Hard Feelings
ใกล้วาเลนไทน์
หันไปทางไหนก็เจอกับดอกไม้ ของขวัญ และกิจกรรมสุดพิเศษที่จัดขึ้นช่วงนี้โดยเฉพาะ
เราเป็นคนโสด ที่รู้สึกเฉยๆกับเทศกาลนี้มาก
เอาจริงๆก็เฉยๆกับวันเกิดและทุกเทศกาลไปแล้ว 
 
กำลังตัดสินใจว่าจะทักคนที่ชอบไป
แล้วก็ชวนคุยเหมือนเดิมทุกทีดีไหม
แบบว่าเนียนๆไปคุย
อันที่จริง ก็ไม่ได้คุยกันมาเกือบเดือนแล้วนะ..
ตลอด 2 ปีตั้งแต่เธอรู้ว่าเราคิดยังไง 
ก็มีแค่เราที่ทักเธอไปก่อนทุกที
ท้อแท้ว่ะ
เราไม่แน่ใจว่าจริงๆแล้วเธออยากคุยกับเรา 
อยากให้เราทักไปหรือเปล่า

เราคุยกันในฐานะเพื่อนที่ดี 
ที่ไม่ว่าเราจะพยายามแค่ไหน
ก็ไม่สามารถข้ามกำแพงของเธอได้เลย
ความรัก ความเอาใจใส่ บวกค่าของขวัญ ไม่ได้มีผลต่อความรู้สึกเธอเลย

เคยคิดว่าแอบรักเพื่อนมันทรมานมากแล้วนะ
แต่มันเทียบไม่ได้เลยเมื่อพบว่าเธอไม่ได้รัก

เธอไม่เคยพูดตรงๆว่าคิดยังไง
เธอไม่เคยปฎิเสธ...
เพื่อนของเธอก็เชียร์ให้เราคบกัน
เพราะอะไรก็ไม่แน่ใจ แต่จากการที่เธอไปบ่นให้เพื่อนฟัง
คงทำให้พวกเขาตีความไปว่าเธอมีใจให้เรามั้ง
มันน่าอายมาก บอกตรงๆว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เราจะไม่เชื่อเพื่อนเธอเด็ดขาด

พวกเขาบอกว่า แค่ทำให้ผู้ชายอย่างเธออ้าปากพูดเรื่องความรักขึ้นมาได้ก็สุดยอดแล้ว
อย่างน้อยตอนนี้เราก็วนเวียนอยู่ในหัวเธอบ้าง 
เฮอะๆๆ อยากจะหัวเราะให้ก้องโลก
ก็การที่คนเราจะพูดถึงใครคนนึงบ่อยๆ ไม่ได้หมายความว่าจะชอบนี่นา
ทำไมตอนนั้นคิดไม่ได้นะ

เธอไม่เหมือนใคร
เป็นผู้ชายที่เฉยชาแต่ก็ใจดี ปากหมาแต่มีเหตุผล 
พูดมากแต่ก็เป็นผู้ฟังที่ดี
บางทีก็ดูเหมือนใส่ใจแต่บางทีก็เหมือนไม่แคร์อะไรเลย
สุภาพบุรุษแต่บางทีก็สถุนเกินบรรยาย
กวนตีนแต่ก็เป็นที่รักของทุกๆคน
เธออาจจะไม่รู้ว่าข้อดีและข้อเสียของเธอมันทำให้เราตกหลุมรักเธอ

ความไม่สมบูรณ์แบบของเธอ
มันทำให้เราอยากทำความเข้าใจ
เราเคยคิดว่าเราแค่ประทับใจเธอ แค่แอบชอบขำๆ
แต่รวมเวลาเกือบ 4 ปี แอบชอบขำๆก็ทำให้เราร้องไห้บ่อยๆเหมือนกัน

เราไม่เคยโทษเธอเลยนะ
ถ้าหากเธอจะไม่ชอบเรา
ก็ความรักมันบังคับกันไม่ได้นี่
เธอไม่ชอบเราก็ไม่ผิดหรอก

