การตัดสินใจลดน้ำหนักครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้นับไม่ได้
“Fall seven times stand up eight”

นี่เป็นอีกครั้งที่เราตัดสินใจจะลดน้ำหนัก
อีกหนึ่งครั้งในหลายๆครั้ง 

ตั้งแต่จำความได้
ก็ไม่เคยสัมผัสกับคำว่าผอม
เราน้ำหนักเกินเกณฑ์มาตรฐานมาตลอด

มีช่วงที่ผอมที่สุด
แต่ก็คืออ้วนอยู่ดี
เมื่อเทียบกับคนทั่วไป

พอขึ้นมหาลัยก็ปล่อยตัวมาเรื่อยๆ
ตามแรงดึงดูดของร้านชาบูหมูกะทะที่ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ดพอๆกับร้านกาแฟ 

รู้ตัวอีกทีคือเราปวดเข่ามากๆเพราะร่างกายต้องแบกน้ำหนักที่เกินมาตรฐานมาตลอด

อย่างที่บอก 
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราตัดสินใจจะลดน้ำหนัก
ณ.วันที่เราเขียนบทความนี้
เราได้ปฏิบัติมาแล้วเป็นเวลา 1เดือนถ้วน

มันจะไปยากอะไร
เราทุกคนรู้ดีกันอยู่แล้ว

กินอะไร
ก็ได้อย่างนั้น
ง่ายๆ

ที่มันยากคือใจต่างหาก
เพราะการลดน้ำหนัก
มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเราในวันแรกที่คิดจะลด

แต่มันขึ้นอยู่กับการตัดสินใจหลายๆครั้ง
ในขณะที่เรากำลังลดอยู่

เป็นคำพูดที่เราได้ยินมาจากคลิปบอกวิธีการลดน้ำหนักอย่างถูกต้อง

ชีสเบอร์เกอร์ในแมคโดนัลมันน่ากินขึ้นเป็นล้านๆเท่า
ในเวลาที่เรากินมันไม่ได้
เราโหยหาชาบูทุกค่ำคืน
เพราะปกติต้องจัดทุกอาทิตย์

ทูน่าในน้ำแร่มันทั้งฝืดคอ
ยิ่งผักสดๆยิ่งแล้วใหญ่
ไม่เหมือนของทอดของมันที่เราชอบกินเลย
ทำไมมึงไม่ผลิตอาหารที่ทั้งมีอร่อยและมีประโยชน์วะ

ของมีประโยชน์แต่ละอย่างคือรสชาติเหี้ยมากกก 
ไม่ถูกจริตคนอ้วนเอาซะเลย
ได้แต่คิดแล้วก็ฝืนกลืนมันเข้าไป

นั่นคือช่วงที่เราตัดสินใจหักดิบจากอาหารที่ให้โทษกับร่างกายมาอย่างยาวนาน

เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน
เราเริ่มมีความสุขกับมันมากขึ้น
คิดว่าทุกคำที่กินเข้าไปนั้นล้วนจะส่งผลดีกับร่างกาย

เพื่อจะทำหลายๆสิ่งในชีวิต
นี่คือสิ่งแรกที่เราควรจะเริ่ม
นั่นคือการรักตัวเอง

เรารู้อยู่ตลอด ว่าสักวันเราจะต้องเปลี่ยน
หากแต่ที่ผ่านมามันเป็นพรุ่งนี้มาตลอด
ไม่เคยที่จะเป็นตอนนี้ เดี๋ยวนี้ วินาทีนี้

บ้างก็ล้มเลิก เพียงเพราะว่าเห็นผลของมันช้าเกินไป

เราเปลี่ยนวิธีคิดใหม่
จะเห็นผลช้าเร็วไม่เป็นไร
แต่อย่างน้อย
เราได้เอาของที่มีประโยชน์เข้าไปในร่างกาย
นั่นมันก็เพียงพอแล้ว 

รางวัลที่เราจะให้ตัวเองคือ ในหนึ่งเดือนเพื่อนจะมีวันหยุดสองวันทีี่จะพาเราไปกินอะไรก็ได้ที่เราอยากกิน ในปริมาณที่เหมาะสม หรือที่เรียกกันว่า 
Cheat meal 

ให้ได้ลิ้มลองรสชาติที่คุ้นเคย
ก่อนจะมาสู้กันต่อไป

หนึ่งเดือนยังไม่ถึงเสี้ยวหนึ่งที่เราต้องต่อสู้กับใจตัวเอง

เราจะมีเพื่อนสนิทเป็นผักและผลไม้
และแวะไปทักทายพวกๆหมูๆเนื้อๆบ้าง

ช่างหัวแม่งมัน
เราจะเลิกโทษตัวเองที่ปล่อยเวลาล่วงเลยมานานขนาดนี้

ไม่มีหอคอย
และเราก็ไม่ได้เป็นเจ้าหญิง
ไม่มีเจ้าชายหรือใครหน้าไหน
ที่จะมารับตัวตนของเราเอาไว้
และพาไปออกไปพบเจอชีวิตที่ดีกว่าที่เป็นอยู่

บอกไม่ถูก
นี่เป็นครั้งแรกที่เรารู้สึกรักตัวเองมากกว่าที่เคยเป็น

เราจำไม่ได้ว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว
ที่เราพยายาม
แต่สัญญากับตัวเองเอาไว้
ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย









SHARE
Writer
Horizonn
Student
สวัสดีเธอผู้ไม่เคยพบปะ

Comments