ไทเปในวันฝนตก
ไทเปหนาว และไทเปก็ยังเหงาด้วย

เรารู้สึกตั้งแต่วันแรกที่มาแล้ว นี่เป็นครั้งที่สองที่เรามาเยือนไทเป ไม่ใช่ในฐานะนักท่องเที่ยว แต่เป็นฐานะคนทำงาน แต่เราก็ยังรู้สึกว่ามันเหงาอยู่ดี

จริงๆ แล้วเราชอบเมืองนี้พอๆ กับที่เราชอบปักกิ่ง และถ้าเลือกใช้ชีวิตแบบตั้งรกรากลงหลักปักฐานได้ เราก็คงเลือกเมืองนี้

มันเป็นเมืองที่อยู่ตรงกลางระหว่างจีนกับญี่ปุ่น เป็นเมืองที่เอาสองอย่างมารวมกันได้อย่างลงตัว เราชอบความเป็นไทเปค่อนข้างมาก

อาจจะเพราะเราติด F4 เลยอยากมาใช้ชีวิตที่เมืองนี้ มันเป็นความฝันเล็กๆ ที่ถ้าเป็นจริงได้ เราก็จะทำ หรือความจริงเราแค่ชอบความเป็นคนต่างชาติในเมืองนอกก็ไม่รู้ เราชอบเดินไปในที่ใหม่ๆ ใช้ชีวิตในที่ที่ไม่คุ้นเคย นั่นอาจจะติดมาจากการที่เราอยู่ปักกิ่งมาสามปีก็ได้

ตลอดสามวันที่ผ่านมา ฝนยังคงตกที่ไทเปทุกวัน หรือเพราะเม็ดฝนทำให้ไทเปเป็นเมืองเหงา...ก็มีความเป็นไปได้

บางทีการเดินกลางสายฝนคนเดียว ก็ยิ่งทำให้ความรู้สึกเหงามันมีเสน่ห์ขึ้นมาอีกระดับ และการเดินไปไหนมาไหนคนเดียวแบบที่ไม่ได้ใส่หูฟังอัดเพลงเสียงดัง แต่เปลี่ยนเป็นการฟังเสียงรอบข้าง มองสิ่งรอบตัว ก็กลายเป็นเสน่ห์อีกแบบหนึ่งเช่นกัน

เราคุยกับน้องรหัสว่า เราเกลียดหน้าร้อน โดยที่น้องรหัสเกลียดหน้าฝน โดยให้เหตุผลว่าฝนตกมันเฉอะแฉะ กลับกัน...เราชอบหน้าฝน เราชอบมองสายฝน ชอบเวลามันสัมผัสหน้าเบาๆ ชอบที่จะปล่อยให้เวลาหมดไปกับการเดินกางร่มอยู่ในไทเป

นั่นถือว่าเป็นเสน่ห์ของที่นี่สำหรับเราเลย :)

จุดหมายปลางทางอาจจะไม่สำคัญเท่าระหว่างทาง







SHARE
Writer
everlastingsky
a spec of dust in the galaxy
ชอบมองท้องฟ้า ไม่ว่าจะเป็นสีฟ้า สีเทา หรือสีพาสเทล

Comments