Your skeleton woman


คุณเล่านิทานเรื่องหนึ่งให้ฉันฟัง

คุณบอกว่าคุณแค่อยากเล่าให้ฉันฟัง

มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับความรู้สึกของคุณที่มีต่อฉันเลย...

.

.

.

นิทานของหญิงสาวที่โดนพ่อของเธอทำร้ายและผลักตกทะเลตาย

ร่างหญิงสาวถูกน้ำทะเลกัดกินจนเหลือแต่โครงกระดูก วนเวียนอยู่รอบเวิ้งน้ำนั้น

ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้ ไม่มีชาวประมงคนไหนกล้าพายเรือเฉียดกรายเข้าไปแม้แต่นิดเดียว



จนวันหนึ่ง ความอดอยากและหิวโหยทำให้ชาวประมงคนหนึ่งพายเรือเข้าไปหาปลาในบริเวณนั้น เขาทอดอวนลงไปในน้ำ หวังจะได้ปลาติดขึ้นมาพอจะเก็บไว้กินได้อีกซักวันสองวันก็ยังดี

เขาดึงอวนที่ทอดลงไปขึ้นมา รู้สึกถึงความหนักของอะไรบางอย่างที่เกาะติดอวนขึ้นมา

เขาหลงดีใจ คิดว่าเขาคงได้ปลาตัวใหญ่กลับบ้าน



สิ่งที่เขาลากขึ้นมากับอวน กลับไม่ใช่ปลา แต่เป็น โครงกระดูกของผู้หญิงคนนั้นนั่นเอง

ชาวประมงตกใจ ขวัญผวา รีบพายเรือกลับไปยังฝั่ง

เพราะความรีบร้อนและความกลัวทำให้เขาไม่ได้หันกลับไปมองที่เวิ้งน้ำนั้นอีก

เขาพายเรือขึ้นฝั่ง ผูกเรือไว้ แล้วลากของทุกอย่างเข้าบ้านทันที



เขาจุดตะเกียงเล็กๆขึ้นในบ้าน

ตอนนั้นเองที่เขาพบว่า กระดูกของหญิงสาวติดกับอวนที่เขาลากขึ้นมาบนฝั่งด้วย

ชายชาวประมงตกใจ ที่เห็นโครงกระดูกติดมากับอวนของเขา



กระดูกของเธอถูกเชือกอวนพันจนไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่ควรอยู่

กระดูกขาไปอยู่เหนือกะโหลกบ้าง กระดูดแขนเข้าไปอยู่ใต้กระดูกเชิงกรานบ้าง

เขาจ้องมองโครงกระดูดที่อยู่ผิดที่ผิดทางนั้นซักพัก ก่อนจะตัดสินใจขยับตัวเข้าไปใกล้



เขาแกะเชือกอวนออกจากประดูกแต่ละชิ้นของเธอ

นำกระดูกของเธอมาเรียงกันให้เป็นรูปเป็นร่าง ดูเป็นโครงของมนุษย์อีกครั้ง

เขาคว้าหนังสัตว์ผืนใหญ่ที่เขามีเพียงผืนเดียว ห่มให้กับโครงกระดูกนั้น

แล้วกลับมายังที่นอนของตัวเอง เพียงไม่นานเขาก็หลับไป



อาจเพราะความเหน็ดเหนื่อย หรือเพราะความหิวโหย ทำให้เขาฝัน

ความฝันนั้นเป็นฝันเกี่ยวกับอะไร ก็ไม่มีใครรู้ได้

แต่มันทำให้เขาน้ำตาไหลออกมาในขณะที่ยังหลับสนิทอยู่

น้ำตาของเขาไหลอาบแก้ม หยดแล้วหยดเล่า



ความแวววาวของหยดน้ำใสๆจากตาของชายชาวประมงผู้นั้น ทำให้โครงกระดูดของหญิงสาวลุกขึ้นมา

เธอค่อยๆขยับเข้ามาใกล้เขา

มองดูหยดน้ำตาเหล่านั้น

ก้มลงลิ้มรสของหยดน้ำเหล่านั้นบนใบหน้าของเขา

หยดแล้วหยดเล่า

เพราะความกระหาย หรือเพราะรสชาติที่ไม่เคยสัมผัสก็ไม่อาจรู้ได้



เธอจ้องมองดูร่างกายของชายหนุ่ม รู้สึกแปลกใจสงสัยที่เขาไม่ได้เป็นเพียงโครงกระดูกเหมือนตน

เธอใช้แขนทั้งสองข้าง ล้วงเข้าไปในอกของชายผู้นั้น

คว้าหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอของเขา



และตอนนั้นเองที่กระดูกของเธอไม่ได้เป็นแค่กระดูกอีกต่อไป



เส้นเลือด

กล้ามเนื้อ

ผิวหนัง

อวัยวะต่างๆของเธอถูกสร้างขึ้น

กลับมาเป็นมนุษย์ที่มีจิตใจอีกครั้งหนึ่ง



หลังจากเหตุการณ์นั้น

ผู้คนพบหญิงสาวแปลกหน้าที่มาอยู่กับชายชาวประมงผู้นั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครทราบ

และไม่มีใครทราบอีกเช่นกัน ว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันเช่นนั้นไปนานแสนนานเพียงใด

.

.

.