แต่ถ้าเทียบกับหลายๆครั้งที่ผ่านมา
เราว่าครั้งนี้ทำให้เราเข้าใจมากขึ้นในเรื่องความรักเลยนะ

เราพบว่า ความรักมันออกแบบอะไรไม่ได้สักอย่างเลยจริงๆ

เราก็ไม่ค่อยชอบหรอกนะ ที่คิดถึงเธอบ่อยๆน่ะ
เรารู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง 
เราไม่ชอบเวลาเธอบอกว่าช่วงนี้นอนดึก
เราไม่ชอบความรู้สึกเป็นห่วงที่มันเพิ่มมากขึ้นทุกวัน
เราไม่ชอบที่จะต้องรอข้อความจากเธอ
เราไม่ชอบที่ไม่รู้ว่าวันนี้เธอทำอะไร เธอไปเจอใครมาบ้าง
เรารู้ว่ามันงี่เง่ามากๆ เราไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลย

เฮ้อออ
บางทีมันก็เหนื่อยนะ
เราเคยคิดว่าถ้ามีแฟนตัวเราจะเปลี่ยนไปไหม
จะมีความสุขหรือความทุกข์มากกว่ากัน
แต่พอเอาจริงๆ พอจะมีจริงๆ ก็กลัวจะดูแลเขาไม่ได้
การมีแฟน มันหมายถึงการดูแลเอาใจใส่เขาด้วยนะ
ตัวเราจะทำได้แน่หรอวะ
หลายครั้งที่เราถามตัวเองแบบนี้ 
ก็รู้แหละว่าบางทีการจะไปกะเกณฑ์กับความรักมันเป็นเรื่องบ้ามาก
แต่เราก็อยากทำให้มันดีที่สุดนี่
แค่อยากทำให้มันเป็นรักสุดท้าย...
จนลืมไปว่าบางทีความคาดหวังมันก็ทำให้เราทุกข์ใจได้เหมือนกัน

แม่เคยบอกว่าถ้ายังไม่แน่ใจ ห้ามคบเด็ดขาด 
ห้ามให้ความหวังเขาด้วย
เราก็เชื่อแม่มาตลอดนะ 

เคยมีอยู่วันนึงที่เราได้ดอกไม้ช่อสวย จากคนที่ครั้งนึงเราเคยอยากเป็นแฟนด้วย
เมื่อกลับมาถึงบ้าน แม่ก็เอาแต่อมยิ้มส่งสายตาวิ้งค์วับมาให้
ก็เหมือนทุกที ชอบบอกเราว่าห้ามมีความรัก
แต่ก็ทำแบบนี้เรื่อยไป

เรามองแม่นิ่งๆ ยิ้มในแบบที่แม่เข้าใจได้ในทันที
ทำไมละ ไม่ชอบคนให้หรอ
แม่ถามแต่ดูเหมือนไม่ได้ต้องการคำตอบ
ฉันพยักหน้ายักไหล่แกนๆไปให้ จะว่าไม่ชอบก็ไม่ใช่ 
แค่รู้สึกว่าตอนนี้ไม่ได้ชอบมากเหมือนตอนนั้นแล้ว

แม่รักป๊าแค่ไหน ตอนไหนที่แม่รักป๊าแล้วตอนนี้ยังรักอยู่ป่ะ
เราถามแม่ออกไป เห็นสายตาที่วูบไหวของแม่
ก็รักเท่าที่คนเราจะรักคนอื่นได้นั่นแหละ
แม่รักที่ป๊าเอาใจใส่และทำให้แม่รู้สึกอบอุ่นใจ รู้ตัวอีกที แม่ก็รักไปแล้ว
แม้ทุกวันนี้ป๊าจะขี้บ่นไปบ้างหรือไม่ตามใจแม่เหมือนแต่ก่อน แต่แม่ก็ยังรักป๊านะ

