การเรียนรู้ มีชีวิตได้ในใจเรา
ชีวิตไม่เคยเป็นอย่างที่เราวาดฝันไว้
ไม่เหมือนเลยสักนิด ชีวิตเป็นมากกว่าที่เราเข้าใจ
มันมีอีกด้านเสมอ ไม่ว่าตอนนี้เราเข้าใจโลกอย่างไร แต่ก็ยังมีโลกอีกแบบรอคอยเราอยู่ตรงนั้น
รอวันที่เราจะผ่านมามองเห็น

จากความรู้สึกในวัยเด็กที่รู้แต่เพียงว่า โลกทั้งใบมีเพียงครอบครัวของเราเท่านั้น พ่อแม่คือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต ผู้อยู่เบื้องหลัง คอยเยียวยาจิตใจ
ในตอนที่น้ำตาอาบแก้ม พบเจอความล้มเหลว ในตอนที่ความเศร้ามาเยือน หรือสับสนวุ่นวาย ท่านก็ยังอยู่ตรงนี้กับเรา

และท่านโกหกเราเสมอ
-โกหกว่าอิ่มแล้ว ทั้งที่ยังไม่กินข้าวแม้แต่เม็ดเดียว
-โกหกว่าชอบกินหัวปลา เพื่อให้เราได้กินส่วนที่ดีที่สุด
-โกหกโดยปั้นสีหน้ายิ้มแย้ม เพื่อให้เราสุขใจ
แต่ข้างในนั้นแสนเจ็บปวดและเหนื่อยล้า
-โกหกด้วยการแปลงกายเป็นยักษ์ เพื่อสอนสั่งให้ลูกน้อยเป็นคนดี

เมื่อโตขึ้น
พ่อแม่จึงอนุญาตให้เราเห็นความจริง


-เห็นความจริงว่าผู้ใหญ่ที่ดูเหมือนเข้มแข็ง
เขาก็ยังร้องไห้เป็น พ่อแม่ก็เช่นกัน
-เห็นความจริงว่า พ่อไม่ได้ชอบกินหัวปลา
-เห็นความจริงที่ว่า ชีวิตคู่ไม่ได้ราบเรียบ และไม่ง่าย
-เห็นความจริงที่ว่า กว่าเราจะโต พ่อแม่แสนเหนื่อยล้า
-เห็นความจริงที่ว่า หากยังต้องใช้ชีวิตอยู่ในสังคม
จะต้องเจอทั้งคนที่มีน้ำใจและเอาเปรียบ
-เห็นความจริงที่ว่า ไม่มีอะไรถูกใจเราไปซะหมด
-เห็นความจริงที่ว่า ความอดทนคือสิ่งที่เราควรมีให้มากที่สุด

“พ่อกับแม่ขอโทษ...
ที่ไม่ได้ให้ลูกได้เจอความยากลำบากเลย
ลูกสบายมาตลอด ลูกไม่เคยได้เห็นความจริง”

อยากบอกท่านทั้งสองว่า
“ไม่เป็นไร ลูกจะดูแลตัวเองให้ดีเท่าที่ลูกจะทำได้
ชีวิตลูกเพิ่งเริ่มต้น ปัญหาที่เข้ามามันอาจทำให้รู้สึกเจ็บปวดมากกว่าคนอื่นๆ แต่ลูกจะไม่ยอมแพ้
ลูกจะอดทน ไม่ต้องห่วงนะ”

เราไม่เคยรู้ว่าโลกกว้างใหญ่กว่าที่เราคิดมาก...
ครูท่านหนึ่งบอกเราว่า วันที่เราจะได้ใช้ชีวิตจริงๆ คือวันแรกที่เราก้าวเท้าเข้ามาในที่ทำงาน... และนั่นคือโลกแห่งความเป็นจริง แต่ในมหาวิทยาลัยเป็นเพียงโลกจำลอง... เราจะได้เจอมนุษย์ทุกประเภท จนคิดในใจว่า เฮ้ย.. มีคนแบบนี้อยู่บนโลกด้วยหรอ...

