการมาอยู่หอคนเดียวในครั้งนี้ มันเหงากว่าอยู่หอตอนไปเรียนอีก
ไปเรียนไกลจากบ้านตั้ง 500 กว่ากิโลเมตร ไม่เหงาเลย
เพราะอะไรหนะหรอ ก็ฉันมีเพื่อนไง

แต่ตอนนี้ แ-่งโคตรเหงาอ่ะ อยู่คนเดียว ในจังหวัดที่ฉันไม่รู้จักใครเลย

ฉันรู้สึกว่ากินข้าวคนเดียวไม่อร่อยเลย แต่ฉันก็กินไม่หยุด (เฮ่อ . . . อ้วนเ-ี้ยๆ)

แล้วช่วงนี้เหงาเป็นพิเศษ เพราะพี่เขาไม่มีเวลาอ่ะ
ไม่มีเวลาหรือไม่มีใจวะเธอออ 
SHARE
Written in this book
ผู้หญิงคนนี้ชื่อแตงโม
ความเพ้อของผู้หญิงคนนึง

Comments