The best  I ever had (สิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันเคยมีมา)
I will never let you fall. I stand up with you forever. I be there for you through it all. Even if it send me to heaven.
เรากลับมาเขียนถึงคุณอีกแล้ว หลังจากครั้งสุดท้ายที่เคยเขียนถึง ความจริงแล้วนอกจากเรื่องเครียดจากความห่างเหินของครอบครัวของเรา ก็มีคุณนี่แหละที่เราเป็นห่วงและคิดถึงทุกเวลา

เราบอกคุณเสมอว่าคุณคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับเรา ตลอดเวลาที่เราคบกัน ไม่เคยมีสักครั้งที่เราทะเลาะกันจริงจัง อาจมีนอยด์ไปบ้าง แต่เราก็กลับมาคุยได้เหมือนเดิมตลอด

เราเคยบอกคุณแล้วว่าทำไมเราถึงตัดสินใจมาคบกับคุณ เพราะคุณเป็นทุกสิ่งสำหรับเรา คุณเป็นเพื่อน เป็นคนรัก เป็นบ้านที่เราพักพิงได้ยามเหนื่อยล้า เรารู้สึกสงบเหลือเกินตอนอยู่กับคุณ

ทุกเรื่องราวที่ผ่าน ทุกสัมผัสที่คุณกระทำ มันทำให้เราตระหนักว่าความสวยงามของโลกยังหลงเหลือ ความอ่อนโยนของคุณทำให้มันกลายเป็นศิลปะ 

ใช่ ความรักคือศิลปะที่แสนสวยงาม ความละเอียดอ่อนของมันเป็นได้ทั้งความงดงามและความเศร้าโศก บนศิลปะไม่เคยมีคำว่าผิดถูก มันแล้วแต่ว่าใครจะตีความหมายสิ่งนั้นว่าอย่างไร

ตลอดเวลาเรารู้ว่าคุณรักเราแค่ไหน แต่เราไม่เคยคิดว่าคนอย่างเราที่ไม่แม้แต่เห็นค่าตัวเองจะทำให้ใครสักคนร้องไห้ออกมาได้ ตลอดเวลามันเป็นเราเองที่ร้องไห้กับคุณถึงชีวิตที่เราไม่อยากมี ถึงระยะทางที่กำลังฆ่าเราช้าๆ

คุณร้องไห้ ขณะเรากอดคุณเพื่อปลอบโยน แต่เราพูดอะไรไม่ออก เราจุกกับภาพที่เห็น แต่เราไม่รู้จะทำยังไงให้เรื่องของเราดีกว่านี้ เราต่างตระหนักว่าแค่เรารักกัน มันไม่พอ เราต่างร้องขอให้อีกฝ่ายหนีไปด้วยกันนับครั้งไม่ถ้วน เหมือนซีรี่ย์เรื่อง The end of fucking world ที่นางเอกชวนพระเอกล่องเรือข้ามทวีปไปด้วยกัน เพื่อจะหลบหนีเมืองที่น่าเบื่อ โลกที่โหดร้ายใบนี้

หยาดน้ำตาที่ร่วงหล่นของคุณ มันบีบหัวใจเราให้แตกสลาย เราอยากทำได้มากกว่านี้ อยากพาคุณหนีไปด่้วยกัน แต่ก็ทำไม่ได้ และภาพเหล่านั้นตามหลอกหลอนเราตลอดเวลา


คุณพูดเสมอว่าสักวันมันจะดีขึ้น เราพูดเสมอว่าคำว่าสักวัน เหมือนมันไม่มีจริง แต่ลึกลงไป เรายังหวังว่าเราสองคนจะมีชีวิตที่ดีขึ้นกว่านี้ เราจะมีชีวิตของเราที่ไม่ต้องอยู่บนความคาดหวังของใคร จะมีวันที่เราอยู่ด้วยกัน เพียงแค่ต้องใช้เวลาและอดทนมากกว่านี้

ใครบางคนพูดว่าพระเจ้าสาปแช่งสัตว์ที่มีสี่ขา สี่แขน และสองหัว ด้วยการลงโทษพวกมันให้เหลือเพียงครึ่งเดียว ดังนั้นแล้วมนุษย์ทุกผู้ทุกนาม ล้วนยังหลงเหลือชิ้นส่วนที่ขาดหายของตนเอง เพียงแค่เราไม่รู้เลยว่าจะเจออีกครึ่งนึงที่หายไปของเราเมื่อไหร่

ทุกวันเราบอกตัวเองว่าอีกไม่กี่วันจะเจอคุณแล้ว เรานั่งนับทุกวันเวลาเพื่อที่จะได้อยู่กับคุณแค่ไม่กี่วัน หลังจากเราต่างต้องไปมีชีวิตที่ไม่อยากมีของตัวเองมาเกือบสามล้านวินาที

คุณพูดว่า “ลองนึกถึงคู่ที่คนรักอยู่ต่างประเทศสิ เขาต้องใช้ความอดทนมากนะ นั่นเจอกันแค่ปีละครั้งเอง เรายังโชคดีที่ได้เจอกันเดือนละครั้งก็ดี”

