บทที่ 2 : นานแล้ว
          มีกล่องเปื้อนฝุ่นใบนึงที่ถูกเก็บอยู่ใต้ชั้นหนังสือ วันนี้เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่มันถูกเปิดขึ้นมาอีกครั้ง ข้างในนั้นมีเด็กชายในความทรงจำคนหนึ่ง เด็กชายที่เราไม่ได้เห็นหน้ามานานมากแล้ว เด็กชายที่เราคิดว่าเคยลืมเขาไปแล้ว เด็กชายที่เราพึ่งพบว่าเขาไม่เคยไปไหนเลย และเราเองก็ไม่เคยลืมเค้าได้เลย
          เราคิดมาตลอดว่าเราเก็บเขาไว้ในกล่องอย่างมิดชิด คิดว่าปิดผนึกกล่องไว้อย่างดีจนเขาไม่สามารถกลับมามีอิทธิพลต่อหัวใจเราได้อีกแล้ว ใช่เราปิดกล่องไว้อย่างดีแล้ว แต่ความเป็นจริงที่เกิดขึ้นคือเราไม่เคยเก็บเขาลงไปในกล่องเลยต่างหาก เขายังคงอยู่รอบตัวเราตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขายังไม่เคยไปไหนสำหรับใจเราเลย
          ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เราควรจะเก็บเขาไว้ในกล่องไหม หรือปล่อยให้เขาอยู่นอกกล่องกับเราเหมือนเดิม แม้ว่าวันนี้เด็กชายคนนั้นจะเติบโตขึ้นจนไม่มีวันเดินกลับมาหาเราแล้ว แต่เด็กชายในความทรงจำกลับยังเป็นพลังบวกที่มีผลกับชีวิตเราเหมือนเดิม เขายังคงเป็นความสุขในวันแย่ๆของเรา ยังเป็นเด็กชายที่ปลอบประโลมชีวิตอันบอบช้ำ ยังคงเป็นเด็กชายที่มีค่าที่สุดเสมอมา
Happy Valentine's Day 
SHARE
Written in this book
บันทึกละเมอ
เรื่องราวที่ละเมอขึ้นมาพิมพ์
Writer
08th_dec
เรื่องเล่าของคนเหงา
ชีวิตของฉันยังคงเดินต่อโดยมีคุณอยู่ในความทรงจำ

Comments