สิ่งที่แตกสลายได้
สวัสดีเราเจอกันอีกแล้วนะ
เสียงที่คุ้นเคยกล่าวทักเขา
"ครั้งนี้นายจะอยู่กับฉันกี่วันกี่เดือนหรือกี่ปีดีหล่ะ"
ผมไม่รู้ :)
ก็แล้วแต่ว่าจะมีใครหาผมเจอรึป่าว
.
.
.
.
ครั้งนี้นายอยู่กับฉันนานเหมือนกันนะ

ตั้งแต่ที่เขาคุยกับกับสิ่งนั้น
เวลาก็ล่วงเลยมากว่า 8 เดือนแล้ว
"ทำไมนายยังอยู่กับฉันหล่ะ"
"ช่วงเวลาที่ผ่านมามีคนตามหานายตลอด"
แต่นายกลับหลบซ่อน เพราะอะไรหรือ
"ผมไม่รู้ อาจจะเพราะผมเริ่มสนิทกับคุณแล้ว"
"มันทำให้ผมกลัวที่จะจากคุณไป"


"นายไปเคยจากฉันไปไหน"
"และฉันก็ไม่เคยจากนายไปไหนเช่นกัน"

ถึงแม้นายจะปล่อยให้ใครต่อใคร

เข้ามาทำร้ายฉันก็ตาม.
.
.
.
และทุกครั้งที่มีคนทำร้ายฉัน
"เป็นนายไม่ใช่หรอที่เจ็บเอง"
ฉันไม่มีความรู้สึกหรอกนะ
เมื่อไหรที่มีแผล ฉันรักษามันได้
แต่คนที่จดจำกับแผล รู้สึกเจ็บกับแผล
มันไม่ใช่ฉันหรอก :)
.
.
.
.
อื้มมมมมม

เมื่อไหรที่ผมพร้อม ผมจะออกไปหาพวกเค้าเอง
จะไม่หลบซ่อนอีกต่อไป
"แต่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา"
.
.
"ความทรงจำ ความเจ็บปวด ที่ผมได้รับมาในตอนนี้ มันมากมายเหลือเกิน 
เกินกว่าที่ผมจะรับไหว 
และเกินกว่าที่คุณจะทนได้ คุณเป็นแค่สิ่งเล็กๆในตัวผม ถึงแม้คุณจะไม่มีความรู้สึก
แต่คุณมีอายุการใช้งานนะ
หากใช้มากไป มันคงไม่พังแล้วหละ"
แต่คงแตกสลายไปเลย
.
.
.
.
.
.
ขอบคุณ คุณนะ คุณหัวใจ


SHARE
Writer
Villain
Joker
ไม่ว่าจะทำดีแค่ไหน ตัวร้ายก็ยังคงเป็นตัวร้ายอยู่ดี

Comments