คำถามที่ว่าตอนนี้ยังรักอยู่ไหม
ก็รักนะ แต่มันเปลี่ยนไปเป็นความเข้าใจด้วย
โตขึ้น หนูจะรู้เองว่าแค่ความรักมันไม่พอหรอก
มันมีองค์ประกอบอีกเยอะ
ที่จะทำให้เราตัดสินใจแต่งงานและเลือกอยู่กับใครสักคน
แม่ถึงอยากให้คิดดีๆไง
มีแฟนได้ แต่ลูกต้องแน่ใจว่าลูกรักเขาและเขารักลูกดูยากเนอะ ความรักเนี่ย 
ทั้งๆที่หนูเคยชอบเค้า แต่ปฎิเสธเค้าเฉยเลย
ฉันบ่นแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงนอน
อื้อ ...สักวันลูกก็จะเข้าใจ
มันดูเหมือนยาก แต่จริงๆแล้วมันไม่มีอะไรเลย

พอคิดถึงอดีต เราก็มักจะมีความทรงจำกับแม่เสมอ 
คนที่อยู่ข้างๆตั้งแต่เด็กจนโต
ปิดเทอมช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา
แปลกดีที่แม่ไม่ถามเรื่องแฟน หรือพูดกดดันอะไรเลย
แต่ดันมาพูดเมื่อวันสองวันที่ผ่านมา =.=

แค่ฉันเงียบๆ ไม่โทรไป แม่ก็คิดว่าฉันนอยด์เรื่องความรัก
บอกฉันก็เป็นแบบนี้ทุกที
มีเรื่องแล้วไม่ยอมบอก
น้ำเสียงหงอยๆเจือไปด้วยความน้อยใจ
ทำเอาฉันรู้สึกผิดที่ทำให้แม่เป็นห่วง

5555 ก็มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ไง ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอกแม่
หนูน่ะเก่งจะตาย แม่ก็รู้...
รักตัวเองให้มากๆ เข้าใจไหม 
ฉันพยักหน้าเงียบๆให้โทรศัพท์ 
เราคุยกันไม่ถึงหนึ่งนาที แต่เหมือนคำพูดของแม่ทำให้ฉันคิดอะไรขึ้นมาได้
นั่นสิ รักตัวเองให้มากๆ

บางที ในความรักงงๆที่มีอย่างยาวนาน
ที่ฉันมีต่อเพื่อนชายคนนั้น
มันคงต้องถึงคำว่าพอ 
กลับมารักตัวเองได้แล้วนะ ครั้งแรกที่ฉันบอกตัวเอง
อย่างน้อยแกก็ทุ่มเทมาพอแล้ว 
ถ้าเหนื่อย ก็หยุดเถอะ

เมื่อวันที่เรารู้สึกว่าความรักมันยากเกินไป
เราว่าการหยุดเอาไว้มันก็ไม่ได้แย่มากนะ 
ถ้าในระหว่างนั้น ตัวเราหรือตัวเขาจะมีคนรัก
ยังไงมันก็เรื่องที่ดีไม่ใช่หรอ
อย่างน้อยก็รู้ว่าเราไม่ใช่ คนที่ใช่สำหรับกันและกัน
อย่างน้อยก็ได้เรียนรู้ว่าความรักมันเป็นยังไง
อย่างน้อยก็ได้เข้าใจและเข้าใกล้กับมันมากขึ้น

ถึงแม้ว่าความรักเข้าใจยาก แต่มันเข้าใจได้... 

SHARE
Writer
Reedgrass
Student
การเขียนทำให้เราใจเย็นขึ้น ..เราจึงเขียน

Comments

jmo0nme74
7 days ago
เรื่องราวของเราคล้ายกันเลย แต่ฐานะของเราเป็นแค่พี่น้อง :)
Reply
Reedgrass
7 days ago
สู้ๆนะ🙂😄