ฮัมบูร์ก
หลังจากกลับถึงบ้าน ชายหนุ่มหยิบจดหมายที่ถูกส่งมาในช่วงอาทิตย์ออกมาดู ฉบับแรกเป็นจดหมายกึ่งอิเล็คโทรนิค คือถ้าจดหมายอิเล็คโทรนิค, ตามราชบัณฑิคมันก็คือ E-mail ใช่มั้ย แต่อันนี้คือธนาคารส่งซีดีมาให้แผ่นนึง เป็นรายละเอียดของกองทุนที่ถืออยู่ จะเรียกว่าจดหมายก็คงไม่ใช่ จะพัสดุก็ดูไม่ใช่อีกนั่นล่ะ เรียกแบบนี้น่าจะดูเข้าท่ามากที่สุดแล้วล่ะมั้ง
.
ส่วนจดหมายอีกฉบับ ถ้าจะว่าไปแบบตรงเผง ก็ไม่ใช่จดหมายเหมือนกัน แต่เป็นโปสการ์ดจากฮัมบูร์ก, เยอรมัน เป็นจดหมายอวยพรวันเกิดที่ออกจากมาเร็วไปซักนิดนึง ดูเหมือนว่าหลังจากไปรษณีย์ทำจดหมายรอบที่แล้วหลงทางไปเก็บเดือน คราวนี้ก็เหมือนจะแก้ตัวได้สำเร็จ
.
ชายหนุ่มอ่านโปสการ์ดซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ แต่ละรอบก็ดูจะมีคำถามผุดขึ้นมาในหัวเพิ่มขึ้น ทั้งกับตัวเองและกับคนอื่น
.
เราสองคนน่าจะรู้จักกันมาเกือบครึ่งนึงของชีวิตได้ แต่เราก็ไม่เคยอยู่ในสถานะแบบนั้น แม้ว่าในใจของชายหนุ่มเองก็รู้ดีว่า เธอคิดยังไงกับเขา แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไม สิ่งเล็กๆ ที่อยู่ระหว่างคนสองคนถึงไม่เคยเติบโตขึ้นเลย
.
ไม่สิ จริงๆ แล้วชายหนุ่มพอจะรู้ดีว่าเหตุผลคืออะไร
.
เธอมีอะไรที่เขาชอบบางอย่าง แต่ก็มีอะไรหลายอย่างที่เขาไม่ชอบเหมือนกัน และพอถึงจุดๆ หนึ่งแล้ว ในใจเขากลับมองไปที่คนอื่นที่เขาคิดว่าดีกว่า เข้ากันได้มากกว่า
.
มีคนเคยถามเขาว่า ถ้าผู้หญิงคนนึงมีคนรักคนใหม่ แต่งงานไป เขาจะเจ็บปวดมั้ย นั่นสิคำตอบน่าจะเป็นคำว่าใช่ แต่สำหรับคนนี้ เขาตอบไม่ได้จริงๆ ว่าเขาจะรู้สึกยังไง
SHARE

Comments