แต่... มันไม่เคยพอ

เราไม่ได้อยากอยู่ตัวติดกับคุณตลอดเวลา เหมือนการตกหลุมรักใครใหม่ๆ ตอนเป็นวัยรุ่น แต่บางครั้งเราอยากให้คุณอยู่ตรงนี้ตอนที่เราร้องไห้กับความคิดมาก กับคืนที่หัวใจแตกสลายซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า กับวันที่โลกหันหลังให้กับเรา


เราไม่ได้ชอบโลกทั้งใบ แต่เราชอบคุณคนเดียว
เหมือนชื่อหนังสือนิยายเล่มนึงที่เราเห็นผ่านตา คุณรู้ว่าเราเกลียดโลกใบนี้แค่ไหน รู้ว่าเราอยากหายไปแค่ไหน ในหัวของเรามีแต่แผนการหายตัวไปของตัวเอง พร้อมจะวิ่งหนีออกจากโลกใบนี้ แต่มันไม่เป็นอย่างนั้นตอนอยู่กับคุณ

ตอนที่อยู่กับคุณ เราลืมเรื่องเครียดที่บ้าน ลืมเรื่องเครียดว่าตัวเองไร้ค่าแค่ไหน ไม่เลย เราจ้องมองคุณและตระหนักว่ามันดีแค่ไหนที่ได้อยู่กับคุณ ความกังวลใจ ความทรมานหายไปหมดเเล้ว ขณะที่เรารู้สึกไร้ค่าเพราะความคาดหวังเหล่านั้น เรากลับรู้สึกตนเองมีค่าตอนที่อยู่กับคุณ

เพราะฉะนั้นนั่นคือเหตุผลว่าทำไมเราถึงโทษตัวเองตอนที่เห็นน้ำตาของคุณ เราอยากทำได้มากกว่าแค่ปลอบคุณ มากกว่าแต่โอบกอดคุณเท่านั้น

เพื่อนสนิทของเราพูดว่า “เราต่างทำดีที่สุดแล้ว ถ้าถึงวันที่มันไปไม่ได้จริงๆ ก็ต้องปล่อย” หลังจากเราพูดกับเธอว่าคุณร้องไห้และบอกถึงปัญหาระหว่างคุณกับแม่ของคุณ

มันมีหลายสิ่งเหลือเกินที่เราไม่อาจเปลี่ยนแปลง เราไม่อาจทำให้ทุกคนพอใจได้หมดหรอก เราไม่อาจเปลี่ยนแปลงความคิดของใครได้ เราไม่มีวันรู้ว่าแต่ละคนแท้จริงเป็นอย่างไรและเราไม่อาจเลิกเป็นลูกของใครได้เลย ต่อให้เรารู้สึกว่าพ่อแม่ทำไม่ถูกต้องก็ตาม


มันมีหลายครั้งที่เราเหนื่อยล้ากับความสัมพันธ์ของเรา หลายครั้งเราถามว่าถ้าเราเจอใครสักคนที่นิสัยเหมือนคุณและเข้ากันได้จริงๆ เหมือนคุณ แต่สามารถมีชีวิตด้วยกันได้ง่ายกว่า ถึงตอนนั้นเราจะไปรึเปล่า?

ไม่หรอก เราจะไม่ไปจากคุณ เพราะมันไม่ใช่ใครก็ได้ที่ทำให้รู้สึกแบบนี้ แต่มันเป็นคุณคนเดียวที่ฉันรู้สึก 

เราไม่รู้หรอกว่าหากทุกสิ่งจบลง เราจะเป็นยังไง แต่จำได้ไหมว่าเราเคยบอกจะไม่เหลือสิ่งใดหากไม่มีคุณอยู่ บางทีหากทุกอย่างแตกสลายลง เราอาจปิดกั้นทุกสิ่งไป ใช้เวลาเก็บเศษเสี้ยวที่แตกสลายนั้น จะกลับมายืนหยัดบนโลกอันโหดร้าย แต่คุณมั่นใจเถอะ ไม่มีใครทดแทนคุณได้หรอก เพราะเราไม่ใช่พวกต้องหาใครมาทดแทนหากไม่พร้อมจะมีใครจริงๆ

เรื่องที่เจ็บที่สุดคือทุกอย่างเคยเกิดขึ้น เราไม่อยากรู้ว่าวันข้างหน้านั้น สิ่งต่างที่เราร่วมทำมา คุณจะทำกับใครคนอื่นเช่นกัน แต่ลึกลงไป เราหวาดกลัวว่าเราจะเจอใครสักคนที่คล้ายเราสองคน และเราจะปักหลักกับใครคนนั้น คนที่เราแอบมองหาตัวตนของพวกเราในพวกเขา คนที่ไม่ใช่จิตวิญญาของเรา แต่เราต้องอยู่กับเขา


คุณ เราไม่รู้จะหาคำใดอธิบายว่าคุณมีค่ากับเราแค่ไหน เราอยากเป็นเทวดาที่ปกป้องคุณ อยากโอบกอดคุณตอนคุณไม่มีใครเหมือนที่คุณทำ และหากวันนึงเราต้องตายจากไป โปรดจดจำไว้ว่าคุณคือสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันเคยมีมา...





SHARE
Writer
Janiva
No one
A girl who loves writing, emotional, sold my soul to devil, love sadness, disappointed daughter.

Comments