ขุดหวย
สมพงษ์และสมศรีคู่สามีภรรยา ได้ใช้เงินเก็บที่ได้จากการค้าขายลูกชิ้นทอดในกรุงเทพฯ ซื้อที่ดินผืนหนึ่งที่บ้านเกิด หวังจะทำเป็นไร่สับปะรด

แต่เหมือนโชคชะตาเล่นตลก เมื่อทั้งคู่ลงมือทำไปเพียงไม่กี่วัน สมศรีผู้เป็นภรรยา ก็ดันเกิดป่วยหนักกะทันหัน ทำให้สมพงษ์ต้องเอาเวลาในการทำไร่มาดูแลภรรยาที่กำลังป่วยแทน

ในคืนหนึ่งหลังจากส่งภรรยาเข้านอน สมพงษ์ก็ออกมาทำไร่เงียบๆคนเดียว เขานึกเสียใจที่ถูกโชคชะตากลั้นแกล้ง เงินเก็บก็เหลือน้อยเต็มที งานในไร่ก็ไม่ไปไหน ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกท้อแท้

สมพงษ์ลงมือขุดดินต่อไปเรื่อยๆ ฉับ..ฉับ..ฉับ..

เฉ้ง!...

เขารู้สึกว่า คมจอบไปสัมผัสกับของแข็งบางอย่าง เมื่อลองคุ้ยๆดูปรากฎว่ามันเป็นหินสีดำรูปร่างประหลาด เมื่อเขายกขึ้นมาพิจารณา

สมพงษ์ก็ได้เห็นอะไรบางอย่าง

ในช่วงบ่ายของวันถัดมา สมพงษ์เฝ้ารอฟังผลสลากกินแบ่งรัฐบาล จากวิทยุเครื่องเก่า อย่างใจจดใจจ่อ เมื่อเสียงจากวิทยุประกาศผล สมพงษ์หันไปมองภรรยาด้วยความดีใจ ก่อนจะกล่าวว่า

"ที่รัก ต่อจากนี้เราไม่ต้องลำบากกันอีกแล้ว"

ความหูไวของชาวบ้านบวกกับความเร็วในยุค 4G ทำให้ทุกคนในหมู่บ้านรู้กันภายในระยะเวลา ที่รวดเร็ว

"แกรู้ไหม ไอ้พงษ์นะ มันถูกหวยรางวัลที่สอง" ชาวบ้านคนหนึ่งเอ่ย

"ไอ้พงษ์ที่เพิ่งกลับมาจากเมืองกรุงนะหรอ ?" 

"ก็ใช่น่ะสิ ไอ้ชาติที่อยู่บ้านข้างๆมัน ไลน์มาบอกข้าเมื่อตะกี้"

ณ ตอนนี้ หัวข้อสนทนาหลักของชาวบ้านในหมู่บ้าน คือเรื่องที่สมพงษ์ถูกหวยรางวัลที่สอง ทันทีที่เขาเดินออกจากบ้าน ชาวบ้านหลายคนรีบทัก "อ่าว! ว่าไงเศรษฐีใหม่"

"เอ็งไปเอาเลขมาจากไหนวะ ?" ชาวบ้านหลายคนเดินเข้ามาถามไถ่

สมพงษ์ยิ้มกริ่ม พลางทำทีมองซ้ายมองขวา "พวกลุงป้า อย่าไปบอกใครนะ" ว่าแล้วเขาก็หยิบเอาหินรูปร่างประหลาดมาให้พวกชาวบ้านดู 

เหล่าบรรดาลุงป้า หนุ่มสาว ตาลุกวาว "มันคืออะไรวะ ?" ชาวบ้านคนหนึ่งถาม

"ก็เมื่อวานผมขุดดินอยู่ที่ไร่ ขุดไปขุดมา ก็ไปเจอไอ้หินนี่เข้าให้ พอผมเอากลับมาดูที่บ้าน ถูๆไถๆมันนิดหน่อย ก็เห็นลาย พอเอาแป้งโรยยิ่งเห็นชัด ผมก็เลยเอาเลขไปซื้อหวย"

"โอโห่! ขอข้าดูหน่อย" ชาวบ้านคนหนึ่งพยายามเอื้อมมือเข้ามาจับ แต่สมพงษ์รีบชักกลับ ชาวบ้านคนนั่นจึงหน้าไม่พอใจ "อะไรของเอ็งวะ ข้าขอดูหน่อยไม่ได้หรอ ?"

