แด่ความรัก
แด่ความรักที่มีแค่ฉันที่รู้สึกถึงมันเพียงคนเดียว...
ฉันเคยเชื่อว่าถ้าเราทุ่มเทและแสดงความรู้สึกออกมาจากหัวใจให้คนคนหนึ่งสักวันคนคนนั้นเค้าจะรับรู้ละเข้าใจ....แต่มันก็เป็นแค่ความคิดที่ไม่มีทางกลายเป็นความจริงได้ 

นานวันเข้าทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนเค้าไม่ใช่คนเดิมที่ฉันเคยรู้จัก มีเพียงฉันที่ยังคงรักและรู้สึกเหมือนเดิม ยังคงใส่ใจ ยังคงเป็นห่วง ยังคงอยู่ข้างๆ ยังคงทำทุกอย่างเพื่อความรัก และสุดท้ายคนที่ต้องเจ็บปวดก็มีแค่ฉัน 

เพราะเค้าไม่เคยรู้สึกอะไรเลย เค้ายังคงเป็นเค้าเหมือนเดิมและค่อยๆเปลี่ยนไปในที่สุดจนไม่เหลือกลิ่นไอแห่งความสุขที่ครั้งหนึ่งฉันเคยรู้สึกจากเค้า มันไม่ผิดหรอกที่เค้าจะเปลี่ยนไป ในเมื่อทุกคนมีสิทธิ์เลือกสิ่งดีๆให้กับตัวเอง 

มันอาจเป็นเพราะเรายังไม่ใช่ส่วนประกอบที่ใช่สำหรับกันและกัน เลยไม่มีวันที่จะอยู่ด้วยกันไปจนถึงวันสุดท้ายได้ เหมือนกับเราพยายามเอาฝาของขวดโหลไปปิดที่ขวดน้ำต่อให้พยายามหมุนให้มันลงล็อคแค่ไหนมันก็ไม่มีทางปิดสนิท ต่อให้ออกแรงหมุนมากขึ้นๆก็มีแต่จะเกิดลอยขีดข่วนเป็นบาดแผลที่ไม่มีวันจางหาย

เมื่อถึงเวลาสักวันหนึ่งก็ต้องแยกจากกันอยู่ดีเพราะความต่างที่มีมากจนเกินไป ความรักน่ะเป็นเรื่องที่สวยงามดังนั้นมันจึงไม่ผิดอะไรที่ครั้งหนึ่งเราจะเคยเจ็บปวดเพราะมันสิ่งที่ผิดอาจเป็นเพราะความดื้อรั้นของตัวเราเองที่ไม่ยอมพอทั้งๆที่รู้ดีว่าเค้าไม่ได้รักเราแล้ว เค้าเปลี่ยนไปแล้ว แต่ก็ยังเลือกที่จะยังอยู่ด้วยการหลอกตัวเองว่าสักวันคนคนนั้นเค้าจะหันกลับมาเพราะมองเห็นถึงความพยายามที่เราทุ่มเทไปทั้งหัวใจ
สุดท้ายก็มีเพียงตัวเราที่เจ็บปวดอยู่คนเดียว
ไม่มีใครอยากเสียใจเพราะความรักหรอกแต่ในเมื่อเราเลือกที่จะฝืนตัวเองเราก็ต้องยอมรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นจากเส้นทางที่เราเลือกด้วย แม้ว่าในสมองจะมีคำถามมากมายที่อยากจะถามกับคนคนนั้นว่าเพราะอะไร ทำไม ... ก็ตาม 

ความพยายามไม่เคยมีความหมายกับคนที่ไม่ได้รักเราหรอก ต่อให้คุณทุ่มเททุกอย่างเพื่อความรักเค้าก็ไม่สนใจมันอยู่ดี ถ้าเดินมาจนไกลแล้วมันก็ยังเหมือนเดิมก็พักบ้างเถอะหันกลับมามองตัวเราเองบ้าง

ตัวเราที่อยู่กับเราและเจ็บปวดไปพร้อมกับเรามาตลอดมันอาจจะบอบช้ำและโทรมเกินกว่าที่จะรับไหว ถ้ามันพูดกับคุณได้มันคงจะบอกกับคุณว่า...
พอเถอะเราน่ะทำดีที่สุดแล้วอย่าฝืนอีกเลยสักวันเธอจะต้องเจอกับความสุขที่แท้จริงต้องมีสักคนที่รักเราเพราะเราเป็นเราโดยที่ไม่ต้องพยายามและทำร้ายตัวเองมากขนาดนี้
เพราะบางคนอาจรักคนอื่นจนลืมที่จะหันกลับมารักตัวเอง 

บางคนอาจจะทุ่มเทให้ทุกอย่างกับคนอื่นจนลืมที่จะให้ความสุขเล็กๆน้อยๆกับตัวเอง

บางคนก็เอาแต่วิ่งตามคนที่ไม่มีวันมองเห็นตัวตนของเราจนลืมที่จะใส่ใจความรู้สึกของตัวเอง

พอรู้ตัวอีกทีก็ไม่เหลืออะไรแล้วนอกจากตัวของคุณเองมีความสุขกับความเป็นจริงเถอะยอมรับมันและบอกกับตัวเองว่าคุุุุุุุุณจะผ่านมันไปได้ คุุณมีค่ามากพอ 

ไม่ใช่ตัวสำรองที่ไว้ใช้คายเหงาของใคร ไม่ใช่คนที่จะถูกนึกถึงเป็นลำดับสุดท้าย ไม่ใช่คนที่จะมาลองรับอารมณ์ของคนคนหนึ่ง เพราะเรามีค่ามากกว่านั้น 

มีค่ามากกว่าการถูกหลอก มีค่ามากกว่าการถูกทำร้าย และมีค่ามากกว่าการเป็นได้แค่ตัวสำรองของใครสักคนหนึ่ง

สักวันฉันก็จะผ่านมันไปได้เหมือนกัันเพราะทุกครั้งก็ยังผ่่่านมันไปได้เลยคุุณเองก็เหมือนกัน :)



The story of my life.
JIRA


SHARE
Writer
JIRA_365
Writer
นักเล่าเรื่องเศร้าแง่มุมด้านลบของชีวิต :) ถ้าไม่มีใครอยู่ข้างๆคุณ งานเขียนของฉันจะคอยอยู่ข้างๆคุณเอง The story of my life #JIRA ฝากเพจด้วยนะคะ https://www.facebook.com/JIRA365/

Comments

ZineAlone
2 years ago
😭
Reply
JIRA_365
2 years ago
😭
Chris_P
2 years ago
ขอยาแก้ปวด(ใจ) แผงนึงครับ
Reply
JIRA_365
2 years ago
อย่าเอาไปแค่ยาเอาน้ำไปด้วย 😭