สังคมยังคงมีคนดีอยู่
และคนเอาเปรียบแบบถึงที่สุดก็ยังมีอยู่เช่นกัน

การใช้ชีวิต
คือการสัมผัสและลิ้มรสความเจ็บปวด
-เจ็บปวดจากการคาดหวังแล้วผิดหวัง
-เจ็บปวดจากความอยากที่ไม่มีสิ้นสุด
-เจ็บปวดจากการดิ้นรนร้อนเร่าเพื่อให้ได้ครอบครองสิ่งต่างๆ
-ดีดดิ้นผลักไสความเศร้า ความทุกข์ ความไม่สบายใจ ทุกประเภท

ด้วยภูมิคุ้มกันของเราน้อยกว่าคนอื่นๆ
ทำให้เราต้องฝึก ต้องคิด ต้องพัฒนามากกว่าคนอื่นๆ
เราต้องเจ็บปวดและเหนื่อยกว่าคนอื่นหลายเท่า
แต่เราก็ยังหายใจ หายใจเพื่อมีชีวิตอยู่ เพื่อค้นหาความหมายของขีวิต

คนเราใช้ชีวิตอยู่เพื่อบางสิ่งเสมอ
การมีชีวิตอยู่ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเรา
แต่เราจะไม่หยุดเรียนรู้
ไม่ว่าจะเรียนรู้สิ่งใด
มันก็ยังคงเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับการใช้ชีวิตอยู่ดี
ดิ้นรนค้นหาลึกลงไปจนสุดทาง
คำถามสุดท้ายที่ทุกคนต้องเจอคือ...

ชีวิตมันแค่นี้เองเหรอ?
เกิดมา เรียน ทำงาน แต่งงาน มีลูก ลูกเรียน ลูกทำงาน ลูกแต่งงาน รอเลี้ยงหลาน วนลูป..
แล้วจากไป

บางคนใช้ทั้งหมดของชีวิตไปกับความผิดพลาดในอดีต ใช้ทุกลมหายใจไปกับความสูญเสีย ใช้ชีวิตเดียวไปกับการโกรธแค้นอาฆาตผู้อื่น

เรามีชีวิตอยู่เพื่อสิ่งใด?
อะไรคือความหมายของชีวิต?


ถึงตอนนี้เราเลือกที่จะเรียนรู้ฝึกฝนตัวเอง
เพื่อใช้ชีวิตให้เจ็บปวดกับสิ่งต่างๆน้อยที่สุด

ในเมื่อยังมีร่างกาย และยังเกี่ยวข้องกับสิ่งต่างๆอยู่
เราจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะรับรู้สิ่งต่างๆ
สิ่งที่แอบซ่อนและอยู่เบื้องหลังม่านแห่งชีวิต กำลังบ่งการชีวิตเราอยู่ คือ ความไม่รู้
ไม่รู้สึกเลยว่าสักวันเราต้องตาย ไม่รู้ว่าถึงเราจะร้องไห้งอแง ลงไปดิ้นกับพื้นอย่างไร เราก็ยังไม่ได้สิ่งที่ต้องการ
ความไม่สบายใจ ความทุกข์ใจคือสิ่งที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่เราก็ยังพยายามหนี...
สำหรับเรา ชีวิต คือการเรียนรู้เพื่อจะอยู่กับความจริงโดยมีความทุกข์น้อยที่สุด น้อยลงไปเรื่อยๆ

==
ลูกขอบคุณพ่อกับแม่ที่สอนลูก ตีลูก
ยอมเจ็บปวด ยอมเป็นยักษ์ในสายตาลูก
ถึงแม้จะไม่สมบูรณ์พร้อมเหมือนครอบครัวอื่น
แต่พ่อกับแม่ได้ทำอย่างเต็มที่แล้ว
ทุกอย่างมี 2 ด้านเสมอ
ขอให้เลือกมองด้านดีซึ่งมีอยู่มากมาย
ขอบคุณครอบครัวกำลังชาญ
ครอบครัวแสนธรรมดาแต่พิเศษที่สุด
ขอบคุณที่ทำให้ลูกได้เกิดมาลืมตาดูโลก
ขอบคุณที่เลี้ยงดูจนเติบใหญ่
ขอบคุณที่ให้อิสระ ให้ได้ใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการ

“รักและคิดถึงเสมอ”
SHARE
Writer
KruToaDam
เป็นอะไรดี
สิ่งมีชีวิตในโรงเรียน “ธรรมชาติครูตัวดำ”

Comments