สมพงษ์ส่ายหน้า "ไม่ได้ๆ หินนี้ของผม" เมื่อกล่าวไปเขาเห็นขาวบ้านหลายคนทำสีหน้าไม่พอใจ

"แต่ทุกคนไม่ต้องกลัว มันไม่ได้มีแค่ก้อนเดียว มันมีเป็นสิบ"

เมื่อได้ยินเช่นนั่นชาวบ้านหลายคนตาลุกวาวอีกครั้ง

สมพงษ์ทำหน้าลังเล "คืออย่าไปบอกใครนะ ในไร่ผมมีเป็นสิบก้อนเลย ผมลองขุดแล้วเมื่อตอนเช้า เจออีกเพียบ"

"ถ้างั้นพวกข้าขอลองไปขุดดูได้ไหม ?" ชาวบ้านคนหนึ่งถามขึ้น

สมพงษ์มองชาวบ้านคนนั่นด้วยสีหน้าลังเล "ก็ได้นะแต่ว่า ผมกลัวไร่ผมจะพังหมดน่ะสิ"

"โอ๊ย! เอ็งไม่ต้องห่วงเรื่องนั่นหรอก พวกข้าก็ชาวสวนชาวไร่เหมือนกัน รู้ดีว่าต้องทำยังไง แล้วอีกอย่างสวนเอ็งก็ยังไม่ได้ปลูกอะไร ไม่ใช้หรอ เอ็งไม่ต้องห่วงหรอก"

"พวกข้าน่ะ มืออาชีพ"

"เอ่อ..ก็ได้"

หลังจากวันนั่นชาวบ้านกลุ่มเล็กๆสิบกว่าคน ที่ฟังสมพงษ์พูดเรื่องหินประหลาด ก็แห่นำพรรคพวกมาขุดที่ไร่ของสมพงษ์ จากสิบกลายเป็นหลายสิบ จากแค่หมู่บ้านกลายเป็นทั้งตำบล ลามไปถึงตำบลใกล้เคียง ร่วมๆแล้วเกือบร้อยชีวิตมาขุดหาหินประหลาดในไร่ของสมพงษ์

บางคนเจอก็ร้องดีใจป่าวประกาศไปทั่ว บ้างก็แอบเอาออกไปเงียบๆ บ้างก็ไม่เจออะไรเลยแต่ดันได้เลข เห็นไส้เดือนสองตัวก็ตีเป็นเลขบ้าง แล้วแต่จิตนาการของแต่ละคน

สมศรีมองพวกชาวบ้านที่กำลังขุดหาหิน ด้วยสายตาที่รู้สึกละอายใจ "พี่พงษ์ถ้าพวกเขาารู้ว่าเราไม่ได้ถูกหวย อย่างที่บอกเขาจะไม่โกรธหรอ"

สมพงษ์หันไปมองหน้าภรรยา "ไม่ต้องห่วงหรอก พี่ก็แค่บอกว่าเอาเงินที่ได้จากหวยไปใช่หนี้หมดแล้ว แค่นี้พวกเขาก็ไม่รู้แล้ว"

"ปล่อยพวกเขาพรวนดินให้เราไปอย่างนี้แหละ ไร่สับปะรดของเราจะได้เสร็จไวๆ" 

ว่าแล้วทั้งคู่ก็ช่วยกันยกโต๊ะไปตั้งร้านขายลูกชิ้นทอดกับน้ำ อาชีพเก่าของทั้งคู่
SHARE
Written in this book
ตลกร้ายกาจ
รวบรวม เรื่องสั้นแนวตลกร้าย หลากหลายเรื่องราว ไม่ว่าจะเป็น ชีวิตคนทั่วไป มหาเศรษฐี ยาจก โจร ตำรวจ ผีสาง เทวดา ไปจนถึง มนุษย์ต่างดาว มีเนื้อหา เสียดสี จิกกัดสังคม แสบ ๆ คัน ๆ พอหอมปากหอมคอ มาพร้อมบทสรุปสุดร้ายกาจยากเกินคาดเดา ที่ลองแล้วจะติดใจ
Writer
PungPron
Writer
อยากอ่านเรื่องตลก แบบร้าย ๆ คลิ๊ก!!

Comments