คุณเล่านิทานเรื่องนั้นให้ฉันฟัง

คุณถามฉันว่ารู้มั้ยว่ามันเกี่ยวกับอะไร

ฉันทำหน้าซื่อ

แกล้งทำเป็นตีความกว้างๆแล้วโยงไปเรื่องอื่น

ฉันรู้หรอกว่ามันเป็นเรื่องอะไร ฉันแค่ยังไม่อยากพูดเรื่องนี้ตอนนี้เท่านั้นเอง

เหมือนคุณไม่รู้ว่าฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้

สุดท้ายคุณก็พูดมันออกมาอยู่ดี



ใช่ มันเป็นเรื่องความสัมพันธ์ โดยเฉพาะ ความสัมพันธ์ของชายหญิง

พ่อของหญิงสาวคือตัวแทนของรักเก่า รักฝังใจของผู้หญิงคนนั้น ที่ทำร้ายเธอ

อวนเป็นตัวแทนของสายใย หรือความผูกพันธ์อะไรบางอย่างของผู้ชายกับผู้หญิงคู่นั้น

การเรียงกระดูกแล้วห่มผ้าให้ คือการเห็นอกเห็นใจ และเห็นถึงความเป็นคนของกันและกัน

น้ำตาและการหลับคือตัวแทนของช่วงเวลาที่อ่อนแอ

การจับที่หัวใจ คือการสัมผัสความรู้สึก และตัวตนภายในของอีกคน

การได้กลับมาเป็นคนอีกครั้ง คือความรู้สึกเติมเต็ม การยอมรับตัวตนของกันและกัน และการได้รับความรัก



คุณตีความให้ฉันฟังเป็นฉากๆ

ฉันจำรายละเอียดยิบย่อยที่คุณตีความให้ฉันฟังไม่ได้แล้วล่ะ

ฉันก็คิดไว้แล้วว่ามันคงไม่พ้นอะไรทำนองนี้

แล้วมันยังไงล่ะ?

ก็คุณบอกเองว่านั่นไม่เกี่ยวอะไรกับความรู้สึกของคุณที่มีต่อฉันซักหน่อย



คุณบอกว่าตอนนี้คุณรู้สึกเหมือนว่า

ฉันเป็นโครงกระดูกของหญิงสาวนั่น

ส่วนคุณ ก็เป็นชายชาวประมงคนนั้น



แต่เรื่องนี้มันต่างไปก็ตรงที่

ที่ผ่านมา

ชาวประมงในเวอร์ชั่นของคุณ คงจะไม่จัดเรียงกระดูกให้ผู้หญิงคนนั้น

เขาอาจจะปล่อยมันไว้อย่างนั้น หรืออาจจะแค่แกะมันออกจากอวน แล้วโยนทิ้งทะเลไปเหมือนเดิม

เขาจะไม่ห่มผ้าให้เธอ เขาจะไม่ช่วยอะไรเธอทั้งนั้น



หรือต่อให้เขาทำ...

เธอก็จะไม่มีวันได้เห็นน้ำตาของเขาในขณะที่เขาหลับ

เธอจะไม่มีวันได้ลิ้มรสน้ำตาของเขา

และเธอจะไม่มีทางได้กลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง อย่างแน่นอน



โห

ทำไมชาวประมงเวอร์ชั่นของคุณใจร้ายจัง

แต่ก็เอาเถอะ 

ฉันเดาไว้แล้ว ว่ามันต้องเป็นอย่างนี้ ไม่ได้คาดหวังอะไรซักหน่อย  




คุณเงียบไป

เหมือนคุณพยายามหาคำตอบให้ตัวเอง ว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่ 

คุณบอกว่าที่ผ่านมาคุณไม่ได้เห็นฉันเป็นคน คุณเห็นฉันเป็นแค่โครงกระดูก


ไม่ใช่ว่าคุณไม่เห็นฉันเป็นคนหรอก คุณแค่ 'เลือก' ที่จะไม่เห็นอย่างนั้นมากกว่า 


คุณนิ่งไปแล้วพยักหน้ารับ

คุณเลือกที่จะเห็นฉันเป็นแค่โครงกระดูก เพราะคุณยังไม่พร้อมจะมองเห็นใครเป็นคน 
แบบที่ชายชาวประมงในนิทานเรื่องนั้นมองโครงกระดูกของหญิงสาวคนนั้นจริงๆ



ฉันยิ้มเอ็นดูคุณ 

ฉันบอกคุณว่า ไม่เป็นไรหรอก คุณอยากเห็นฉันเป็นแค่โครงกระดูกก็เห็นแบบนั้นไปเถอะ 

ฉันไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรกับเรื่องนั้น


อีกนัยคือ ฉันคงทุกข์ไปมากกว่านี้ได้ ไม่ซักเท่าไหร่แล้วล่ะ 


คุณพูดเสียงอ่อนว่าหลังจากนี้คุณจะพยายาม มองฉันให้เป็นคนเหมือนกับคุณ

ฉันยิ้มบางๆ ไม่รู้ว่าควรจะดีใจ หรือเสียใจ หรือทั้งสองอย่าง

ถ้าคุณทำได้ ก็ดี ฉันคงดีใจมาก

แต่คุณไม่ต้องฝืนหรอก

ฉันเข้าใจ
.

 
SHARE
Written in this book
me
ฉันเอง นี่ฉันเอง เป็นฉันเอง เรื่องของฉันเอง :)
Writer
gade382
Ultimate•Sad•Girl
completely unemotional or too emotional, choose one.

Comments